Is dit een grap of om te huilen?

door lievendebrouwere

Zolang mensen nog kunnen lachen, is niet alles verloren.
Ik heb de afgelopen dagen staaltjes kostelijke humor gezien.
Zoals die jonge kerel die in de grote Charlie-betoging meeliep met een groot bord waarop stond: ‘Ik ben niet voor of tegen gelijk wat. Ik hou er alleen van rond te lopen met een bord.’
Of die verzameling jonge mensen die allemaal variaties bedacht hadden op ‘Je suis Charly’: Je suis Bernard, Je suis papa, Je suis enceinte, Je suis heureux, Je suis ici.
Hartverwarmend vind ik dat.
Veel geestiger dan de humor van Charlie Hebdo.
Maar er is nu nog een ander soort humor opgedoken: die van de EU.
Ik weet niet meteen hoe ik ze zou moeten noemen, maar lachwekkend is ze alleszins wel.
De Europese Unie heeft namelijk verklaard actie te zullen ondernemen tegen de recente aanslag op de vrije meningsuiting.
U raadt nooit hoe.
Ze gaat de vrije meningsuiting verdedigen door … de vrije meningsuiting aan banden te leggen.
Ze wil het misbruik tegengaan dat van het internet wordt gemaakt om haat en geweld aan te wakkeren.
Want we hebben gezien hoe gevaarlijk dat is, aldus minister Koen Geens.
Kolder, dat is misschien nog het beste woord om dit soort humor te omschrijven.
Kolder waar je helaas alleen maar groen kunt om lachen.
Tot wat voor toestanden dit soort ‘humor’ leidt, konden we dezelfde dag nog in Duitsland zien.
Daar werd in sommige steden betoogd door Pegida, de beweging die protesteert tegen de islamisering van Europa en niet wil dat hier de sharia wordt ingevoerd. Ze verzet zich dus tegen het fanatieke islamisme dat de terroristen bezielde die de aanslag op Charlie Hebdo gepleegd hebben.
Niks aan de hand dus, zou je zeggen, miljoenen mensen hebben in Parijs hetzelfde gedaan.
Maar in andere Duitse steden werd betoogd tegen Pegida, dat ervan beschuldigd wordt islamofoob en racistisch te zijn, een mening die gedeeld wordt door Angela Merkel die verklaarde dat de islam thuishoort in Duitsland.
De vraag is nu welke van die twee bewegingen door de EU beschouwd zal worden als aanzettend tot haat en geweld, en derhalve aan banden zal worden gelegd: Pegida dat zich verzet tegen de invloed van de fanatieke islam of anti-Pegida dat zich verzet tegen dat verzet.
Het antwoord ligt voor de hand aangezien de EU-verklaring ondertekend is door zowel Merkel als Hollande: iedere kritiek op de islam, zelfs op de extremistische islam, zal gebrandmerkt worden als hate speech en de mond gesnoerd.
En dat besluit wordt genomen twee dagen nadat die extremistische islam zowat 20 slachtoffers heeft gemaakt in Parijs en aankondigt er nog veel meer te zullen maken.
Het is alsof Europa tegen de moslimterroristen zegt: moorden jullie er maar op los, dan zorgen wij wel dat het protest daartegen de kop wordt ingedrukt!
Zelfs de meest cynische cartoonist van Charlie Hebdo had dit niet kunnen bedenken.
Miljoenen mensen zijn op straat gekomen om te protesteren tegen die brutale islamistische aanslag op de vrije meningsuiting, en wat doen hun politieke leiders?
Ze steken hun middenvinger op.
Hier zie, zeggen ze, dit doen wij met jullie beminde vrijheid van meningsuiting: we leggen er een bom onder!
Jonathan Turley had overschot van gelijk toen hij in de Washington Post schreef: de grootste bedreiging voor de vrije meningsuiting in Frankrijk is niet het terrorisme maar de overheid.
Stéphane ‘Charb’ Charbonnier werd niet alleen voortdurend bedreigd met de dood, hij werd ook voortdurend bedreigd met veroordelingen en gevangenisstraf.
De aanslag op Charlie Hebdo was dus veel groter dan eerst leek.
Niet alleen werd zowat de hele redactie vermoord, maar onmiddellijk daarna kreeg de vrijheid van meningsuiting ook nog eens een dreun waarvan de gevolgen niet te overzien zijn.
Het moet nu voor iedereen met een beetje gezond verstand toch wel duidelijk zijn dat de echte vijand niet van buitenaf komt.
Ik begin hoe langer hoe meer te vermoeden dat de aanslag op Charlie Hebdo inderdaad de Europese 9/11 was.
Zoals het heus niet een paar moslimterroristen zijn die de twin towers hebben doen instorten, zo zijn het ook niet die twee moslimbroers die de vrijheid van meningsuiting in Frankrijk een uppercut hebben verkocht.
Zijn Wolinski en co werkelijk gestorven omdat ze de profeet beledigd hadden?
Ik denk er het mijne van.
Eén ding is zeker: de vrijheid van meningsuiting is niet alleen de moslimterroristen een doorn in het oog.

Advertenties