Homeopathie

door lievendebrouwere

20130718-121150.jpg

De Belgische regering heeft een ontwerp van koninklijk besluit klaar over homeopathie. Zodra dit besluit van kracht wordt, mogen alleen artsen, tandartsen en vroedvrouwen hun patiënten nog homeopathisch behandelen.

Vreemd koninklijk besluit is dat!

Voortaan zullen alleen nog wetenschappelijk-opgeleiden homeopathische middelen mogen voorschrijven. Nochtans is men het er in wetenschappelijk-opgeleide kringen roerend over eens dat homeopathie kwakzalverij is.
Hoe valt dat samen te rijmen?
Is dit weer zo’n Belgisch compromis?
Mag homeopathie alleen bedreven worden door mensen die er niet in geloven?

Mevrouw, ik zal u Apis Belladonna D10 voorschrijven voor uw hartproblemen.
Het werkt wel niet, maar dat laten wij niet aan ons hart komen, is het wel?
Dat is dan 35 euro!

Het ziet ernaar uit dat voortaan alleen mensen-met-een-diploma andere mensen mogen belazeren.
Het nieuwe koninklijk besluit wil niet beletten dat mensen andere mensen belazeren, het wil beletten dat dit recht gedemocratiseerd wordt en dat ook de gewone man mag belazeren.
Belazeren moet het voorrecht blijven van de elite.
Daarom dit koninklijk besluit.

Natuurlijk komt er nu protest van beide kanten.
Homeopathen protesteren omdat ze nu eerst een diploma moeten halen.
En de reguliere geneeskunde protesteert omdat kwakzalverij erkend wordt.
Maar dat is nu eenmaal het wezen van een Belgisch compromis:
Niemand is tevreden.
Men heeft er zich vanaf gemaakt.
Men heeft de hete brij voor zich uitgeschoven.

Hoe zit dat nu eigenlijk met die homeopathie?
Is het kwakzalverij en dient het derhalve verboden te worden?
Of is het werkzame geneeskunde en dient het derhalve erkend te worden?

Beide mogelijkheden doen schier onoverkomelijke problemen rijzen.

De wetenschap is er rotsvast van overtuigd dat homeopathie puur bedrog is, maar er zijn zóveel mensen die rotsvast geloven in de werking ervan dat het tot een soort volksopstand zou komen als men homeopathie verbood.
En dus waagt men zich daar niet aan.
Anderzijds zou de officiële erkenning van de homeopathie een frontale aanval op de wetenschap zijn. Alsof de methoden van deze laatste ook maar relatief zijn, alsof zij niet de waarheid in pacht heeft.
En dus waagt men zich ook daar niet aan.

Homeopathie en reguliere geneeskunde staan inderdaad lijnrecht tegenover elkaar.
Althans in theorie.
In de praktijk is er niet echt een probleem.
Veel mensen maken gebruik van beide.
Bij gewone of chronische kwalen wenden ze zich tot de homeopathie, niet in de laatste plaats omdat ze zich niet willen laten vergiftigen door ‘chemische troep’.
In ernstige of acute gevallen wenden ze zich tot de reguliere geneeskunde. Omdat het niet anders kan.
En dat gaat prima.
Af en toe is er wel eens een geval van onverantwoord homeopathisch gedrag. Maar dat heb je in de reguliere geneeskunde ook.

Nee, het probleem is theoretisch of levensbeschouwelijk van aard.

Als wetenschappers en sceptici tekeer gaan tegen de homeopathie dan is dat niet omdat de volksgezondheid in gevaar komt.
Ze gaan zo tekeer omdat de theoretische fundamenten van de moderne wetenschap in twijfel worden getrokken. En dat gebeurt niet door een andere theorie, maar door de praktijk.
Homeopathie bewijst haar waarde in de praktijk.
Miljoenen mensen maken er gebruik van en blijven dat ook doen.
Ik heb ooit eens gelezen dat meer dan de helft van de Amerikanen beroep doet op alternatieve geneeskunde. Er stond wel niet bij hoe vaak of in welke mate, maar het blijven indrukwekkende cijfers.
Er wordt dus traag maar gestadig geknaagd aan de grondvesten van de moderne wetenschap.
En reken maar dat ze het voelen!
Ze voelen het veel meer dan ze willen toegeven.

Dat kun je opmaken uit de manier waarop ze deze ‘praktische kritiek’ pareren.

Een fraai staaltje zag ik jaren geleden op televisie, in De Laatste Show, een veelbekeken praatprogramma.
Enkele jonge wetenschappers, leden van SKEPP (de Studiekring voor Kritische Evaluatie van de Pseudo-wetenschap en het Paranormale), zouden ten overstaan van heel kijkend Vlaanderen bewijzen dat homeopathie niet werkt.
Daartoe hadden ze een experiment opgezet dat doorslaggevend bewijs zou leveren.
Ze zouden namelijk allemaal een heel flesje homeopathisch verdund slangengif uitdrinken.
In één keer!
Dat werd met veel toeters en bellen aangekondigd.
Tadaa!
Eén: het homeopathische bedrog zou eens en voor altijd ontmaskerd worden.
Twee: drie moedige, jonge wetenschappers zouden daarvoor hun leven wagen.

Er zat die avond ongetwijfeld veel volk voor de buis.
De drie wetenschappers waren jong, goedlachs en vol zelfvertrouwen.
Hun geloof in de wetenschap kon bergen verzetten, dat zag je zo.
Na een uitgebreide inleiding waarin – nog maar eens – werd uitgelegd hoe mensen zich door homeopathie lieten bedriegen, was het grote moment aangebroken.
De flesjes stonden klaar.
Het dodelijkste slangengif, homeopathisch bereid.
Tromgeroffel.
Na een korte aarzeling in het aangezicht van de dood, grepen de drie jongelui hun flesje en goten de hele inhoud in hun keel.
Vlaanderen keek ademloos toe.
Na een kort moment waarin er niks gebeurde, grepen onze helden opeens naar hun keel, sperden de ogen open en brachten akelige wurggeluiden voort.
Ontzetting alom!
Maar toen barstten ze in lachen uit.
Gefopt!
Ze gingen helemaal niet dood, integendeel, ze voelden zich prima.
Niet alleen blaakten ze van gezondheid, maar ze hadden zojuist bewezen dat homeopathie niet werkt. Het was allemaal volksverlakkerij. Dat zou iedereen nu toch wel inzien!
Uiteraard kregen onze jonge helden een uitbundig applaus van het publiek in de studio.
Wat een stunt!
Wat een overwinning voor de wetenschap!

Of het publiek thuis ook zo enthousiast applaudisseerde, is zeer de vraag.
Ikzelf zat er in ieder geval enigszins verbluft naar te kijken.
Het was een hele show geweest, dat zeker.
Maar wat betekende hij?
Dat was me niet duidelijk.
En dus begon ik erover na te denken.
Wat hadden die drie jongelui-vol-branie eigenlijk bewezen?
Dat homeopathie niet werkt?
Dat er helemaal niks in die flesjes zit?
Dat het puur water is?

De homeopathie beweert dat ze het gelijke met het gelijke geneest.
Bijvoorbeeld: een slangenbeet wordt behandeld met slangengif, maar dan heel sterk verdund.
Ten eerste geloof ik er niet veel van dat homeopathie wordt aangewend in acute gevallen zoals vergiftiging door een slangenbeet.
Ten tweede wordt de ziekmakende substantie homeopathisch zo sterk verdund dat er niks ziekmakends meer overblijft.

Wat gebeurde er nu tijdens het wetenschappelijke televisie-experiment?

Drie gezonde jongelui dronken een flesje uit waarin niks ziekmakends zat en … ze bleven gezond.
Wat hadden ze dan anders verwacht?
Beweerde de homeopathie misschien dat gezonde mensen ziek werden als ze homeopathische middelen namen?
Beweerde ze dat er nog ziekmakende substantie in haar medicijnen zat?
Beweerde ze dat mensen op slag genazen als ze een heel flesje in één keer leegdronken?

De homeopathie beweerde niets van dit alles.
Integendeel.
Ze beweerde juist dat mensen niet ziek konden worden van haar druppeltjes (wat niet gezegd kan worden van reguliere medicamenten).
Ze beweerde ook dat er van de oorspronkelijke ziekmakende stof niets meer overbleef in haar verdunningen.
En ze beweerde ten slotte dat homeopathisch middelen tijd nodig hebben.

De drie jonge wetenschappers hadden dus bewezen wat de homeopathie NIET beweerde.
Ze hadden zelfs precies het omgekeerde bewezen!
Met andere woorden: ze hadden aangetoond dat de homeopathie althans op één vlak gelijk had, namelijk dat haar middelen volstrekt onschadelijk zijn.

Ik stond perplex.

Een bewijs PRO homeopathie werd voorgesteld als een bewijs CONTRA.
Ze hadden bewezen wat niet bewezen moest worden,
en wat bewezen moest worden, hadden ze helemaal niet bewezen.

Ik was dus getuige geweest van een goocheltruc.
En hij werkte,
want iedereen applaudisseerde.
Ik kon mijn ogen niet geloven.
Dat mensen hier intuinden!
De volgende dagen pluisde ik de kranten uit op zoek naar commentaren die de goocheltruc van de SKEPPers ontmaskerden.
Maar ik vond niets.
Absoluut niets.
Nergens werd ook maar gealludeerd op het feit dat die drie jongelui de kluit belazerd hadden.
Ook van SKEPP zelf, dat toch altijd zo alert is om bedrog en volksverlakkerij te ontmaskeren: geen woord.

Ik begreep er niks van.
Het leek wel of deze SKEPPers zeiden: niemand heeft het recht om het volk te bedriegen dan wij en wij alleen.
Precies hetzelfde dus wat het hierboven vermelde koninklijk besluit uitvaardigt: alleen mensen-met-een-diploma mogen de kluit belazeren.
De elite mag bedriegen, de gewone man moet eerlijk blijven.
Dat wordt nu wettelijk vastgelegd.

Logisch is het alleszins wel.
Wie veel geld verdient, hoeft in ons land geen belastingen te betalen.
Alleen wie weinig verdient, moet de helft afgeven.
Voorwaar, Belgen zijn bijbelse mensen:

‘Want wie heeft zal gegeven worden en hij zal overvloediglijk hebben,
Maar wie niet heeft, van dien zal genomen worden, ook dat hij heeft.’

Mattheus 13,12

Hoe moet een mens dit nu allemaal begrijpen?
Hoe absurd en paradoxaal is het niet dat SKEPP volksbedrog aanklaagt door … het volk te bedriegen.
Wat te denken van een koninklijk besluit dat bedrog toelaat mits je ervoor gestudeerd hebt?
En hoe moeten die bijbelverzen van Mattheus worden begrepen?
Het lijkt wel of de Blijde Boodschap hier gewoon omgekeerd wordt.
Alsof Christus niet voor de armen gekomen is, maar voor de rijken.
Alsof hij niet gekomen is om de mens te verlossen maar om hem tot slaaf te maken.
Alsof God zegt:
Leve de rijken, weg met de armen!
Alle macht aan de kapitalisten!

Geen wonder dat de moderne mens in verwarring verkeert!
Hij wordt gemindfucked dat het niet mooi meer is.
Hij wordt op grote schaal bedrogen en belogen.
Niet alleen door de machthebbers hier beneden,
maar blijkbaar ook door de Grote Machthebber hierboven.
Je zou er voor minder de brui aan geven.

De mens is klein en zwak en onzeker.
Maar hij beschikt over een machtig wapen: zijn hersenen!
Hij moet ze natuurlijk wel willen gebruiken.
En dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan.

In de praktijk komt het erop neer dat een mens in zijn eentje nergens komt.
Ook niet met zijn hersenen.
Hij heeft hulp nodig.
Hersenen zijn namelijk zoals een computer:
je kunt zelf uitzoeken hoe het allemaal werkt, maar in veel gevallen eindigt dat ermee dat je het hele zaakje door het raam keilt.
In de praktijk heb je hulp nodig. Van computerspecialisten.
Voor het denken is het niet anders: op je eentje lukt het niet.

Wie geestelijk gezond wil blijven, moet zelf denken.
En dat betekent dat hij hulp moet zoeken.
Ikzelf heb Rudolf Steiner tot denkhelper gekozen.
Duits en degelijk.
Niet kapot te krijgen.
Maar ik heb hem natuurlijk niet alleen gekozen omdat hij Duits is.
Ik ben eerst in het Oosten gaan zoeken,
want daar komt toch het licht vandaan?
Ik heb daar veel opgestoken, vooral dan dat al die Westerse vanzelfsprekendheden niet zo vanzelfsprekend zijn als ze eruitzien.
Maar een echt alternatief bood het Oosten niet.
Ja, in een oranje jurk rondlopen en met stokjes eten.
Niet mijn idee van zelfstandig denken en leven.
En zo kwam ik uiteindelijk terecht bij Rudolf Steiner.
Taaie brok, die man.
Ik heb er jaren moeten op kauwen voor hij verteerbaar werd.
Maar hij bleek voedzaam.
En dat is hij nog altijd.
Ik kan me geen betere denkhelper voorstellen.
He’s simply the best.
Met voorsprong.

Ik wil maar zeggen: zonder hem zou het me nooit gelukt zijn.
Zelf denken, bedoel ik.
M’n hersenen zouden gewoon tot pap gekookt zijn.
Oververhit.

Nu, wat maken die Steinergekoelde hersenen van me nu van de hele zaak?
In de eerste plaats dit: dat hersenen niet kunnen denken, evenmin als een computer.
Ze zijn maar een instrument, een fantastisch instrument, daar niet van.
Maar het denken doet de mens zelf.
En de mens is een geestelijk wezen, geen anderhalve kilo hersenen.

Daar ligt het hele probleem.

De moderne wetenschap gaat ervan uit dat de mens geen brein heeft maar een brein is.
Etienne Vermeersch begint een van zijn boeken met het beeld van een moderne Hamlet die niet de schedel van poor Yorick maar diens hersenen in de hand houdt en zegt: ecce homo, ziedaar de mens!
De mens, dat is die klomp grijze hersencellen! Meer niet.
Dat is het fundament van de hedendaagse wetenschap: de kern van de levende mens is … dode materie.

20130718-124002.jpg

Vergelijken we dat nu eens met wat Rudolf Steiner zegt.
Volgens hem is wat de wetenschap zegt juist.
De kern van de levende mens is inderdaad de dode materie.
Maar de mens valt daar niet mee samen.
Hij is veel meer dan die materiële kern.
De dode materie is de (geestvrije) kern van een geestelijk wezen dat zich rond die kern uitstrekt als een bol rond zijn middelpunt.
De moderne wetenschap ziet alleen dat middelpunt.
Ze ziet niet de bol, en daarom kan ze ook de betekenis van dat (materiële) middelpunt niet begrijpen.
Ja, eigenlijk heeft dat middelpunt – de mens zoals hij vandaag gezien wordt – geen betekenis.

Niets heeft vandaag nog betekenis.
Dat is de (al dan niet verborgen boodschap) van de materialistische wetenschap.

Hoe meer die boodschap doordringt tot de moderne mens
hoe zinlozer het leven hem lijkt,
hoe minder zin (sic) hij heeft om er nog wat van te maken,
hoe meer hij zich laat leven
hoe meer hij louter genot zoekt (onder het motto ‘après moi le déluge’)
hoe minder hij nadenkt.
Want wat kan in godsnaam de zin van nadenken zijn als niets nog zin heeft?
Waarom zou een mens nog nadenken als nadenken niet meer dan een zinledig spelletje is:
doen alsof we zin geven, terwijl we weten dat zin onzin is.

Het antwoord op die vraag is: macht.
Nadenken heeft vandaag nog maar één zin: het verwerven van macht.
Want macht verschaft genot en genot is het enige wat nog zin heeft als alles zinloos wordt.

Dat is waar de materialistische visie uiteindelijk toe leidt: macht en genot.
Zoveel mogelijk macht en zoveel mogelijk genot.
Want Lust will Ewigkeit, tiefe tiefe Ewigkeit.
Daarom hebben de rijken nooit genoeg geld,
Daarom hebben de machtigen nooit genoeg macht,
Daarom wordt de wetenschap steeds meer tot datgene wat ze aanklaagt:
Pseudo-wetenschap, volksverlakkerij, leugen en bedrog.
Want ze is alleen nog uit op macht.

Wat haar zo stoort aan de homeopathie is dat ze die macht bedreigt of zelfs maar vermindert.
Wat haar stoort is dat de homeopathie haar macht … verdunt.
Ze verdunt niet alleen de materie, ze verdunt ook de macht van die materie op de mens.
Ze geneest de mens door de geest te bevrijden uit de materie, de geest die volgens de wetenschap helemaal niet bestaat.

Daarom raken wetenschappers helemaal in de knoop als ze ten strijde trekken tegen de homeopathie, want ze bestrijden iets wat volgens hen niet bestaat.
Ze vechten tegen windmolens en proberen dat voor te stellen als wetenschap.
Daarvoor wringen ze zich in de gekste bochten.
Daardoor wordt de wetenschap één grote goocheltruc.
Magische wetenschap, maar dan in een modern kleedje.

Er is geen enkel bewijs voor de homeopathie.
Dat wordt keer op keer herhaald.
Maar goochelaars herhalen ook keer op keer hun goocheltrucs.
Ze zijn daar zo ongelooflijk handig in dat niemand erachter komt hoe ze het doen.
Ik geloof er dus geen fluit van dat er geen bewijzen zijn.
Ik geloof daarentegen wel dat de zogenaamde sceptici intussen zo handig zijn geworden in het manipuleren van hun experimenten, dat ze de resultaten bekomen die ze willen.
En homeopathen hebben wel andere dingen te doen dan goocheltrucs te ontmaskeren.
Trouwens, een eventuele ontmaskering wordt gewoon weggemoffeld.
Als goochelen niet helpt, dan is er nog altijd de leugen.
Als je maar lang genoeg herhaalt dat er geen bewijzen zijn.
dan gelooft iedereen dat op de duur.

Gelukkig is de mens nog niet zo dom dat hij alleen met zijn hersens denkt.
Hij denkt ook nog met zijn gevoel en met zijn wil.
Hij kan nog tegenover dat ‘wetenschappelijke’ hersendenken gaan staan,
en vaststellen dat er iets niet klopt.
Hij kan het natuurlijk niet ‘bewijzen’,
maar er zijn zoveel dingen die een mens niet kan bewijzen.
Zoals de liefde, of de schoonheid, of de goedheid.
Zelfs het denken kan niet bewezen worden.

Dat is de tragische klucht van de moderne wetenschap:
ze eist van iedereen bewijzen, terwijl ze zelf geen enkel bewijs kan voorleggen.
Ze kan alleen haar macht opleggen.
Maar sinds wanneer is macht een bewijs?
Sinds wanneer is macht hetzelfde als waarheid?

Dat is dan ook het wezen van de homeopathie:
het is een geneeskunde die niet langer op macht gebaseerd is.
Het is een geneeskunde die opnieuw naar de waarheid zoekt,
Omdat ze gelooft dat de waarheid geneest.

Maar dat gelooft een paar kilo hersenen natuurlijk nooit.

20130718-124854.jpg

Advertenties