Het perverse denken

door lievendebrouwere

Naar aanleiding van het ‘plagiaat’ van Luc Tuymans kwam het beeld in me op van de Hedendaagse kunst als een omkering-van-een-omkering.
Want dat is toch wat het Keerpunt der Tijden is?
Een omkering, een ommekeer.
Het oerbeeld van die omkering zijn de dood en verrijzenis van Christus.
Wat Christus 2000 jaar geleden overkwam, overkomt nu de hele mensheid.
De mensheid beleeft nu haar Golgotha.
Iedereen bevindt zich in een of ander stadium van de lijdensweg die Christus ooit ging (en die Hij nu via ons opnieuw gaat).
Voor veel mensen is dat natuurlijk onzin, ze noemen het (zoals een van mijn lezers dat onlangs deed) een gevolg van ‘het associërend denken van een 15-jarige hashkikker’.
Wel, ik kan mijn lezers verzekeren dat ik geen andere verdovende middelen gebruik dan port en chocola, maar aan associërend denken bezondig ik me natuurlijk wel.
Dat is namelijk hoe je beelden vormt.
En dat is wat ik doe: ik probeer door te dringen tot de oerbeelden van de wereld waarin ik leef.
En om die beelden zichtbaar te maken, moet ik ze als het ware distilleren uit mijn zintuiglijke waarnemingen.
Distilleren is een tijdrovend proces: het gaat druppel per druppel.
Maar wat je overhoudt is een geestrijke drank.

Ik stook op mijn blog dus ‘spiritualiën’.
Of ze drinkbaar zijn, weet ik niet, want ik ben een amateur, een self made distillateur.
Ik zou trouwens niet weten waar ik het moet leren: oerbeelden distilleren.

In ieder geval, je kunt overal geestrijke dranken van stoken.
Oerbeelden manifesteren zich overal, zelfs in de meest banale zaken.
Ja, het is vaak in heel onaanzienlijke fenomenen dat ze zich het duidelijkst uitdrukken.
God toont zich in de details, zegt men wel eens.
De aanslagen in Parijs waren zo’n ‘detail’.
Op zichzelf stelden ze niet zoveel voor: 12 doden.
Sommige mensen reageerden dan ook cynisch op de consternatie die de aanslagen teweegbrachten.
Ochottekes, zeiden ze, al die heisa voor 12 doden! In Afrika en het Midden-Oosten sterven er honderden, duizenden mensen door terreur en daar kraait geen haan naar. Wat een hypocrisie!
Boekhoudkundig gezien hebben ze natuurlijk gelijk: de balans tussen doden en tranen was niet in evenwicht.
Maar dit soort gecijfer is natuurlijk materialisme pur sang.
Wie wil doordringen tot de geestelijke dimensie van deze aanslag (of van gelijk welk ander fenomeen) kan niet anders dan in beelden gaan denken.
En dat gaat via associaties.

Daarbij kan men natuurlijk ver van huis raken, en daarom is het van groot belang dat men logisch blijft.
Maar de logica van beelden is een ‘innerlijke’ logica, het is een logica van het hart.
Wie alleen de ‘uiterlijke’ logica van het hoofd erkent, kan gemakkelijk de draak steken met het associërend denken-in-beelden.
Ieder ‘spiritueel’ mens die ooit in discussie geraakt is met zo’n materialistische hersendenker heeft het drakenkarakter van het moderne intellect aan den lijve ondervonden.
Er gaapt dan ook een diepe kloof tussen het scherpe denken-in-begrippen en het dromerige denken-in-beelden.
Wie door wil dringen tot de geestelijke dimensie van de wereld waarin we leven, moet die kloof overbruggen.
En zoals dit beeld al suggereert: je kunt daarbij ook IN die kloof vallen.
Dat is precies wat in de wereld van de Hedendaagse kunst gebeurt: het (wetenschappelijke) denken-in-begrippen en het (kunstzinnige) denken-in-beelden worden daar op zodanige manier met elkaar verbonden dat er een een denken ontstaat dat niet anders dan pervers kan worden genoemd.
Het is een denken dat de omkering – dat wil zeggen het centrale oerbeeld – omkeert.
De verwarring die daardoor ontstaat, is niet te overzien.
In dit ‘perverse’ denken ligt volgens mij dan ook de oorzaak van de terreur die de wereld momenteel teistert en die van de aarde langzaam maar zeker één grote Schedelplaats maakt.

Advertenties