Alweer verkeerd

door lievendebrouwere

20130804-095748.jpg

Mijn eerste wapenfeit na een weekje zee was het beantwoorden en daarna zoekmaken van een reactie op ‘vijgen na pasen’.
De zeelucht is blijkbaar niet bevorderlijk voor mijn digitale intelligentie.
Clara Fischman had geschreven dat ze, kruideniersvrouw zijnde, in november altijd malse vijgen uit Turkije kreeg, maar dat ze na pasen altijd droger en harder waren. Vaak hadden ze ook een suikerbad gekregen zodat ze zeker zoet waren.
Of dat ook een uitleg was voor ‘vijgen na pasen’?

Daarop had ik geantwoord:

Ha die Clara,

Ik weet niks af van de groeiwijze van vijgen en heb dus geen idee waarom ze na Pasen droger en harder worden. Misschien zit Christus er wel voor iets tussen, want hij vervloekte de vijgenboom vlak voor Pasen.
Metaforisch gezien kan het echter wel kloppen.
De vijgenboom is van oudsher het symbool van natuurlijke helderziendheid. Zie onder meer Boeddha, die de verlichting bereikte onder een vijgenboom. Maar sinds Christus kan en mag de natuurlijke, aangeboren helderziendheid geen rol meer spelen in de menselijke samenleving. Ze moest vervangen worden door de Logos, door het heldere denken.
Vandaar die ‘vervloeking’ en de daarop volgende ‘verdorring’.
Maar vandaag is het eerste – rationele – stadium van de ontwikkeling van de Logos afgelopen en dient er een tweede fase in te gaan. De moderne mens moet weer helderziend worden, dat wil zeggen: hij moet zijn heldere denken uitbreiden van de materiële wereld tot de geestelijke wereld.
Er moeten, metaforisch gesproken, dus weer vijgen aan de vijgenboom groeien. Maar het mogen niet meer de oude, instinctieve ‘vijgen’ zijn, het moeten nieuwe, bewust gevormde inzichten zijn.
Je kunt ‘vijgen na pasen’ dan ook op twee manieren interpreteren.
Als het gaat om oude, instinctieve vijgen, dan zijn ze passé. Ze zijn niet meer van deze tijd, de tijd na Christus, de tijd na het grote Pasen in de mensheidsontwikkeling.
Als het echter gaat om nieuwe vijgen, dan spreekt het vanzelf dat ze aanvankelijk veel harder en droger zullen zijn dan de oude vijgen. Ze moeten immers geboren worden uit het vrije, bewuste denken, en dat is momenteel zeer hard en droog, dat wil zeggen zeer abstract en bloedeloos. Het wordt doorgaans gedrenkt in een suikerbad van sentimentaliteit om het nog enigszins verteerbaar te maken, maar een beetje kruidenier laat zich daardoor niet bedotten. De echte vijgen na pasen komen niet uit Turkije …

Waarna ik alweer iets verkeerds deed.

Advertenties