Het materiaal van de vrijheid

door lievendebrouwere

20140331-192048.jpg

Vanmiddag naar ’t stad geweest.
Geld gaan uitgeven dat ik gisteren verdiend heb.
Investeren in materiaal.
Het is één van de plezierigste dingen die ik ken.
Andere mensen maken wereldreizen of gaan dineren in The Jane of kopen een flatscreen dat nog flatter is of ruilen hun BMW voor een Porche.
Maar ik loop uren te snuisteren bij Schleiper en koop teken- en schilderspullen.
Heerlijk!
Dingen waarmee je iets kunt doen.
Doen dat nergens toe dient.
Doen dat je doet om het doen zelf.
Héél wat anders dus dan rondlopen in de Brico.
Daar word ik ziek van, depressief, wanhopig.
Ik mijd Brico’s en Doe-Het-Zelf-zaken als de pest.
Heel dubieus begrip overigens: Doe-Het-Zelf.
Eigenlijk betekent het: doe zelf wat je beter door een ander kunt laten doen.
Deprimerend principe.
Daarom is Schleiper of gelijk welke zaak voor teken- en schildermateriaal zo opwekkend.
Daar geldt namelijk het principe: doe wat je door niemand anders kunt laten doen.
Er zijn ontelbare mensen die beter badkamers kunnen installeren, maar er is op de hele wereld niemand die kan tekenen of schilderen zoals jij dat doet.
Zelfs als je het slecht doet, is het nog altijd helemaal van jezelf.
En hoe goed je een badkamer ook installeert, er is bitter weinig bij van jezelf.

20140331-192235.jpg

Ik las ooit dat Jean Blaute – een muzikant – nooit een winkel voor teken- en schildermateriaal kan passeren zonder er iets te kopen.
Ik doe daar meestal niks mee, voegde hij eraan toe, maar ik kan er niet aan weerstaan.
Ik begrijp dat maar al te goed.
Je koopt in zo’n winkel grenzeloze mogelijkheden.
Je koopt in zo’n winkel eigenlijk vrijheid, potentiële vrijheid.
Je moet die vrijheid dan nog wel realiseren – en dat is een heel ander paar mouwen – maar zonder materiaal kan er geen vrijheid zijn, hoe graag je ook zou willen.

Dat is waarschijnlijk wat de aarde zo kostbaar maakt: het is een plek vol materialen, vol potentiële vrijheid.

Toen ik terugkeerde van Schleiper waren de scholen uit.
Het was druk, druk, druk in Gent.
Op de Graslei zag het zwart (of toch donkergrijs) van de studenten en leerlingen.
Op het plein voor de St. Niklaaskerk wemelde het van het jonge volk.
Iemand stond te zingen en gaf van jetje op z’n gitaar.
Door het geratel van de trams kon je er niks van horen.
Waarom staat die kerel hier, vroeg ik me af.
Onder de stadshal, vijftig meter verderop, is de akoestiek immers zoveel beter.
Maar misschien stónd daar al iemand te zingen of muziek te maken.
Dat bleek echter niet zo te zijn.
Toen ik er even later passeerde, was het er – zoals altijd – leeg.
Er is nochtans véél ruimte, en er staat een lange rij banken, maar daar zat welgeteld één iemand op.

20140331-192544.jpg

Zoveel plaats, zoveel mogelijkheden, maar niemand doet er wat mee.
Het is alsof iedereen de plek mijdt.
Overal rondom is het druk en gezellig en rumoerig, maar onder en naast de Stadshal waar de Gentse culturele en politieke elite zo trots op is, blijft het vreemd genoeg leeg.
Het is alsof hier iemand vermoord werd en men met een grote boog om de plek des onheils heen loopt.
And guess what, volgens mij is dat ook zo.
Hier, op deze ‘verdoemde’ plek, werd de vrijheid om zeep gebracht.
Hier heeft men, tegen de uitdrukkelijke wil van de Gentenaar in, een aanslag gepleegd op het hart van de stad, die ooit bekend stond voor zijn koppige, onplooibare wil.
En ofschoon niemand daarover spreekt en misschien niemand het zelfs maar voelt, wordt het onbewust niettemin heel goed waargenomen.
Niemand wil hier zijn.

Wat later zag ik Michel Vuylsteke voorbijfietsen, Gents bekendste blogger.
Hij was helemaal in het zwart gekleed, met een lange zwarte jas er nog overheen, en een hoe-heet-zo’n puntmuts op z’n hoofd, met van die lange oorflappen.
Wat een outfit op zo’n warme lentedag!
Iets zegt me dat hij die stadshal geweldig vindt.
Als je de cafetaria van het SMAK bezoekt, zit die ook altijd vol in het zwart geklede mensen.
Zwart is de kleur van de Hedendaagsheid.
Zwart is de kleur van de leegte.

Geef mij maar de kleuren van schilderverf, de kleuren van de lente, de kleuren van de vrijheid.

20140331-191834.jpg

Advertenties