Vijgen na Pasen

De wereld als een kunstwerk zien

Een Pad in de korf

Fnac start haar Back to School campagne met het beeld van een lessenaartje en een stoel.
Ik had u dat beeld graag willen tonen, maar om de een of andere reden wil de foto niet op mijn blog verschijnen.
Hoe zou je zelf zijn!
Het werkblad van de lessenaar is namelijk een … iPad.
Jawel!
Moderne coole kindertjes worden verondersteld op een iPad te leren, en die iPad kunnen ze kopen bij Fnac.
Je kunt daar ook het boek ‘Digitale Dimensie’ kopen, maar daar wordt geen reclame voor gemaakt, en zeker niet op manshoge affiches zoals voor de school-iPad.
Aan boeken valt immers veel minder te verdienen.
Geen enkel kind zaagt zijn ouders de oren van het hoofd om … een boek.
Om iPads daarentegen…
En iPods, en iPhones!

Ja, de kortste weg naar de portemonnee van de ouders loopt via de kinderen.
Daar hoeven ze bij Fnac geen boeken voor te lezen.

is te koop bij Fnac, maar zelf lezen is er blijkbaar niet bij.
Het zou trouwens geen verschil maken.
Aan een iPad verdien je véél meer dan aan een boek.
En de kinderen?
Die moeten het geld juist uit de zakken van hun ouders kloppen, dummie!

De waarheid kwetst

20130822-103836.jpg

De altijd goed geïnformeerde en scherp kijkende Eddy Daniëls (zeker als het over de islam gaat) schrijft op de nieuwe opinieblog de-bron.org het volgende:

‘La Libre Belgique brengt op 20 augustus een opiniestuk van Henri Boulad, een Egyptische jezuïet. In schampere taal laat de man zich uit over de schijnheiligheid van het Westen dat zo ver gaat in zijn opvrijen van de islamisten dat het zijn publieke opinie in het ongewisse heeft gelaten over wat er echt in Egypte aan de gang was.

De man woont in de buurt van de Rabaa-moskee. Het gebouw was volgens hem een kruitvat, volgestapeld met wapens. De gevechten werden op 15 augustus niet ingezet door het leger, maar door sluipschutters van op de daken, het leger reageerde slechts. De dag ervoor alléén al, 14 augustus, waren vijftig christelijke kerken, scholen en instellingen aangevallen. In de weken ervoor werden meisjes systematisch gedwongen met moslimmannen te huwen, om daarna verkracht te worden. Meer dan twintig politieposten waren aangevallen, meer dan vijftig politiemannen vermoord. Heiligdommen van sufi-moslims waren verwoest, sji’iten vervolgd. Tijdens de één jaar durende regeerperiode van Mursi waren naar schatting vijftienhonderd mensen vermoord. Het volk – ook zij die op hem gestemd hadden – spuwde de ‘democratisch verkozen’ president uit.

Deze informatie wordt onrechtsteeks bevestigd in De Morgen diezelfde dag, door Emilio Platti, een dominicaanse islamoloog van de KU Leuven die de helft van het jaar in Kaïro woont. Ik citeer: ‘De groot-imam, een gematigd soenniet, stelt aan de kaak hoe deze militante moslims, vechtend voor een rigoureuze sharia, andere moslims “bekafferen” (van kafir, ongelovig, dus iemand tot ongelovig verklaren) en dus ter dood mogen brengen (…). Egyptenaren willen op tijd reageren om erger te voorkomen (…). Men zegt dat Egypte nu hopeloos verdeeld is; ja, maar door wiens schuld?’.

Om deze noodkreet goed te begrijpen moet men weten dat Platti sinds jaar en dag, in de ogen van velen, een kampioen is van de dhimmitude, de neiging om zich te buigen voor moslims voor de lieve vrede. Toen Benedictus XVI in Regensburg de woede losmaakte door spijkers met koppen te slaan – door erop te wijzen dat de islam in zijn diepste kern een irrationele geloofsleer is die de mensheid niets goeds heeft gebracht en met geweld verspreid werd – verkondigde Platti aan wie het maar horen wilde dat de paus zijn verzoenend werk van jaren ongedaan had gemaakt.’

Ja, het politiek correcte volkje moet eerst de boel voor zijn ogen zien ontploffen voor het zijn kar keert. Waarschijnlijk zegt het dan: ‘Wir haben es nicht gewusst.’
Zou het werkelijk toeval zijn dat de enige ‘wereldleider’ die ooit de moed heeft gehad zijn gedacht te zeggen over de islam, een Duitser was?
In zijn beroemde Regensburger-toespraak choqueerde de even beminnelijke als scherpzinnige Joseph Ratzinger de hele pc-goegemeente door de waarheid te zeggen over de islam. Hij deed dat niet grof en rechtstreeks – dat was zijn stijl niet – maar terloops, via een historisch citaat.
Maar degenen voor wie het bedoeld was, begrepen het heel goed.
En ze hebben het Ratzinger nooit vergeven.

20130822-111551.jpg

Ze hebben hem waarschijnlijk gedwongen om af te treden als paus.
Niet openlijk natuurlijk, maar door hem helemaal te isoleren, zoals Daniëls schrijft.
Ze waren al des duivels toen hij – in een zeldzaam moment van kerkelijke verlichting? – tot paus werd verkozen, en ze hebben hun slopingswerk achter de schermen ongetwijfeld voortgezet.
Het resultaat is ernaar.
De enige paus waar ik ooit respect kon voor opbrengen, is vervangen door een Argentijnse kwal die meteen weer zoete broodjes bakt met de islam en geen poot uitsteekt om de christenen die overal ter wereld door de islam vervolgd en vermoord worden te helpen. Maar dat deed hij naar verluidt ook al niet toen hij generaal van de jezuïeten was in Argentinië en zijn ordebroeders vervolgd werden door de junta.
Ja, het bewind van de Perverse Pool lijkt weer hersteld te zijn.
De reactionaire krachten hebben het gewonnen.

Ik snap werkelijk niet hoe Ratzinger het zolang heeft uitgehouden.
Wat die man allemaal niet over zijn hoofd heeft gekregen!
Maar dat is blijkbaar het lot van een – echt – christenmens in deze tijd.
En Ratzinger heeft dat lot gedragen zonder dat er één klacht over zijn lippen kwam.
Ik moet zeggen: ik zou het niet kunnen.
En daarom: chapeau voor deze man!

20130822-114007.jpg

‘Het geloof zoekt niet het lijden, maar weet dat het leven zonder lijden niet tot volheid komt en de deur sluit naar zijn eigenlijke vervulling. Als de grootsheid van het leven lijden eist, dan betekent dat dat het geloof weerstaat aan de bekoring van de ‘apathie’, het vermijden van lijden omdat het de mens niet zou passen.’

(Joseph Ratzinger)