Hitler en de islam

door lievendebrouwere

Toen ik gisteren door mijn ‘archief’ bladerde, trof ik daar een tekst aan die ik ooit ergens gevonden heb. Ik weet alleen niet meer waar. Ik ben zelfs de naam van de auteur vergeten. Ik weet alleen nog dat het NIET Bart De Wever was.
Dus, voor wat het waard is: HITLER EN DE ISLAM.

Stel eens dat Hitler gewonnen had, dan had hij zeker ook in het Midden-Oosten heel veel aanhang gehad, want dáár waren de nazi’s om de een of andere reden buitengewoon populair.
Een aantal felicitatietelegrammen dat Hitler ontving nadat hij in 1933 in Duitsland aan de macht was gekomen, kwam van moslims uit het toenmalige Palestina.
Het had niet heel veel gescheeld of Hitler had in 1941/42 inderdaad grote en beslissende veldslagen gewonnen.
Onlangs werd bekend dat de Russische maarschalk Georgi Zjoekov in 1941/42 vreesde dat de nazi’s helemaal naar Moskou zouden doorstoten. Volgens Zjoekov had het niet veel gescheeld of het was hen nog gelukt ook.
Er waren bij Moskou namelijk onvoldoende Russische manschappen voorhanden om Hitlers legers echt tegen te houden. Maar Hitler maakte toen de kapitale fout zijn krachten over te veel fronten te verdelen door ook grote legermachten naar het zuiden van de Sovjet-Unie en Stalingrad door te laten marcheren.
Hij wilde de Russische oliegebieden in het zuiden in handen krijgen en daarna Perzië en Irak en vervolgens met hulp van de in Noord-Afrika snel opmarcherende legers van veldmaarschalk Erwin Rommel doorstoten naar Egypte en Palestina.
Hij rekende erop dat moslimwereld grotendeels zijn zijde zou kiezen en het juk van de zogenaamde ‘imperialistische kolonisators’ zou afschudden.

Nazi’s omarmden radicale moslims

Het waren de nazi’s die als eersten radicale moslims omarmden en hen inschakelden in de gemeenschappijke strijd tegen de Joden.
De nazipropaganda verspreidde een boekje getiteld Islam und Judentum (‘De islam en het Jodendom’).
En Heinrich Himmler, Hitlers architect van de Holocaust, en diens moorddadige SS schilderden Hitler af als ‘wrekende profeet’ die door Allah was gezonden om de kwaadaardige Joden te bestrijden.
Hitler, Himmler en de nazi’s hadden namelijk grote bewondering voor de islam.
Hitler zei in december 1942, een half jaar na de inval in de Sovjet-Unie, nadat grote groepen Russische moslims de zijde van Nazi-Duitsland hadden gekozen, dat hij meer vertrouwen had in de vorming van gewapende eenheden die uitsluitend uit moslims bestonden dan in de vorming van eenheden die uit Slaven en Georgiërs bestonden.
‘Ik acht alleen de moslims betrouwbaar’, merkte hij op.
Hij had een jaar eerder een alliantie gesloten met Haj Amin Al-Husseini, de grootmoefti van Jeruzalem die via Duitse propagandazenders opriep om alle Joden te vermoorden.

In november 2009 was ik in het Berlijnse Bundesarchiv waar ik stuitte op een lange toespraak van Himmler, een van de grootste massamoordenaars uit de geschiedenis en Reichsführer (leider) van de zogenaamde Schutzstaffel (SS).
Hij beweerde in januari 1944 dat de islam ‘een praktische en sympathieke religie’ is.
Moslims geloven namelijk dat wanneer zij in de strijd omkomen, ze dan rechtstreeks naar de ‘hemel’ gaan.
Dat maakt hen tot fanatieke strijders.
Himmler stelde zulke ‘martelaren’ tot voorbeeld voor zijn SS.
Let wel, dat was diezelfde SS die in het bezette Polen en Rusland ongeveer twee miljoen Joden doodschoot en die in de vernietigingskampen nog eens vier en tot vierenhalf miljoen Joden ombracht.
Himmler wilde dat de leden van zijn SS-elite, waarvan het symbool de doodskop was, het christelijk geloof afzwoeren.
Er waren in Nazi-Duitsland SS’ers die nog steeds katholiek of protestants waren.
Er werd sterk op aangedrongen dat die SS’ers – en ook hun kinderen – met de kerk braken.
Bovendien werden tot de SS geen dominees of priesters als ‘geestelijk verzorger’ toegelaten.
Maar dit alles gold niet voor het toenemend aantal moslims binnen de SS.
Himmler stond hen wel toe hun geloof te behouden en binnen SS hun eigen imams als geestelijke verzorgers te hebben.
Die imams moesten volgens Himmler niet gematigd zijn, nee, hoe fanatieker ze waren hoe beter. Ze moesten de moslimstrijders binnen de SS aanvuren tot de martelaarsdood.

Tegenwoordig doen radicale moslims precies hetzelfde.
Zij prijzen zogenaamde ‘zelfmoordterroristen’ en maken hun volgelingen wijs dat zij rechtstreeks naar het paradijs gaan als ze dit voorbeeld volgen.
Zij streven ook naar wereldheerschappij, een theocratische wereldregering door de islam.
Na het communisme en nationaalsocialisme is de radicale islam nu onze gevaarlijkste vijand.

Advertenties