Groen en rood

door lievendebrouwere

De ecologisten zijn, met het Vlaams Belang, ongetwijfeld de verliezers van deze stembusgang.
In het Franstalige landsgedeelte is dat overduidelijk, met een tuimeling op Waals niveau van veertien naar vier zetels, en federaal een daling van acht naar zes.
In Vlaanderen is dat minder opvallend, zij lijken er te zijn vooruitgegaan, maar dat was zo marginaal dat het eigenlijk een nederlaag is.
In beide gevallen kan evenwel dezelfde analyse worden gemaakt: het zijn niet de ecologisten als dusdanig die zijn afgestraft, maar de gauchisten die zich sinds ongeveer vijftien jaar als ecologisten voordoen en zichzelf eerder positioneren als een radicaler alternatief voor de socialistische partij dan als een milieupartij.

In de rivaliteit tussen Groen en PVDA in Vlaanderen, speelt feitelijk de oude rivaliteit door tussen RAL en AMADA, tussen trotskisten en maoïsten.
Onder het bewind van Mieke Vogels en Jos Geysels werd het toenmalige Agalev, via de introductie van Patsy Sörensen op bevel van Tom Lanoye in diens columns in Humo, een filiaal van de Vierde Internationale.
Agalev heeft zich daar nooit meer van kunnen herstellen.
Dat Groen nu niet is doorgebroken, mag voor een groot deel op het conto geschreven worden van haar krampachtige poging om socialistischer te zijn dan de socialisten.

(Eddy Daniëls op de-bron.org)

20140528-095347.jpg

Advertenties