Prettig ontspoord

door lievendebrouwere

Op de Vlaamse televisie loopt momenteel een nieuwe fictiereeks waarover nogal wat te doen is.
Ik kan daar intens van genieten.
Ik bedoel van die heisa.
Want ik weet helemaal niet waarover het gaat.
Ik kijk al lang niet meer naar tv (behalve om dvd’s te bekijken).
Wat een opluchting!
Nu nog de krant eruit gooien.
Dat zal iets moeilijker zijn.
Ik zal dan bijvoorbeeld Koen Meulenaere niet meer kunnen lezen, zowat het enige licht in de journalistieke duisternis.
Hij heeft iets van een dwaallicht, maar ik kan er intens van genieten.
Oordeelt u zelf.

CHOCO

Er zijn op het eerste gezicht weinig redenen om kwaliteitsfictie van eigen bodem niet te verbieden. Het is niet ‘Ontspoord’ dat daar verandering in zal brengen.
In die nieuwe reeks op VTM worden recente rechtszaken in fictievorm gegoten.
Zo erg als in ‘Albert II’, waar hetzelfde procedé werd toegepast, zal het niet zijn, maar toch is er een hevige discussie over losgebarsten.

Is het gepast de moorden van Kim De Gelder, Ronald Janssen en Hans Van Themsche te gebruiken in een crimireeks?
Weet uw Kaaiman veel.
Als het moet, bellen wij wel naar Etienne Vermeersch om te vragen wat hij vindt, en dan denken wij hetzelfde. Maar velen oordelen dat een grens overschreden wordt, alweer, omdat daders of slachtoffers meestal nog leven.

De eerste aflevering ging over de Beerputmoord.
Rosie Verstraeten had haar man vermoord en in de aalput gedumpt.
Zo stond het in de acte van beschuldiging.
Volgens Jef Vermassen, advocaat van Rosie, was haar man er zelf in gesprongen en hadden we niet te maken met moord maar met zelfmoord.
Jefs tegenstander was Piet Van Eeckhaut, raadsman van de burgerlijke partij.
Terwijl Vermassen zich in het zweet stond te pleiten voor Rosie, zat Piet de krant te lezen.
Toen de Jef na vijf uur speechen de uitputting nabij was, vulde Piet het laatste woord van het kruiswoordraadsel in (Egyptische zonnegod, twee letters), stond recht, en hield het voor één keer kort:
‘Mijnheer de voorzitter, dames en heren van de jury, niemand pleegt zelfmoord door zich in een beerput te verzuipen. Ik dank u.’
Daarna ging Piet weer zitten en kreeg Rosie 20 jaar dwangarbeid.
Vermassen was zo ontdaan, dat hij acht jaar geen assisenzaak meer deed en nooit meer sprak met Van Eeckhaut.

Diezelfde moord was woensdag op tv en Rosie had het weer gedaan.
Volgens Vermassen is dit amusement op de kap van het gruwelijke leed van de slachtoffers, in casu Rosie.
Jef mist naast een goede kapper ook een beetje consequentie.
Voor ons ligt een artikel uit Het Nieuwsblad van begin dit jaar, ons door een alerte lezer gezonden. Het gaat over het proces tegen de bekende beeldhouwer Jan Desmarets die had geschoten op Choco, de chihuahua van zijn buurman, omdat die Ricard, zijn Duitse herderin, had proberen te bezwangeren.
Wij citeren.
‘Ik heb mijn buren eerst verschillende keren gevraagd hun honden uit mijn tuin te houden’, verdedigde de kunstenaar zich.
‘Toen Choco voor de zoveelste keer door de haag kroop, heb ik geprobeerd hem weg te jagen door met een steen te gooien. Omdat dat niet hielp, heb ik mijn tweeloop van de zolder gehaald. Het was niet de bedoeling dat hondje te raken, maar de hagel verwondde hem aan het oor en de hals.
Ik ben een dierenvriend, dat zie je aan mijn beelden, maar ik wil niet dat mijn herdershond zwanger wordt. Want het kan, hè, een chihuahua die een veel grotere hond zwanger maakt. Trouwens, als Choco niet achter Ricard zit, valt hij mijn schapen lastig.’

Nu Jef Vermassen, raadsman van de dader.
‘Mijn cliënt ontkent niet dat hij geschoten heeft en voor dat oude wapen had hij inderdaad geen vergunning. Maar er is geen sprake van dat hij dat hondje opzettelijk heeft geraakt. Anders zou er nu alleen nog chocopasta van overblijven.’
En dan klaagt diezelfde Vermassen over gebrek aan respect voor slachtoffers?
Dat gold dan blijkbaar niet voor de arme Choco.

20131129-161210.jpg

Advertenties