Zwarte Kerst

door lievendebrouwere

Vrede op aarde aan alle mensen van goede wil.
Als deze kerstboodschap enige waarheid inhoudt dan zijn er dezer dagen nog maar weinig mensen van goede wil te vinden.
Sla de kranten open: onvrede alom.
Met name het zwarte gedeelte van de bevolking is zéér ontevreden, van Amerika tot België.
Het begon al met Sinterklaas en het lijkt het steeds erger te worden.
Hoe zei een zwart meisje het onlangs?
‘Het deksel is van de beerput en de shit vliegt in het rond.’
Nee, het wordt geen witte kerst dit jaar.

Vanwaar al die onvrede?
Het antwoord ligt voor de hand: racisme.
De schuldige is bekend: de blanke.
Het probleem: hij blijft volharden in het kwaad.
Conclusie: de blanke is een mens van slechte wil.
Dus: geen vrede voor hem.
Hij maakt zich op om kerstmis te vieren?
Wel, daar heeft hij geen recht op, en dus gaan we dat feest verpesten.
Daar komt het zo’n beetje op neer.

Als de ontevreden zwarte mens gelijk heeft, dan zitten we met een serieus probleem.
Kijk naar Amerika, waar de gevangenissen vol zitten met overwegend zwarte mensen, waar ook tien keer meer zwarten dan blanken doodgeschoten worden door de politie.
Kijk naar Afrika, waar ontelbare zwarten omkomen door bruut geweld.
Kijk naar het Midden-Oosten, waar de grootste terreur heerst.
Er wonen ginder wel geen zwarten, maar de mensen zijn er toch niet blank.
En al dat ten hemelschreiende geweld is de schuld van de blanken.
Daar is iedereen het over eens.
Ook de blanken zelf: ze protesteren niet eens als ze beschuldigd worden.
Ze knikken alleen en geven toe: ja, wij zijn racistisch!
Maar … ze doen er niks aan.
Integendeel, ze worden alsmaar racistischer.
Als we tenminste onze ontevreden zwarte en bruine medemens mogen geloven.

Eigenlijk wordt in deze kersttijd de wereld in twee gespleten.
Aan de ene kant zijn er de blanken, de mensen van slechte wil.
Ze weten dat ze racistisch zijn maar toch doen ze er niks aan, wel integendeel.
Aan de andere kant zijn er de niet-blanken, de mensen van goede wil.
Ze weten dat de blanken racistisch zijn, maar ze doen er niks aan, wel integendeel.
Ze verdragen al die discriminatie, al die vernederingen, al dat geweld.
Alleen in de kersttijd, als de blanken vrede wensen aan alle mensen van goede wil, krijgen ze het moeilijk: zoveel schijnheiligheid wordt zelfs voor hun verdraagzame hart te veel.
Ze protesteren dan luidkeels en zeggen dat ze het moe zijn en dat het niet kan blijven duren want dan gaan er erge dingen gebeuren.
Maar na nieuwjaar zijn ze het alweer vergeten en laten zich opnieuw zwijgend vernederen door de blanken.
It’s the same old song: goede mensen lijden door slechte mensen.

Dit is in een paar woorden het verhaal dat ons vrijwel dagelijks wordt opgedist.
Een verhaal dat is uitgegroeid tot een moderne mythe.
Net als in lang vervlogen tijden wordt deze mythe onvoorwaardelijk geloofd.
Een mythe is immers een ‘hogere’ waarheid: ze is heilig.
We kennen tegenwoordig een hele reeks van deze nieuwe mythen.
Zo is er de mythe van de Opwarming van de Aarde.
De mythe van de Holocaust.
De mythe van de Hedendaagse Kunst.
De mythe van de Naakte Aap.
De mythe van de Big Bang.
De mythe van de Religie als wortel van alle Kwaad.
De mythe van de Vrouw als slachtoffer van de Man.
Enzovoort.
Al deze mythen hebben één ding gemeen: ze zijn boven alle twijfel verheven.
Wie het waagt ze in twijfel te trekken, is een mens van slechte wil.
Hij verdient het om in de gevangenis te vliegen.
Alleen wie in deze mythen gelooft, is een mens van goede wil.

En dat is vreemd.

Is een modern mens niet juist iemand die NIET meer gelooft in mythen?
Is het wezen van de moderniteit niet juist dat men het geloof in mythen en andere ‘hogere’ waarheden afgezworen heeft en vervangen door het geloof in de zintuigelijke werkelijkheid, een werkelijkheid die we kunnen zien, horen, voelen, smaken?
Uiteraard staan we op een keerpunt in de mensheidsgeschiedenis.
We hebben de grenzen van ons ‘aardse’ kunnen bereikt en moeten nu weer contact maken met het ‘hemelse’ kunnen, anders raken we niet meer uit de problemen.
Het ligt dus helemaal in de lijn van de evolutie dat de moderne mens weer gaat geloven in mythen en andere ‘hogere’ waarheden.
Maar.
Dit nieuwe geloof kan alleen een vooruitgang – en dus ook een uitweg uit de problemen – betekenen als het NIET ten koste gaat van ons oude geloof in de concrete werkelijkheid.
En dat laatste is nu precies wat WEL gebeurt: we geloven weer in mythische verhalen zonder ons af te vragen of ze wel stroken met de werkelijkheid.
Ja, die vraag mag zelfs niet meer gesteld worden: we moeten blindelings geloven in de nieuwe mythen.
Wie dat niet doet is een slecht mens.

Voor niet-blanken is het moeilijk om zich het blanke ongeloof eigen te maken en zich los te maken van het mythische geloof van de voorvaderen.
Slechts enkelingen slagen daarin.
Voor de meesten is die stap veel te groot.
Ze deinzen ervoor terug en klampen zich vast aan hun oude geloof.
Heel wat kleiner is de stap naar het blanke geloof in de nieuwe mythen, en dan vooral het geloof in die ene grote mythe: dat de blanke schuld heeft aan alles wat verkeerd gaat in de wereld.
Met dat nieuwe geloof slaan ze namelijk drie vliegen in één slag.
Ten eerste hoeven ze zich niet dat moeizame zoeken naar de waarheid eigen te maken dat zo typisch is voor de blanke wereld.
Ze kunnen veilig in de mythische sfeer van gezag en geloof blijven.
Dat is veel aangenamer dan die eenzame zoektocht, waarbij tal van persoonlijke gehechtheden sneuvelen.
Ten tweede is het voor hen een vorm van integratie: ze voelen zich verbonden met de blanken die eveneens in die mythe geloven. Ze kunnen met andere woorden zichzelf modern wanen zonder hun oude geloof op te geven.
En ten derde komt het hun ego natuurlijk goed uit.
Tal van niet-blanken kunnen in het Westen carrière maken door zich op te werpen als fervente verdedigers van het nieuwe mythische geloof.

Wat hen drijft, is in feite precies hetzelfde wat ook de blanke gelovigen drijft: het verlangen om niet langer eenzaam naar de waarheid te moeten zoeken, maar zich in plaats daarvan verbonden te weten in een nieuwe geloofsgemeenschap, een mythische broederschap die strijdt tegen het kwaad in de wereld.
Wat ze echter niet beseffen, is hoe hoog de prijs ligt die ze betalen voor het lidmaatschap van deze nieuwe broederschap.
Die prijs is een verscheurde ziel en een verscheurde wereld.
Een wereld die uiteenvalt in goede en slechte mensen.
Een ziel die uiteenvalt in een dr. Jekyll en een mr. Hyde.
Wat ze niet beseffen is dat ze met hun protesten oproepen tot een wereldwijde rassenoorlog.
Want lang niet iedere blanke gelooft in de mythe dat hij de incarnatie van het kwaad in de wereld is. In feite gelooft geen enkele blanke daarin.
Hij doet maar alsof.
Hij gelooft enkel in de nieuwe mythen omdat hij er voordeel bij heeft: materieel voordeel, psychisch voordeel, geestelijk voordeel.
Zijn nieuwe geloof is niets anders dan het tot religie verheven egoïsme.
En daarin sleurt hij ook de niet-blanken mee.
Al die verontwaardigd protesterende mensen – blank of zwart – zijn in feite handlangers van Herodes, de kindermoordenaar.
Ze hebben het gemunt op het kind dat in deze kersttijd geboren wordt.
En dat is helaas een echte mythe, die wél strookt met de moderne werkelijkheid.

Advertenties