Ben jij ook klaar om te bobben?

door lievendebrouwere

Wat staat er vandaag weer voor boeiends in de krant?
Ik hoef niet lang te zoeken.

Het loon van wereldambtenaar Bob uit Gent.

Huh? Wereldambtenaar?
Even schiet de gedachte door mijn hoofd dat er een wereldregering is gevormd zonder dat ik er iets vanaf wist.
Wereldregeringsambtenaar.
Een job met toekomst, ongetwijfeld.
Maar ik heb mij vergist.
Alhoewel. Toch niet helemaal.
Ik lees:

‘Ik ben wereldambtenaar in Merelbeke. Mijn taak is de wereld binnen te loodsen in de gemeente. Mensen bewustmaken dat er achter de schaduw van de kerktoren ook een wereld bestaat die je niet in de traditionele vakantiebrochures vindt, en die de meesten van ons daarom ook zelden te zien krijgen. Ik moet duidelijk maken dat we allemaal mee verantwoordelijk zijn voor de water-, voedsel-, afval-, en klimaatproblemen waar miljoenen anderen mee kampen.’

Aha.
Het sleutelwoord is uiteraard ‘kerktoren’.
Vlaanderen is, zoals bekend, een overwegend agrarische maatschappij waar mensen zich met niet veel anders bezig houden dan ‘cultiver mon jardin’ en dat bij voorkeur in ‘de schaduw van de kerktoren’. Al die zon, weet u wel.
Een beetje progressieve Vlaming schaamt zich daar natuurlijk diep over.
We leven in de 21ste eeuw, de eeuw van de smartfoon.
We zijn omringd door hooggeciviliseerde landen als Nederland, Frankrijk, Duitsland en Engeland, waar het groen al lang is teruggedrongen door hedendaagse architectuur,
waar de zandwegen al lang vervangen zijn door autostrades,
waar de helft van de bevolking zijn dagen slijt voor een computer, en de andere helft daar de gevolgen van draagt,
waar vreemdelingen thuis zijn en kleur en spanning brengen in het anders zo grijze en vervelende Europa.
En temidden van dat bruisende, kleurige, diverse, multiculturele Nieuwe Europa (ook wel New New York genaamd) ligt daar het angstig rond zijn kerktoren samentroepende Vlaanderen, het Bokrijk van de Nieuwe Wereld.
De schaamte! De vernedering!
Gelukkig waait er in het Gentse, sinds de Nieuwe Stadshal, een frisse wind.
Men heeft er, bij wijze van experiment, een wereldambtenaar geïnstalleerd in Merelbeke, het meest dorpse dorp van Vlaanderen. De naam zegt het al: men kan er de vogeltjes nog horen fluiten.

Of Bob zijn job graag doet?
Belachelijke vraag natuurlijk.

‘Ja, anders zou ik het niet doen. Mensen de link laten leggen tussen hun vliegtuigvakanties en olierampen, tussen Coca-Cola en watersnood of hun gsm en verkrachtingen in Congo is niet eenvoudig. Maar hoe meer je ziet en leert, hoe gemotiveerder je elke dag opstaat.’

Kijk es aan! Toen gisteren mijn gloednieuwe smartfoon begon te trillen, beleefde ik dat onbewust als het beven van de verkrachte vrouwen in Congo. Ik was volkomen van slag, maar kon mijn ontreddering niet duiden.
Nu wel. Dankzij Bob.
Mijn bekrompen dorpse bestaan is op slag een stuk rijker geworden.
En daar doen we het toch voor?
Maar niet zo Bob.
Hij verdient slechts 1400 euro per maand, maar je hoort hem niet klagen.
In Congo moeten ze het met een stuk minder doen, en bovendien:

‘Mijn loon is misschien niet zó spectaculair, maar het gevoel je steentje bij te dragen in plaats van gewoon je eigen boontjes te doppen compenseert ruimschoots het verschil.’

We mogen van geluk spreken dat er tussen al die boontjesdoppende Vlaamse kerktorenboeren toch nog één idealist rondloopt.
And his name is Bob.
Als idealist pur sang heeft Bob natuurlijk dromen. Hij droomt van

‘een gedragsverandering: dat zij die wél bewust duurzaam leven eindelijk als realisten erkend worden.’

Het is de verzuchting van iedere idealist: als realist erkend worden.
Het is de droom van iedere wereldambtenaar: als geestelijk leider erkend worden.
De wereldambtenaars zijn de nieuwe pastoors van Dorp Europa.
Laten wij hen eren en hen af en toe een kip of een dozijn eieren brengen.
Want ze hebben het niet breed, deze bevlogen idealisten die ons dorp de Heerlijke Nieuwe Wereld willen binnenloodsen.
We moeten hen steunen.
Zij zijn onze toekomst.

En laten die vogeltjes en bijtjes nu eens ophouden met hun eeuwige gefluit en gezoem!
Het is verdorie niet te harden, al dat lawaai in de zomer!

20130702-083330.jpg

Advertenties