De linkse liefde

door lievendebrouwere

Er zit een gratis Knack in de bus!
Kijk, dat vind ik nu eens een mooie geste! Gratis lectuur!
En het is dan ook nog eens ‘kwaliteitsvolle, eigenzinnige en gedurfde journalistiek’ die mij ‘een frisse kijk op de actualiteit’ biedt.
Wat wil een mens nog meer in deze onfrisse tijden!
Ik smeer een boterham en sla de Knack onmiddellijk open.
‘Het Charlie-effect’, zo lees ik op het eerste blad.
Een artikel van Hubert Van Humbeeck.
In een 12-tal regels beschrijft hij helder en bondig wat er gebeurd is in Parijs.
Ik ben aangenaam verrast.
Dan schrijft hij: ‘Toch waren de doden nog niet allemaal geteld, of er waren al politieke gieren die hun voordeel bij de aanslagen wilden doen.’
Ik ben nog aangenamer verrast.
Hij gaat het hebben over de tweede aanslag: die van de Europese leiders op de vrijheid van meningsuiting!
Dat is inderdaad ‘eigenzinnig en gedurfd’ want de meeste media zwijgen daar zedig over.
Maar dan komt het.
‘Het sentiment tegen migranten en het antisemitisme nemen in heel Europa al maandenlang toe.’
En Hubert haalt het Front National erbij.
Ik had het kunnen weten!
Kwaliteitsvol, eigenzinnig, gedurfd, fris: dat is hoe de politieke correctheid zichzelf ziet.

Wat verder schrijft Hubert: ‘We moeten uitkijken dat we straks geen mensen opsluiten omdat ze anders denken.’
Ik weet nu hoe ik Huberts woorden moet interpreteren: met ‘mensen’ bedoelt hij natuurlijk moslims.
Hij bedoelt er zeker NIET degenen mee die het niet met hem eens zijn en eerder rechts denken.
Dergelijke weerzinwekkende wezens beschouwt hij niet als mensen.
Hij heeft er dan ook geen enkel bezwaar als ze opgesloten worden (bijvoorbeeld achter een cordon sanitaire).
Misschien vindt hij diep in zijn hart wel dat dit ongedierte moet uitgeroeid worden, maar hij is natuurlijk veel te beschaafd om dat te zeggen.
Linkse journalisten zijn niet alleen kwaliteitsvol en eigenzinnig, ze zijn ook beschaafd, ontwikkeld, cultureel, kortom beter.
En daar zijn ze niet enkel van overtuigd, nee dat is voor hen de vanzelfsprekendheid zelve.
Daaraan twijfelen, is ronduit blasfemisch, godslasterlijk.
Het wekt hun hevige verontwaardiging, het doet hun bloed koken, het doet hen naar de wapens grijpen.
Jammer voor hen staat hun geloof geen kalasjnikovs toe en dus gebruiken ze andere wapens.
Zoals de cartoon op de volgende bladzijde.

We zien Charles Michel die samen met Bart De Wever aan tafel zit.
Charles (Charlie voor de vrienden) zegt rustig: ‘De aanslag op Charlie Hebdo was een aanval op de vrije meningsuiting!
Waarop Bart (met een duidelijke Hitler-look) grimmig en met gebalde vuist reageert: ‘Het is oorlog! We moeten het leger inzetten!’
Charles blijft rustig betogen dat we niet mogen toegeven aan de angst, dat we onze democratie op beschaafde wijze moeten verdedigen, dat de manifestatie in Parijs historisch was, dat het ging om vrijheid, gelijkheid en broederlijkheid, enzovoort.
Maar telkens reageert nazi-Bart door te roepen om meer soldaten, meer leger: ‘Aux armes citoyens! Marcheer! Marcheer!
Tekenaar Eric Meynen heeft duidelijk moeite moeten doen om het hakenkruis niet boven te halen.
Maar ook hij is een beschaafd en ontwikkeld man: hij laat het aan de kijker over te beslissen wie de goede en wie de slechte is in zijn verhaal.
Vrijheid van meningsuiting voor alles, nietwaar!

‘Maar het is natuurlijk duidelijk dat er grenzen zijn aan die meningsuiting’ zegt minister Koen Geens op de volgende bladzijde.
Na twee bladzijden Knack is me dat he-le-maal duidelijk, meneer de minister.
De grenzen aan de meningsuiting vormen eigenlijk één grote grens, en die loopt precies in het midden.
Links van dat midden heerst absolute vrijheid. Daar mogen ze zeggen wat ze willen, het is allemaal kwaliteitsvol, eigenzinnig en gedurfd.
Rechts van dat midden is het al haat, onverdraagzaamheid, verzuring, racisme, islamofobie en nazisme wat de klok slaat, en dat is uiteraard strafbaar.
Maar het typeert de grenzeloze verdraagzaamheid van politiek correct links dat het al die haatzaaiers, racisten en islamofoben nog niet opgesloten heeft in een Europees Guantanamo.
Daar mogen we Allah toch wel dankbaar voor zijn!

Advertenties