Vijgen na Pasen

De wereld als een kunstwerk zien

Ik hou fan mein kumpjooter

20131130-173612.jpg

Voorleessoftware kan nadelige effecten hebben voor leerlingen met dyslexie.

Dat blijkt uit een recente publicatie van doctorandus Eva Staels en ontwikkelingspsycholoog Wim Van den Broeck van de Vrije Universiteit Brussel (VUB) in het wetenschappelijk tijdschrift Journal of Learning Disabilities.

In het onderzoek werd bij 65 zwakke lezers uit het vierde of vijfde leerjaar in Vlaanderen nagegaan hoe ze nieuwe woorden leren. De helft van de leerlingen moest de nieuwe woorden, die verwerkt werden in een aantal eenvoudige teksten, leren met ondersteuning van voorleessoftware. De andere leerlingen kregen geen ondersteuning bij het lezen van de teksten. Een aantal dagen later bleek dat de nieuwe woorden beter geleerd werden door de leerlingen die de voorleessoftware niet hadden gebruikt.
De onderzoekers denken dat het laten horen van nieuwe woorden door middel van de software een negatief effect heeft op het onthouden van nieuwe woorden, omdat de lezer de woorden dan niet zelf actief moet decoderen. Uit ander wetenschappelijk onderzoek is al gebleken dat letter voor letter een woord verklanken cruciaal is voor het memoriseren van het letterbeeld waaruit een woord is opgebouwd.
De onderzoekers stellen nu voor om die software enkel te gebruiken nadat de leesontwikkeling bij het kind in grote mate voltooid is. Ze raden af om zwakke lezers al gebruik te laten maken van voorleessoftware in de basisschool. Het is volgens hen enorm belangrijk dat die lezers zoveel mogelijk actief bezig zijn met lezen om hun leesvaardigheden te verbeteren.

20131130-173721.jpg

Armoede

20131130-143854.jpg

Met meer dan 1.500 arrestaties heeft een 64-jarige man uit de Amerikaanse staat Kentucky een triest record gevestigd. Volgens ooggetuigen is de man dakloos en zou hij de kleine overtredingen op zijn zoektocht naar een warm onderkomen mogelijk bewust begaan. Zijn ‘gevangeniscarrière’ duurt al ruim veertig jaar en in die tijd bracht James Brown (zijn bijnaam) meer dan 6.000 dagen in de gevangenis door.

Even rekenen.

1.500 arrestaties op 40 jaar tijd, dat is 37,5 arrestaties per jaar of ongeveer 1 arrestatie om de 10 dagen.
6000 dagen in de gevangenis op 40 jaar, dat is 150 dagen per jaar of ongeveer één dag op twee.
Als ik goed kan rekenen (quod non) dan betekent dat dat de man afwisselend vijf dagen in de gevangenis doorbracht en vijf dagen op straat.

Het is duidelijk: de man sliep liever in de gevangenis dan op straat, wat begrijpelijk is.
Vraag: waarom liet men hem dan niet gewoon in de gevangenis blijven?
Antwoord: daar dient een gevangenis niet voor.
Commentaar: geen speld tussen te krijgen.

Maar deze volkomen logische situatie heeft wel een beschamende en geldverslindende vaudeville tot gevolg.
Want niet alleen is het uitermate zielig dat een man telkens weer de openbare orde moet verstoren om een slaapplaats te krijgen, maar al die arrestaties hebben de Amerikaanse staat ook een fortuin gekost.
Het zou niet minder logisch en veel menselijker en goedkoper zijn geweest om die man gewoon een permanente slaapplaats en gratis eten te geven.
Letterlijk iedereen zou daar beter af mee geweest zijn.
Maar dat is dus niet gebeurd.
Waarom niet?
Omdat men dat ongepast vindt.
Omdat een mens hoort te werken voor de kost.
Wie dat om de een of andere reden niet kan, die moet het maar bezuren.
Daarvoor zijn wij, belastingbetalers, bereid om flink wat geld neer te tellen.
Liever dan dat geld in onze eigen zak te steken en er eens goed mee uit te gaan terwijl de werklozen rustig thuis zitten, geven wij het aan vadertje staat zodat die er kan voor zorgen dat werklozen op straat terecht komen, de openbare orde verstoren, gearresteerd worden, plaats innemen die voor criminelen bestemd is, politiemensen beletten om echt politiewerk te doen, enzovoort.
Want Barbertje moet hangen!
De werkloze moet boeten.
Tot iedere prijs.

20131130-144000.jpg

In Londen heeft men in 2009 een experiment opgezet met 13 daklozen.
Je verwacht het niet, maar die armoedzaaiers kostten de stad ieder jaar 2,5 miljoen pond.
Politie, justitie, zorg: hetzelfde liedje als in Kentucky.
Dat moet beter kunnen, dachten een paar verlichte geesten.
En ze besloten 2% van die 2,5 miljoen pond gewoon aan die daklozen te geven.
Alle 13 kregen ze 3000 pond cash in het handje, zomaar, voor niks.
Ze mochten ermee doen wat ze wilden.
Iedereen dacht natuurlijk: dat gaat hier een orgie worden!
Maar dat viel tegen.
Na één jaar waren 11 van de 13 zwervers van straat verdwenen.
En sommigen zwierven daar al meer dan 40 jaar rond, net als James Brown hierboven.
Eén ervan zat al 20 jaar aan de heroïne.
Hij kickte binnen het jaar af en begon te tuinieren.
Niemand gaf het geld uit aan drugs of drank of gokken.
Integendeel, ze waren er zeer zuinig op. Na één jaar hadden ze gemiddeld niet meer dan 800 pond uitgegeven. En allemaal hadden ze hun leven weer op de rails gekregen, ze hadden hun familie weer opgezocht, ze maakten plannen voor de toekomst.
Gore, haveloze, hopeloze zwervers.

Ik had tot voor kort nooit van dit experiment gehoord.
Nogal begrijpelijk natuurlijk, want het is ronduit choquerend.
Het betekent namelijk dat de armoede in één klap uit de wereld zou kunnen worden geholpen.
Geef de armen gewoon geld, en klaar is kees.
Het komt veel goedkoper uit dan de ‘hulp’ die we nu verlenen.
De zogenaamde armoedebestrijding (het woord alleen al!) is één groot fiasco.
En wel om één reden.
De achterliggende gedachte is barbaars.
De gedachte dat mensen geen menswaardig leven verdienen als ze er niet voor werken.

Daarom worden er geldverslindende constructies opgezet die de armen onder het mom van hulp nog meer straffen.
Voor een fractie van het bedrag dat hij nu gekost heeft, had James Brown uit Kentucky een menswaardig en misschien zelfs aangenaam leven kunnen hebben.
Maar hij moest levenslang vernederd worden, ongeacht de prijs.

Het doet me denken aan een uitspraak van Maxim Gorki.
De rijken minachten de armen niet, schreef hij ooit, ze haten hen, want ze zijn het aangezicht van Christus.

20131130-144125.jpg

Volgens mij is dit de uiteindelijke reden waarom er in de rijke hedendaagse wereld zoveel armoede is.
De armen zijn arm omdat de rijken hen haten, omdat ze hen op alle mogelijke manieren kwellen en straffen, ook al kost dat handenvol geld.
Liever dan een fractie van dat geld gewoon aan de armen te geven, besteden ze het aan uitgebreide en ingewikkelde straf-constructies.
Dat is ook de reden waarom Luc Coene, gouverneur van de Nationale Bank, onlangs verklaarde dat werklozen eigenlijk geen recht hebben op (evenveel) pensioen.
Allemaal heel logisch wat hij zei, maar achter zijn logica schuilt haat, haat tegen de werklozen, haat tegen de armen, haat tegen de mens.
Want zijn werklozen dan niet net zo goed mensen als werkenden?
Hebben zijn niet net zo goed recht op menswaardig leven(seinde) als gelijk wie?
Nee, zegt Luc Coene.

Het is de vraag hoe lang het nog zal duren voor de rijken gaan beslissen wie er recht heeft op leven tout court.
Want dat zij de armoede de wereld uit willen helpen, is pure fictie.
Hoe rijker zij worden, des te armer zullen de armen worden.
Omdat zij vinden dat het zo moet.
En in de mate dat wij ook vinden dat mensen moeten werken voor de kost (en anders niks verdienen) zijn wij medeplichtig aan hun onmenselijkheid.

Het rose cliché

20131130-103913.jpg

Aan het woord is Alexis Dewaele, bestuurslid bij Sensoa en promotor van verschillende onderzoeken met betrekking tot holebi’s.
Hij schrijft vandaag in de krant:

‘Die losbandige homomannen toch! Geef toe, dat is toch ook wat u stiekem denkt als de jaarlijkse cijfers opnieuw aantonen dat het aantal nieuwe hiv-besmettingen bij homomannen is toegenomen. Telkens weer geven die cijfers aanleiding tot verontwaardiging. De internationale consensus is dat ongeveer 5 procent van de homomannen besmet is met het virus, maar op specifieke locaties in België, zoals in bepaalde seksclubs, loopt dat op tot 15 procent.’

Meneer Dewaele, dat is helemaal niet wat ik stiekem denk.
Waar haalt u dat ‘stiekem’ trouwens vandaan?
Laat u alstublieft die insinueringen achterwege, anders ga ik nog denken dat die clichés over homo’s waar zijn.
En die verontwaardiging over de cijfers, waar haalt u dat?
Uit de kranten?
Maar u weet toch dat die garen spinnen bij de spanningen tussen bevolkingsgroepen!
Ik voel geen enkele verontwaardiging als ik lees dat AIDS (veel) meer voorkomt bij homo’s dan bij hetero’s.
Waarom zou ik daar verontwaardigd over zijn?
Hoe komt u bij het idee dat hetero’s (want tot hen richt u zich toch?) verontwaardigd zijn over zieke mensen?
Bent u misschien verontwaardigd als u dikke mensen ziet?
Zij jagen de gemeenschap nochtans ook op kosten.
Is dat een reden om verontwaardigd te zijn?
Dan kunnen we wel verontwaardigd blijven.

Mij stoort het dat u spreekt over ‘stiekem’ en over ‘verontwaardiging’.
Mij storen die vooroordelen over hetero’s.
Mij stoort het dat ik als lid van een groep word aangesproken, een groep die ik dan nog in hoge mate als artificieel beschouw.
Ik snap dat homo’s vaak als groep worden beschouwd, maar dat is nu eenmaal het lot van minderheden.
Ik zou zeggen: deal with it!
En zoek uw heil niet in het behandelen van anderen zoals u zelf behandeld wordt.
Dat is een vicieuze cirkel die de zaken alleen maar erger maakt.
Dat zou u als verstandig mens, als onderzoeker, en als spreekbuis voor de homo-gemeenschap moeten weten.
Maar nee, u schept nog wat kolen op het vuur.

Weet u wat ik denk als ik weer eens zo’n cliché-tekst als die van u lees?
En ik denk het niet stiekem, ik zeg het u vlakaf.
Ik denk dan: arme homo’s die vertegenwoordigd worden door dit soort hypocrieten!

Toen ik uw tekst begon te lezen, wist ik al wat er zou komen.
U hebt een flinke aanloop genomen, maar ja hoor, daar was het dan: het cliché-der-clichés!

‘Tenslotte blijft homofobie wegwerken een belangrijke randvoorwaarde.’

Kijk eens, meneer Alexis, als iemand homofobie verspreidt, dan bent ú het wel.
Hoe denkt u dat ‘wij, hetero’s’ ons voelen als we door ‘jullie, homo’s’ weer eens als zondebok worden gebruikt?
Keer op keer worden we beschuldigd van homofobie terwijl jullie heel goed weten dat de homofobie niet bij ons moet worden gezocht maar bij jeweetwel: degenen-waarover-niet-gesproken-mag-worden.
Nog nooit heb ik een homo- of holebi-woordvoerder de waarheid horen vertellen in dit verband.
Altijd weer wordt die waarheid-als-een-koe genegeerd, verdoezeld, weggemoffeld en vervangen door de stuitende leugen dat wij, blanke hetero’s, het zijn die de holebi’s het leven zuur maken.
Je zou voor minder een hekel aan homo’s krijgen.

Dus, meneer Dewaele, blijft u maar flink stoken.
Vroeg of laat zult u oogsten wat u zaait.
En dat zal onverschilligheid zijn.
Als de smeulende homofobie van jeweetwelwie eens echt losbarst, zullen de hetero’s die jullie zolang als zondebok gebruikt hebben, denken: eigen schuld, dikke bult!
Hopelijk zullen er dan genoeg kasten zijn waar ‘jullie’ weer in kunnen kruipen …

20131130-120554.jpg

Door dik en dun

20131130-101220.jpg

Als de Body Mass Index (BMI) van Belgen met overgewicht zou dalen met één eenheid, levert dit ons land vier miljard euro aan besparingen op over 20 jaar. Dat blijkt uit een studie van professor Lieven Annemans, gezondheidseconoom verbonden aan de Universiteit van Gent.

Die besparingen betreffen de kosten die medicatie en zorg voor zieke patiënten met zich meebrengen, want de kans op het ontwikkelen van een ziekte vermindert met ongeveer 10 procent wanneer het BMI met één punt naar beneden gaat. Daarbovenop komen nog de kosten door absenteïsme en slechte prestaties op het werk.

Door de berekening van de Quality Adjusted Life Years (QALY) kan de wetenschap ook een positieve economische waarde toekennen aan een betere gezondheid. Als de Belgische obese populatie één BMI-eenheid zou verliezen, zou dat in totaal zo’n 303.602 QALY’s opleveren. Aangezien één QALY een economische waarde van 40.000 euro vertegenwoordigt, komt dat voor de Belgische samenleving uit op ongeveer 12 miljard euro.

Tot zover de krant.

Dat zijn nogal eens cijfers: vier miljard, twaalf miljard!
En dan gaat het nog maar over een daling met één enkele eenheid.
Ik ben eens gaan kijken naar die BMI (die by the way is uitgevonden door een Gentenaar) en wat blijkt?
Als alle Belgen een normaal gewicht hadden, zou dat zo maar eens eventjes 15 (vijftien) eenheden schelen. Ik reken er de ziekelijke zwaarlijvigheid niet eens bij.
Vijftien eenheden!
Dat zou dus een besparing betekenen van 12 x 15 = 180 miljard euro!
Ik weet wel niet precies wat het verschil is tussen die 4 en die 12 miljard, maar wie in miljarden rekent, kijkt niet op een paar eenheden meer of minder.

Eén ding is zeker: het gaat om verdomd veel geld.
En dan worden er nog heel wat zaken niet meegerekend.
Als iedereen minder zwaar wordt, zullen auto’s, bussen, treinen en vliegtuigen minder benzine hoeven te verbruiken.
En iedereen weet wat dat betekent: minder CO2, minder Global Warming, minder landen onder water, meer wereld gered!
Er zal ook aanzienlijk bespaard worden op kleren, er zal minder stof moeten geproduceerd worden, de CO2 zal nog verder naar beneden gaan.
Dikke mensen verbruiken ook veel meer zuurstof, want ze lopen voortdurend te puffen en te hijgen. Het milieu zal er dus wel bij varen.
En dan spreek ik nog niet over de ontelbare dieren die minder geslacht zullen moeten worden.
Ja, eigenlijk komt er geen eind aan de besparingen en voordelen.

Hoe is het mogelijk dat men daar niet vroeger aan gedacht heeft!
Het spreekt vanzelf dat er sito presto een obesitasbelasting moet komen.
Naast de BTW, de BTK: Belasting op de Toegevoegde Kilo’s.
Iedere Belg dient zich om de drie maanden te laten wegen bij de DROG, de Dienst voor Registratie van Overtollig Gewicht.
Arme, magere Belgen mogen de kilo’s die zij op overschot hebben uiteraard verkopen aan rijke, dikke mensen die op die manier ongestoord kunnen blijven tafelen.
Op die manier kan ook het economische evenwicht tussen Noord en Zuid hersteld worden.

In ieder café en restaurant dient een KT te worden geïnstalleerd, een Kalorieteller, zodat iedereen weet hoeveel belastingen hij meer zal moeten betalen als hij nog een portie frieten of een dessert neemt.
Frietkoten worden, om redenen van cultureel erfgoed, vrijgesteld van deze regeling.
Bij iedere zak frieten zal een formulier worden geleverd waarmee een Aanvraag tot Vrijstelling van BTK kan worden ingediend bij de betrokken diensten.
Auto’s kunnen dan weer uitgerust worden met intelligente weegschalen, zodat ze niet meer starten als de chauffeur of de inzittenden te zwaar zijn geworden.

Als deze zaak met overleg wordt aangepakt, kan ze een goudmijn worden voor de overheid.
Ik vermoed dan ook dat het niet lang meer zal duren voor de WOF verklaard wordt, de War on Fat.
Laten we dus het meetlint omgorden en ten strijde trekken!

20131130-101309.jpg