De Nobelprijs voor Terrorisme

door lievendebrouwere

Op de website van Luc Verbeke (lucenmaria) waar ik gisteren al iets ging plukken, vond ik een open brief aan Herman Van Rompuy, van de hand van pater Daniël Maes, die al jaren in Syrië leeft en werkt.
Dit keer heb ik er geen moeite mee om de inhoud te geloven.
De brief bevestigt waar ik al langer van overtuigd was: als je vandaag de waarheid wilt kennen, moet je nagaan wat algemeen als waarheid erkend wordt en het dan omdraaien.
Bijvoorbeeld: de Nobelprijs voor de Vrede wordt tegenwoordig uitgereikt aan terroristenleiders.
Vergelijkt u het onderstaande eens met de stroom van leugens die in de kranten is verschenen.
En nog altijd verschijnt.

Excellentie,

Uw inzet voor Europa in de huidige moeilijke tijd krijgt de steun van de Europese staatshoofden en regeringsleiders. Zij hebben u in uw functie bevestigd, waarvoor ook ik u wil gelukwensen.

U zit als het ware op de stoel van Robert Schumann, de vader van Europa. (…)
Hij bracht verzoening tussen de toen gezworen vijanden, Frankrijk en Duitsland.
Zijn voornaamste bekommernis ging naar de fundamenten van verzoening, dialoog, samenwerking, solidariteit en vrede met een groot respect voor de eigenheid van ieder volk. Bovendien wilde hij op deze grondslagen een Europa als een dienst aan en solidariteit met alle landen en volkeren.

U weet dit alles beter dan wie ook. Wat u wellicht minder goed weet, is wat er werkelijk in Syrië gebeurt. Sta me toe hierover enige eigen ervaring mee te delen als een Europese burger, sinds enkele jaren levend en werkend in Syrië.
Ik heb voor de huidige oorlog met volle teugen genoten van de gastvrijheid van dit volk, van zijn behoorlijke welvaart, vrijheid, vrede en vooral de diep ingewortelde wil om met alle verschillende etnische groepen en geloofsgroepen in vrede samen te leven.
In Damascus, Qâra en elders was ik te gast in menig gezin, zowel moslim als christen.
Nooit heb ik enig verschil in gastvrijheid ondervonden, en nog veel minder enige vijandigheid. Inmiddels is Qâra een verzamelplaats geworden van terroristen en een van de gevaarlijkste plaatsen in Syrië.

Ik heb de door het Westen en zijn Arabische bondgenoten genoemde volksopstand zien geboren worden.
Zoals naar gewoonte wandelden we door Qâra, bezochten hier en daar een zieke in een familie, deden enkele inkopen, om dan samen met enkele jongens van de parochie bij de byzantijnse priesters gezellig te eten.
Ditmaal was het na het vrijdagavondgebed ongemeen druk aan de centrale moskee.
Een vijftiental vreemde mannen en jongeren schreeuwden wild leuzen tegen president Assad en tegen Syrië om er filmpjes van te maken.
De pastoor vertelde dat er sinds kort enkelen extra geld verdienden door deze foto’s en filmpjes aan Al Jazeera te bezorgen.
En u weet hoezeer Al Jazeera het westers nieuws manipuleert.

De werkelijkheid is dat er in Syrië nooit een volksopstand is geweest en nooit een burgeroorlog vanuit de bevolking. Regering, volk en land bleken vanaf het begin slachtoffer van een al lang voorbereide, goed geplande samenzwering van buitenaf.

Hoe talrijk, groot of verborgen de belangen en motieven ook mogen zijn voor Amerika, Israël, Europa, Turkije, Saoedie-Arabië en Qâtar, de wijze waarop zij tot heden dit soeverein volk en land mee hebben uitgemoord en ontwricht , is een misdaad tegen de menselijkheid.

Het aandeel daarin van Europa is de meest radicale verloochening van zijn principes.
Wellicht is Syrië strategisch een van de meest belangrijke plaatsen voor wereldheersers.
Syrië is evenwel een van de weinige bolwerken die stand hebben gehouden tegen het alles vernietigend westers imperialisme.
De Syrische president heeft ooit de grenzen met zijn buur willen openenen en Turkije als vriend ontvangen.
Inmiddels heeft Europa een militair hoofdkwartier aan de noordgrens met Syrië om de uitgebreide terroristenkampen aldaar tegen Syrië te steunen.
Uiteindelijk heeft Turkije alle fabrieken in Aleppo – het economisch hart van Syrië – ontmanteld, geplunderd en verwoest.

Het is de Europese vriend met de dolk achter de rug, die graag zijn droom van het Ottomaanse Rijk wil herstellen. Syrië is tenslotte het laatste bolwerk tegen de radicale fundamentalistische islam en daarom een doorn in het oog van Saoedi-Arabië en Qâtar, ook goede vrienden van het Westen, die zeer rijk en machtig zijn en de gtootste financiers van het terrorisme, heel de wereldbol rond.

Terwijl hun eigen samenleving een schandvlek vormt op de mensenfamilie, willen zij kost wat kost de lekenstaat Syrië, die zoveel vrijheid geeft aan iedereen – ook aan de in hun ogen verachtelijke ‘ongelovigen’ – omvormen tot een radicale islamdictatuur.
Zij zijn graag bereid voor het Westen het vuile werk te doen.
Het Westen kan dan beslag leggen op de energierijkdommen van het land.
Het volk zal uitgemoord zijn, het land vernietigd en alle ‘zelfverklaarde ‘ vrienden van Syrië zullen hun macht kunnen uitbouwen tegen de andere regionale grootmachten.
Weet evenwel dat eens de maskers zullen vallen.
Ook deze oorlog zal zijn ‘Neurenberg’ kennen.
Dan zal blijken dat de ‘As van het Kwaad’ niet door Damascus liep maar wel door Washington, New York, Brussel en Londen.

Als christen behoor ik tot de meest onpartijdige groep in Syrië.
Als autochtone bevolkingsgroep hebben christenen een groot aandeel gehad in de Arabische Renaissance en zij leveren ook nu hun bijdrage aan de Arabische cultuur.

De christenen steunen alle hervormingen samen met andere kleinere groepen en de moslims.
Ze zijn vertegenwoordigd in alle geledingen van de samenleving en bouwen mee aan deze lekensstaat en aan de afwijzing van iedere tegenstelling op grond van etnische afkomst of geloofsgroep.
Bovendien hebben de christenen geen enkele ambitie om een machtsgroep te vormen of als zodanig een deelname in de macht na te streven.
Ze zijn als kleine en eerder arme groep, het desem in het dagelijks brood van de Syrische samenleving (…).

Excellentie, het is niet de taak van Europa om mee te helpen aan het omverwerpen van de Syrische regering en zijn president Assad.
Europa moet ophouden de leugens over de werkelijkheid in Syrië te verspreiden en ook ophouden met het geven van steun aan wie regering en staatshoofd willen omverwerpen en moordaanslagen en verwoestingen plegen.
De Amerikaanse drones die men nu wil inzetten en die in andere landen duizenden mensen hebben vermoord, mogen in Syrië niet worden ingezet.

Geloof niet dat chemische wapens door de Syrische regering werden gebruikt.

Weet dat de slachtoffers jonge soldaten zijn, die hun leven gaven om hun volk te beschermen. Vergeet ook niet dat de oudste beschaving en een tweeduizend jaar oud christendom in Irak vernietigd werd, toen nog door een Amerikaans-Engelse coalitie onder het motto ‘Vrijheid voor Irak’ ook met de leugen van de niet bestaande vernietigingswapens.
En de onmenselijke vernietiging van Libië door het westerse imperialisme – met de actieve steun van Europa – hebben we allen recent uitgebreid kunnen volgen.

Wat kan Europa doen?

De soevereiniteit van het Syrische volk en land erkennen, van de Turken eisen dat het al wat het gestolen heeft in Aleppo teruggeeft, alle fabrieken herstelt en Syrië mee helpt opbouwen.
Wie een land mee vernietigt moet het ook mee opbouwen, niet als verwoester en rover, maar met respect voor de bevolking.

Wees een staatsman en geen terroristenleider.

Treed in dialoog met de regering en de president van Syrië, van aanschijn tot aanschijn.
Door nu Syrië te steunen en te helpen zult u pas een Europeëer worden.
Bovendien zal Europa door dialoog en samenwerking veel beter in staat zijn de eigen crisis te bestrijden dan door hier de grondstoffen te komen stelen, een volk uit te moorden en er zijn macht te vestigen.

Excellentie, de huidige aanval van Europa op Syrië is mensonwaardig.

Het lijden van het Syrische volk is een steeds luidere schreeuw om hulp.
Stop de waanzin!
Het is genoeg geweest.
Europa moet opnieuw gegrondvest worden op de authentieke fundamenten van de universele menselijke waarden. Zonder deze waarden heeft Europa geen zin en geen toekomst. Dan is het alleen maar in staat om Syrië nog meer mee te verwoesten. (…)
Wanneer u wilt meehelpen om hierin een positieve ommekeer te bewerken en zo meehelpt de lijdensweg van het Syrische volk te beëindigen, verdient u de naam van tweede vader of ‘de herstichter’ van Europa, wat ik u van harte toewens.
Zoniet kunt u helaas geen menswaardig politicus genoemd worden, laat staan een christen.

Pater Daniël Maes

20131022-084355.jpg

Advertenties