Kaaiman zet zijn tanden in het Oude Testament

door lievendebrouwere

Onderstaande comumn moet gesitueerd worden in het kader van de strijd om het voorzitterschap van de Europese Commissie. Die gaat tussen Olli Rehn en Guy ‘het Joenk’ Verhofstadt.
Volgens Kaaiman is er maar één reden waarom iemand op Rehn – een Fin, en dus verslaafd aan drank en zelfmoord – zou stemmen, en dat is als de tegenkandidaat Verhofstadt heet.

DE MOZES VAN DE LEIE

Nu Guy Verhofstadt in de markt is gezet als de nieuwe Mozes, men prijze Derk Jan Eppink voor de verwoestende metafoor, loont het de moeite deze Joodse volksmenner, Mozes dus, nader te bekijken.
Wat die heeft uit- en aangericht wordt inderdaad slechts door het Joenk overtroffen.
Neem de tien geboden.
Wie denkt dat die van ons Heerke komen, gelooft wellicht ook dat Verhofstadt zijn burgermanifesten zelf heeft geschreven. ‘Bovenal, bemin één God’, dat zou Hij nog zelf hebben kunnen bedenken, maar al de rest staat vol ongerijmdheden.
‘Vader, moeder zult gij eren.’
Ja, en de kinderen?
Geen enkel gebod over kinderen, met hen mag je blijkbaar doen wat je wil, een vergetelheid waarvan sommige katholieke geestelijken duchtig geprofiteerd hebben. In de bijbel worden kinderen gefolterd tegen de sterren op. Vader Abraham had volgens Vader Abraham misschien wel zeven zonen, maar in werkelijkheid had hij er geen enkele. Kreeg hij er op zijn honderdste (!) in extremis toch één, moest hij die van God nog slachten ook. Hallal! Slechts een fractie voor het mes in de keel van die krijsende kleine verdween, zei God: ‘Laat maar. Het was om te lachen.’
Fijne humor, de Almachtige, uw Kaaiman is kennelijk niet de enige.

Wij hebben op een Japans commercieel station eens een programma gezien waarin jonge ouders omgerekend een kwart miljoen euro konden verdienen als ze hun pas geboren baby aan een koord in een kuil vol krokodillen lieten zakken. Wie het diepst durfde, won het kwart miljoen. Op voorwaarde dat de baby heelhuids weer boven kwam, anders won de krokodil.
Was dat idee zelf al aan de waanzinnige kant, dan werd het effect nog verhoogd door een massa gillende en tierende toeschouwers die veel geld op de afloop hadden verwed en de kandidaten aanmoedigden om het niet te snel op te geven.
Een schitterend format dat wij, niet zonder eigenbelang, al bij verschillende Vlaamse omroepen hebben aangeboden maar voorlopig hapt niemand toe.
In de bijbel: op elke bladzijde een variant.
‘Dood niet, geef geen ergernis.’ In één adem, alsof het om hetzelfde vergrijp gaat.
Nu het Boek Numeri, over de grote woestijntocht, hoofdstuk 25.
‘Toen Israël in Sjittim vertoefde, begon het volk ontucht te plegen met de dochters van Moab.’
Merk opnieuw de opvallende parallellen met Open VLD.
‘Daarom ontbrandde de toorn van Jahweh tegen Israël en Hij sprak tot Mozes: ‘Neem alle schuldigen onder het volk en hang hen voor Jahweh op in de volle zon.’ ‘Dood niet, geef geen ergernis’ geldt blijkbaar niet voor de beide auteurs van het voorschrift, nog een punt van overeenstemming met de liberalen.
En het wordt nog erger: ‘Terwijl Mozes gevolg gaf aan de eis van Jahweh (NvuK: die heeft die mensen dus echt opgehangen!), kwam er nog een Israëliet met een bevallige Midjanitische vrouw aanzetten. Toen Mozes dat zag, greep hij een speer en doorstak hen beiden. Toen hield de ramp onder de Israëlieten op, maar door die ramp waren er 24.000 gestorven.’ Vierentwintigduizend!
Die Jahweh is erger dan Hezbolah.
En in een oorlogsstoker als het Joenk heeft Mozes zijn opvolger.

Ooit verraste de leraar Gewijde Geschiedenis uw Kaaiman op het examen door te vragen wat de familienaam van Mozes was. Ook op die vraag moesten wij het antwoord schuldig blijven. De leraar: ‘Awel, Vandenberg! In de bijbel staat toch: toen Mozes Vandenberg kwam.’
Verhofstadt had hij ook goed gerekend.

(Koen Meulenaere)

20131227-115153.jpg

Advertenties