Happy Birthday

door lievendebrouwere

20140611-184118.jpg

Vanmiddag kreeg ik het bericht dat ik vandaag precies één jaar aan het bloggen ben.
In die tijd heb ik 637 berichten geplaatst, heb ik 16.745 bezoekers gehad, en zijn er 242 reacties verschenen.
Dat zijn geen indrukwekkende cijfers, maar in de geestelijke sfeer gaat het niet om kwantiteit maar om kwaliteit. Woeha!
Voor mij volstaat het alleszins.
Kunst en antroposofie zijn nu eenmaal geen onderwerpen waarmee je voetbalstadions vult.
Ik ben al heel blij dat mensen me blijven lezen.
Dat is beslist een stimulans.

Sinds ik half maart marktkramer ben geworden, heb ik niet meer zoveel tijd om te schrijven, maar de koek moet nu eenmaal gedeeld worden met het schilderen. Dat heb ik blijkbaar karmisch zo bepaald.
Ik heb nog altijd geen gezond evenwicht gevonden tussen die twee, maar ik blijf zoeken.

20140611-195441.jpg

Nog even een woordje over de geboortedag van deze blog.
11 juni is een bijzonder beweeglijke datum, samengesteld als hij is door Tweelingen en Maan.
Juni is namelijk Gemini-maand en het cijfer 2 (1+1) staat voor de Maan.
Dat kan wel kloppen met zowel vorm als inhoud van deze blog.
Tweelingen is verstand, Maan is gevoel.
Tweelingen is schrijven, Maan is beeld.
Spelende kinderen zijn een symbool van scheppen, de Maan van reflecteren.
Enzovoort.
Of de Mercurius van Tweelingen hier een boodschapper van de goden is, dan wel de god van de dieven laat ik aan uw oordeel over.

20140611-195649.jpg

Het koldereske stukje over duiveluitdrijvingen dat ik vandaag gepubliceerd heb (en dat overigens – als altijd – gebaseerd is op ware feiten) was al geschreven vóór ik mijn verjaardagswensen van WordPress ontving.
Of het iets te betekenen heeft dat ik uitgerekend dáármee mijn tweede blogjaar heb ingezet, weet ik niet. Maar het zou best kunnen.
Is antroposofie trouwens geen vorm van exorcisme?
Volgens Rudolf Steiner was de strijd met het kwaad DE opgave van onze tijd.
En zonder een beetje humor hou je die strijd niet vol.
Het feit dat ik na een jaar bloggen en roeren in allerlei stinkende potjes nog altijd kan lachen, stemt me hoopvol.
Ik zal die hoop trouwens nodig hebben, want morgen vat ik weer de strijd aan met een heel bijzondere duivel, een duivel die zich bezighoudt met … kunst en antroposofie.
U raadt het al: Joseph Beuys staat weer op het menu.

20140611-195918.jpg

Ik hoor lezers al zuchten en kreunen: daar IS hij weer! Hoelang gaat dat nog duren?
Wel, tot ik deze duivel-met-de-hoed uitgedreven heb.
Of beter: tot ik hem zijn geheim ontfutseld heb.
Want zomaar duivels uitdrijven, is de antroposofische regel niet.
Daarvoor moet je bij de paters van Averbode zijn.
Of bij duurdere en kleurrijker exorcisten.
Antroposofen willen hun duivels niet uitdrijven (want dan gaan ze gewoon andere en zwakkere mensen kwellen), ze willen die duivels verlossen, ze willen hen ontheffen van hun taak, ze willen hen weer veranderen in engelen.
Als ik aan de Beuysduivel denk, dan zal ik nog véél werk hebben.
Maar ik leer bij.
Iedere dag opnieuw.

En ik hoop van u hetzelfde.
Prosit!

20140611-200914.jpg

Advertenties