Bendgate

door lievendebrouwere

Afgelopen vrijdag om 00.01 uur – middernacht dus – waren de eerste iPhones 6 te koop in … het station van Antwerpen Centraal.
Onder het oog van de pers werd er storm gelopen door mensen die als allereerste (minstens) 700 euro wilden neertellen voor een hebbeding niet groter dan … ja, waarmee moet je een smartfoon vergelijken?
Eigenlijk is het omgekeerd: je vergelijkt andere dingen met een smartfoon.
De smartfoon is de norm.
Je kunt hem nergens mee vergelijken.
Hij is onvergelijkelijk.
En de smartfoon der smartfoons is natuurlijk de iPhone, de smartfoon van Apple.

20140927-111427.jpg

Ik herinner me nog dat ik een jaar of 7 geleden Steve Jobs de eerste iPhone in de lucht zag steken.
Much ado about almost nothing, dacht ik bij mezelf.
Wist ik veel dat er een revolutie ontketend werd, en dat vandaag bijna iedereen zo’n peperduur almost nothing heeft.
En niet alleen dat.
Hoeveel van de enthousiastelingen die vrijdagnacht in Antwerpen Centraal waren samengestroomd, zouden aan hun eerste iPhone zijn toe geweest?
Weinig, denk ik.
De meesten kopen ieder jaar een nieuwe.
Want dan ben je ‘mee’, dan leef je met miljoenen mensen overal ter wereld samen in de grote Apple-luchtbel.
And that is the place to be.

20140927-111622.jpg

Versta me niet verkeerd.
Een iPhone is een bijzonder handig ding.
Een iPhone is ook een bijzonder degelijk ding.
En de iPhone 6 is – eindelijk – ook een mooi ding.
Maar toch.
700 euro?
Ieder jaar weer opnieuw?
Dat is niet normaal meer.

20140927-111716.jpg

Het symbool van Apple is een appel, een appel waaruit een stuk is gebeten.
En dat is precies wat een iPhone is: iets ongelooflijk verleidelijks, iets waar je niet kunt aan weerstaan, iets wat je doet toehappen.
En dan ben je verloren, dan val je duizelingwekkend diep en komt terecht in een totaal andere wereld waaruit je niet meer kunt ontsnappen.
Toen Adam in de appel beet, tuimelde hij uit het paradijs in de wereld zoals wij die kennen: een wereld vol pijn en verdriet en geweld.
Toen de moderne mens in Apple beet, gebeurde het omgekeerde: van de lelijke, lawaaierige, eenzame moderne wereld kwam hij terecht in een … paradijselijke wereld, vol kleur, muziek, kennis en sociale interactie.
Door simpelweg het scherm van de iPhone aan te raken, verschenen de meest fantastische beelden, haarscherp, alsof ze echt waren.
En die onbegrensde beeldenwereld droeg de moderne mens altijd met zich mee, waar hij ook ging.
In die nieuwe wereld stond hij in contact met alles en met iedereen.
In een oogwenk kon hij gelijk wie bereiken, gelijk wie spreken, gelijk wat zien.
Hij had de wereld in zijn broekzak.
Hij had het paradijs opnieuw gevonden.

20140927-112335.jpg

De smartfoon is een fantastisch ding, geen twijfel mogelijk.
Het is een realiteit die niet meer weg te denken is uit het moderne leven.
Stilaan beginnen we te denken in termen van voor de smartfoon en na de smartfoon.
Zoals voor en na Christus.
De smartfoon is dan ook een bijzonder ‘christelijk’ apparaat: het heeft alles nieuw gemaakt, het is het centrum van de wereld geworden, iedereen verlangt ernaar, iedereen is ermee bezig, de gelukkige bezitters voelen zich uitverkorenen, het verbindt mensen met elkaar, het maakt mensen gelukkig, het geeft zin aan het leven, het is de alfa en de omega van het moderne leven.

20140927-112511.jpg

Het moderne léven?

Jonge mensen die samen rond een tafel zitten, allemaal druk bezig met hun iPhone: is dát leven?
Jonge mensen die om het kwartier controleren of ze geen sms-je, e-mail, twitter- of facebookbericht hebben gekregen: is dát leven?
Jonge mensen die stuurloos, hulpeloos, radeloos zijn zonder hun iPhone: is dát leven?
Jonge mensen die ’s nachts in een station staan aan te schuiven om 700 euro te kunnen betalen voor de allernieuwste iPhone, gewoon omdat hij de allernieuwste is: is dát leven?
Het is een schijnleven.
Het is een schijnrealiteit.
Het is een mythe.

20140927-112626.jpg

Apple is een mythe, een moderne mythe, een christelijke mythe.
En zoals alle echte mythen is ook deze waar.
Ze toont ons hoe het echte christelijke leven eruitziet.
Alleen, ze IS dat leven niet.
Ze weerspiegelt het alleen in de materie, in een soort steen der wijzen, een electronische graal.

Zolang we ons bewust zijn van dat schijnkarakter, is er niks aan de hand.
Zolang we maar niet denken dat dit het echte leven is, kunnen we volop genieten van onze iPhone.
Als ik echter al die opgetogen, gelukkige gezichten zie om middernacht in Antwerpen-Centraal, dan durf ik sterk te betwijfelen dat deze jonge mensen wakker zijn.
Het is schijngeluk wat van hun gezichten straalt.
Het is geluk dat nog geen jaar zal duren, want dan zullen ze alweer staan aanschuiven voor de iPhone 7.
Het is geluk dat zelfs misschien geen dag zal duren …

20140927-112846.jpg

Dit jaar was er namelijk niet alleen de iPhone 6, er was ook … Bendgate.
Wat is Bendgate?
Wel, de nieuwe iPhone 6 kwam in twee maten: klein en groot.
De iPhone 6 was reeds een stuk groter dan zijn voorganger.
Maar de iPhone 6 Plus: dié was pas groot!
Hij was echter niet alleen groot, je kon hem ook … plooien.
En dat was niet de bedoeling.
Onmiddellijk nadat de nieuwe iPhone op de markt was gekomen – de eerste dag werden er al 10 miljoen van verkocht – doken alarmerende berichten op: het ding bleef niet recht.
Als je het in je broekzak stak en je ging erop zitten, dan stond het krom.
Bendgate was geboren.

20140927-112931.jpg

Meteen dook het beursaandeel van Apple naar beneden.
Grote concurrent Samsung kwam met een advertentie waarin de spot werd gedreven met de ‘plooibare’ iPhone.
Apple plaatste op zijn beurt een filmpje op het internet waarin verklaard werd dat er van de 10 miljoen nieuwe bezitters slechts 9 geklaagd hadden.
Het filmpje toonde ook hoe uitgebreid de iPhone 6 getest werd.
Maar het kwaad was geschied: er werd alom gelachen met de nieuwe iPhone.
En niets is dodelijker voor een mythe dan spot.

20140927-113020.jpg

Bendgate is zelf natuurlijk ook een mythe.
Het heeft met de realiteit niets te maken.
Plooit de iPhone 6 Plus als je erop gaat zitten?
Best mogelijk.
Maar wie gaat nu zitten op een toestel dat (minstens) 800 euro kost!
Je mag toch verwachten dat wie zoveel geld betaalt een beetje zorg draagt voor zijn smartfoon.
Bendgate slaat dus eigenlijk nergens op.
Ik vraag me zelfs af of het geen opgezet spel is, bijvoorbeeld van concurrent Samsung.
Want Apple en Samsung voeren al jaren een harde strijd tegen elkaar, niet alleen een concurrentiestrijd maar ook een juridische strijd.
Waarom zou het niet ook een mythische strijd zijn geworden: a battle of the myths?
De Bandgate-mythe tegen de paradijsmythe van Apple.

20140927-113147.jpg

Ook déze mythische strijd of strijdmythe is waar.
De nieuwe christelijke wereld zal moeten bevochten worden op de antichristelijke tegenmachten, die de spot zullen drijven met hun ‘vijand’.
Maar Bendgate IS natuurlijk deze strijd niet, het weerspiegelt alleen deze strijd.
En die gespiegelde strijd heeft iets buitengewoon menselijks.
Het is namelijk een … humoristische strijd.
Op de sociale media, dat wil zeggen in de schijnwereld van de smartfoon, wordt dezer dagen duchtig de draak gestoken met de Apple-mythe.
Het begrip Bendgate alleen al is kostelijk.
Much ado about almost nothing.
En men wéét het.

20140927-113243.jpg

Er is dus nog hoop.
Bendgate is een voorbeeld van hoe er in een schijnwereld, een door en door mythische wereld, toch een besef leeft van dat schijnkarakter.
Het is nog geen wakker bewustzijn, het is nog geen ontwaken voor de echte realiteit.
Maar het is een begin.
En het is onweerstaanbaar grappig.
Het is zonder meer … geestig.

20140927-113419.jpg

20140927-113438.jpg

20140927-113512.jpg

20140927-113533.jpg

20140927-113546.jpg

20140927-113557.jpg

20140927-113609.jpg

20140927-113628.jpg

20140927-113637.jpg

Advertenties