Mazelen

door lievendebrouwere

20130813-091722.jpg

In Nederland is een ‘mazelen-epidemie’ uitgebroken.
Ruim 900 kinderen hebben de mazelen gekregen.
Zoals altijd wordt er dan weer aangedrongen op verplichte vaccinaties.
En zoals altijd wordt er met een beschuldigende vinger gewezen naar antroposofen.
Want antroposofen zijn, om het zacht uit te drukken, geen fan van vaccinaties.
Mijn eigen kinderen zijn niet ingeënt tegen mazelen.
Ze hebben ze alledrie gekregen.
Ik herinner me nog goed hoe Marianne eraan toe was.
Ze zag eruit om … weg te gooien.
Nee, dat kwam nooit meer goed.
Maar het kwam wél goed.
Zoals met vrijwel alle kinderen die ooit mazelen hebben gekregen.

De vraag is natuurlijk waarom je kinderen al die ellende zou laten doormaken als je ze ook kunt vermijden?
Bovendien is er altijd kans – hoe klein ook – op complicaties.
Met name voor baby’s, zeker als ze geen borstvoeding krijgen, kan mazelen levensbedreigend zijn.
Dus waarom niet op zeker spelen en iedereen vaccineren?

Antroposofische artsen hebben daar twee redenen voor.

Ten eerste: mazelen helpen het immuunsysteem opbouwen.
Kinderen komen namelijk ter wereld met een blanco immuunsysteem.
In de eerste maanden van hun leven worden ze – via de borstvoeding – beschermd door het immuunsysteem van de moeder.
Nadien moeten ze zelf hun bescherming opbouwen, en dat doen ze (onder meer) via de klassieke kinderziekten. Die dwingen de kinderen als het ware om hun immuunsysteem te ontwikkelen.
Uit onderzoek is dan ook gebleken dat mensen die als kind de kinderziektes hebben doorgemaakt, op latere leeftijd minder vatbaar zijn voor ziekten die verband houden met het immuunsysteem.
En dat zijn er nogal wat.
Er is zelfs veel voor te zeggen dat de meeste moderne ziekten te maken hebben met een zwak immuunsysteem.

Jong geleerd, is oud gedaan.
Daar komt het zo’n beetje op neer.
Tijdens de kinderziekten leren kinderen zich verdedigen tegen van alles dat hun gezondheid bedreigt. En wat ze dan leren, kunnen ze voor de rest van hun leven. Bovendien kunnen ze het veel beter dan een volwassene ooit zou kunnen leren.
Wie de kinderziektes niet doormaakt, begint dus met een behoorlijke achterstand aan het leven, een achterstand die eigenlijk niet meer goed te maken is.

De oude volkswijsheid wist dat.
Mensen waren dan ook niet bang voor kinderziekten, integendeel.
Hoe ellendig kinderen er ook konden uitzien als ze bijvoorbeeld mazelen hadden, men wist dat het goed voor ze was.
Men zag ook dat kinderen na hun genezing vaak een sprong vooruit hadden gemaakt in hun ontwikkeling. Ze waren steviger, sterker geworden, niet alleen op fysiek vlak.
En ja, soms ging het wel eens mis.
Maar dat was de prijs die men moest – en wilde – betalen voor gezonde kinderen.

Die prijs wil de moderne mens niet meer betalen.
Eigenlijk wil hij nergens nog de prijs voor betalen (ik kan ervan meespreken).
Maar er is altijd iemand die de prijs betaalt.
De ‘prijs’ die ouders niet willen betalen om hun kinderen de kinderziektes te laten doormaken (ik heb het hier nu even niet over polio), moet later door die kinderen zelf betaald worden.
Vaccinaties zijn misschien wel goed voor ouders (die geen tijd meer hebben om bij het ziekbed van hun kind te zitten), maar voor de kinderen is het een heel andere zaak.

Dat is dus de eerste reden waarom antroposofen hun kinderen zo weinig mogelijk laten vaccineren.
Die reden is gebaseerd op ervaring, gezond verstand en waarneming.
Maar dat is natuurlijk niet genoeg voor de moderne mens.
Die wil bewijzen hebben.

Daarom is er nog een tweede reden waarom antroposofische artsen weigerig staan tegenover vaccinaties: de wetenschap.

In zijn boek over Digitale Dementie haalt Manfred Spitzer ontelbare wetenschappelijke studies aan waaruit blijkt dat digitale media schadelijk zijn voor de ontwikkeling van kinderen.
Maar doet iemand iets met die studies?
Neen, men negeert ze gewoon.
Waarom?
Omdat er te veel geld verdiend wordt met digitale apparatuur.

Met vaccinaties is het niet anders.
Er bestaan genoeg wetenschappelijke studies die aantonen dat er met vaccinaties risico’s verbonden zijn die vaak heel wat hoger liggen dan de ziekten die ze verondersteld worden te voorkomen. En dan gaat het nog alleen over de risico’s op korte termijn, dat wil zeggen over kinderen die zonder meer sterven aan de vaccinatie.
Dat zijn er meer dan je zou denken.
Ouders zouden wel twee keer nadenken voor ze hun kind lieten vaccineren als ze die studies kenden.
Maar ze kennen ze natuurlijk niet, omdat ze weggemoffeld worden onder druk van de grote farmaceutische bedrijven die gigantisch veel geld verdienen met vaccins.

Want wetenschap is één ding, maar wetenschapsjournalistiek een ander.
Ik gaf vanmorgen nog het voorbeeld van dat onderzoek dat zogezegd zou aantonen dat bijna-doodervaringen het gevolg zijn van verhoogde electrische activiteit in de hersenen.
Dát soort ‘wetenschap’ haalt de kranten.
Over Eben Alexander daarentegen heb ik in de krant niks gelezen.
En da’s nochtans ook een wetenschapper, en niet van de minste.
Maar dat maakt allemaal niet uit.
Het is niet de wetenschap die het voor het zeggen heeft in de moderne wereld, maar de materialistische geest.
En die gebruikt de wetenschap zoals hij alles gebruikt wat in zijn kraam past.
Deze geest wil geen gezonde, nuchter denkende mensen.
Hij wil angstige mensen, die bij ieder – reëel of denkbeeldig – gevaar om hulp schreeuwen in de vorm van meer politie, meer bescherming, meer controle, en natuurlijk: meer vaccinatie.

Het grote probleem met vaccinaties – zoals met alles eigenlijk – is dat er niet meer rationeel over kan worden nagedacht.
Een nuchtere, wetenschappelijke kijk op het fenomeen zou op zijn minst tot grote voorzichtigheid moeten aanmanen. Maar de rede wordt overstemd door angst, verontwaardiging en beschuldigingen.

Antroposofen kunnen daarover meepraten.
Steinerscholen worden regelmatig aangewezen als brandhaarden van mazelen.
Terecht natuurlijk, want heel wat ouders (hoewel lang niet allemaal) laten hun kinderen niet inenten tegen mazelen, en deze kinderziekte is nu eenmaal zeer besmettelijk.
Maar dat leidt zelden tot een redelijk gesprek over de voor- en nadelen van mazelen en vaccinaties.
Meestal leidt het tot grove scheldpartijen, waarbij zelfs het woord ‘kindermoordenaars’ niet wordt geschuwd.

Een redelijk gesprek over dit onderwerp is natuurlijk niet eenvoudig, want de situatie is bijzonder complex geworden.
Onder meer door de massale vaccinaties is het immuunsysteem van moderne kinderen verzwakt of slecht ontwikkeld. Met name baby’s lopen reëel gevaar als ze de mazelen krijgen. Maar ook volwassenen kunnen de mazelen nog krijgen (want vaccinaties zijn niet waterdicht), en dan zijn ze er werkelijk doodziek van.
Het is dus niet meer zoals vroeger, toen kinderen nog een sterk immuunsysteem hadden en geen gevaar liepen (tenzij in enkele uitzonderingsgevallen).
Ieder geval moet nu afzonderlijk worden bekeken.
Voor- en nadelen van vaccinaties dienen afgewogen te worden.
Een vaste richtlijn is niet meer mogelijk.
Behalve bijvoorbeeld in het geval van de vaccins tegen baarmoederhalskanker.
Daarover bestond volgens mijn antroposofische arts geen twijfel: hij weigerde die toe te dienen, want hij wist dat ze ontoelaatbaar hoge concentraties van zeer giftige stoffen bevatten.
Hij heeft intussen gelijk gekregen van Diana Harper, de dokter die de vaccins ontwikkeld heeft.
Maar het is niet altijd zo duidelijk.

Zoals de kinderen door mazelen hun immuunsysteem moeten/kunnen ontwikkelen, zo moeten/kunnen de ouders hun oordeelsvermogen ontwikkelen.
Want de keuze gaat tussen individueel oordelen en het massale uitroeien van het kwaad.
In het eerste geval worden er fouten gemaakt en wordt er schuld op de schouders geladen.
Een kind verliezen ten gevolge van een verkeerde beslissing, of mede verantwoordelijk zijn voor de dood van andermans kind: het is niet niks.
Het alternatief is echter nog veel erger.
We zien met de dag duidelijker dat het uitroeien van het kwaad een groter kwaad is dan het kwaad zelf. En dat geldt heus niet alleen voor het mazelen-kwaad.
Er bestaat geen groter kwaad dan het streven om de hemel op aarde te brengen (door alle kwaad uit te roeien).
Het streven om de kinderziektes uit te roeien zal leiden – en leidt nu reeds – tot massale kinderziekte.
Het leidt tot onherroepelijk zieke, verzwakte en weerloze mensen.

Deze keuze tussen twee kwaden is niet nieuw.
Het is de keuze tussen Scylla en Charybdis.
De keuze tussen zware averij en totale vernietiging.
Het is de condition humaine, en daar kunnen we niet aan ontsnappen.
Ook niet door vaccinaties.

20130813-113715.jpg