Houston, we have a problem

door lievendebrouwere

20130906-141854.jpg

Enkele dagen geleden verscheen in de krant een brief waarin een schoolouder vertelde van haar slechte ervaringen met de ‘kleurrijke, gemengde school’.
Het was te verwachten dat daar reactie op zou komen vanuit politiek correcte hoek.
En dat gebeurde ook.

Eerst was er de reactie van Johan Leman, de voorganger van Jozef De Witte bij het Centrum voor Gelijkheid Enzovoort.
Hij begreep niet dat Katleen – de bezorgde moeder – niet zag dat Brusselse scholen een grotere vork hanteren dan Vlaamse scholen.
Ik zag dat ook niet, maar ik was wel benieuwd naar die ‘vork’.
Na het lezen van Lemans tekst was ik niets wijzer geworden.
Ik had nog altijd geen idee wat die onderwijs-vork was.
Ik had ook geen idee wat Leman nu eigenlijk wilde zeggen.
Ik begreep alleen dat hij niet akkoord was.
Daar moest ik het mee doen.

En vandaag staat er in De Standaard een reactie van Kwinten Stevens, iemand die werkt voor ‘School in Zicht’ een project dat concentratiescholen tegengaat.
Het heeft een paar dagen geduurd, maar ze hebben eindelijk iemand gevonden die Katleen weerwerk wil bieden.
Een specialist dan nog.
Want Kwinten verdient zijn brood met het bevorderen van ‘gemengd onderwijs’.

Wat schrijft hij?

Hij is blij dat iemand het eindelijk heeft durven zeggen: het is niet allemaal rozengeur en maneschijn in concentratiescholen!
Maar wacht eens even.
Katleen stuurde haar kinderen niet naar een concentratieschool (waar alleen allochtone kinderen zitten) maar naar een gemengde school (met allochtone én autochtone kinderen).
Toch zegt Stevens dat ze getuigt van de problemen in een concentratieschool en op die manier eigenlijk een lans breekt voor ‘gemengde scholen’.
Hij keert de zaken dus gewoon om.
Een zeer populaire techniek in politiek correcte kringen.

Wat zegt hij nog?
Dat Katleen geen klachten had over de kwaliteit van het onderwijs, dat het haar alleen ging om de sociale aspecten: slechte gewoonten en ideeën die kinderen van elkaar overnemen.
Het moet gezegd, Stevens heeft lef.
Want het is opnieuw niet waar wat hij zegt.
Katleen had juist géén probleem met de invloeden van andere culturen.
Ze vond het zelfs niet erg dat haar zoontje besnijdenis heel normaal vond.
En dat hij in Allah wilde geloven om geen bom op zijn kop te krijgen of bang was in de hel terecht te komen als hij varkensvlees at, vond ze hooguit wat bedenkelijk.
Maar het was niét de reden waarom ze haar kind van de school weghaalde.
De reden was juist de … kwaliteit van het onderwijs.
Ze had weliswaar de lof gezongen over de leerkrachten (én de middelen), maar die konden niet verhelpen dat het leerproces zware vertraging opliep.
Opnieuw keert Kwinten Stevens de zaken om.
Hij liegt dus, en hij liegt grof.

Hij zegt ook dat uit wetenschappelijk onderzoek ‘in veelvoud’ is gebleken dat kansrijke kinderen op een concentratieschool evenveel leren als op een gewone school. Ouders twijfelen daar nog altijd aan, maar de wetenschap niet: ze heeft afdoend bewezen dat concentratiescholen goed onderwijs leveren.

Zou dat werkelijk zo zijn?

Ik heb daar sterk mijn twijfels over.
Iemand die twee keer liegt kan ook drie keer liegen.
Ik vraag me trouwens af waarom Kwinten Stevens werkt in een project dat concentratiescholen tegengaat, als wetenschappelijk bewezen is dat ze even goed zijn als gewone scholen.

Nee, het houdt geen steek, noch wat Johan Leman schreef, noch wat Kwinten Stevens beweert.
Ze kletsen maar wat uit hun nek.
Ze liegen zelfs.
Dat zo iets kan in een ‘kwaliteitskrant’ – benieuwd wat journalistieke ombudsman Tom Naeghels daarvan vindt – is al erg genoeg, maar als dit echt alles is wat de verlichte kringen hebben in te brengen tegen wat een bezorgde schoolmoeder signaleerde,
then Houston, we have a huge problem.