Hoofddoeken en lange jurken

door lievendebrouwere

Het gaat van kwaad naar erger met het racisme in dit land.
Nadat de schaduwpremier eerder openlijk racistische uitspraken deed en daarbij met de vinger naar de Berbers wees, kwam vandaag uit Mechelen het bericht dat de prestigieuze Ursulinenschool moslimmeisjes verbiedt om lange rokken te dragen.
Niet alleen moeten ze bij het betreden van de school hun hoofddoek afdoen, ze moeten nu ook nog hun rok omhoog rollen.
Op de website van Kifkif lezen we dan ook dat de meisjes wanhopig zijn.
Ze zijn het moe telkens weer te moeten vechten tegen mensen die hen hun identiteit proberen af te nemen.
Arme moslims, ze worden steeds meer geconfronteerd met racisme, onverdraagzaamheid en agressie.
En het zijn heus net alleen de moslima’s die daar het slachtoffer van worden.
Onlangs konden we nog op Dailyracism lezen hoe in datzelfde Mechelen een moslimjongen door de leraar godsdienst aan de voeten uit het raam werd gehangen, enkel en alleen maar omdat hij moslim was.
Hoe racistisch kan een volk zijn!

Grote leugens hebben altijd meer effect dan kleine leugens.
Mechelen is de stad waar de autochtone bevolking na zonsondergang niet meer buiten durft te komen, of er zou de afgelopen jaren veel veranderd moeten zijn.
Ik herinner me nog dat ik het niet geloofde toen mijn ouders het vertelden.
Maar toen ik op een avond laat van het centrum naar het station wandelde, liep ik door een uitgestorven stad. De enige levende zielen die ik tegenkwam waren groepjes Marokkanen. Ze lieten me weliswaar met rust, maar gezellig is toch anders.
Mechelen is ook de stad waar leraars 20 jaar geleden al met fietskettingen in het ziekenhuis werden geslagen door … moslimleerlingen. En dat gebeurde in dezelfde school – het prestigieuze St.Romboutscollege – waar moslimleerlingen nu geterroriseerd zouden worden door de leerkrachten.
Ik ben dus zo vrij dat laatste met een korreltje zout te nemen, of beter: er geen woord van te geloven.
Al kan ik me wél voorstellen dat leerkrachten door het lint gaan als gevolg van eindeloze moslimpesterijen.

Onder die noemer plaats ik ook de hoofddoeken – en nu ook de lange jurken – van moslima’s.
Het zijn pesterijen en niets anders dan dat.
De moslimmeisjes van de Ursulinen klaagden dat ze het zo moe zijn voortdurend te moeten vechten tegen mensen die hen hun identiteit willen afnemen.
Het ‘afnemen van de identiteit’ moeten we hier begrijpen als het ‘verplichten de regels te volgen’, want het verbod op lange jurken geldt voor iedere leerling van de school.
Hoogstwaarschijnlijk is dat verbod ingesteld toen moslima’s die geen hoofddoek meer mochten dragen er iets anders op vonden om ‘hun identiteit te bevestigen’: lange gewaden.
Ik geloof die meisjes graag wanneer ze zeggen dat ze het moe zijn voortdurend te moeten vechten.
De vraag is echter: waarom doen ze het?
Om zich te verdedigen?
Dat is een lachertje, althans wanneer het om Vlamingen gaat, want die zijn zo mak als schapen.
Een andere kwestie is wanneer het om moslimmannen gaat.
Ik maak me sterk dat die moslimmeisjes het moe zijn om tegen hén te moeten vechten.
Want zij zijn het die de moslima’s hun identiteit als vrouw willen afnemen.
Hoe vernederend moet het voor die moslimmeisjes en moslimvrouwen niet zijn om zichzelf te moeten verbergen onder hoofddoeken en lange jurken, om zich niet mooi te mogen maken, om geen vrouw te mogen zijn!

Ik zie in Brugge al jaren wat voor een onweerstaanbare drang het voor vrouwen is om zich mooi te maken, om bekeken en bewonderd te worden.
En moslima’s zouden die drang niet voelen?
Moslima’s zouden niet zijn als andere vrouwen?
Maak dat de ganzen wijs!
Als die vrouwelijk oerdrang zo brutaal wordt onderdrukt als dat vandaag door moslims gebeurt, dan wordt hij volgens mij kwaadaardig, dan ontaardt hij in het pestgedrag dat we vandaag zo goed kennen – maar niet onder ogen willen zien.
Het is dan ook een zeer geraffineerd pestgedrag.
Jaren geleden kwam het Antwerpse Atheneum in het nieuws omdat de directrice geen andere manier zag om de ‘sociale dwang’ in te dijken die van de moslimleerlingen uitging, dan door de hoofddoek radicaal te verbieden.
Dat heeft toen een storm van verontwaardiging gewekt, maar de directrice zette door.
Ze had geen keuze: anders zou haar school een moslimschool worden.
Het heeft niet mogen baten: ondanks het hoofddoekenverbod is het Atheneum vandaag een moslimschool. Nagenoeg alle autochtone leerlingen zijn er weggevlucht.

Dat is ook wat de directie van de Ursulinen vreest: dat ze een moslimschool zullen worden, dat de autochtone leerlingen er zullen wegblijven, dat er van hun reputatie – de Ursulinen zijn een begrip in Mechelen – niets meer zal overblijven.
En in plaats van steun te krijgen van de overheid, van de intellectuele wereld, zullen ze waarschijnlijk spitsroeden moeten lopen, zullen ze ook nog eens door de media gepest worden en zullen ze zich moeten verdedigen tegen aanklachten allerhande.
Of ze hun strijd tegen de hoofddoek en de lange jurk nu winnen of niet, verliezen zullen ze toch.
Tegen vrouwelijk pestgedrag is nu eenmaal geen kruid gewassen, tenzij mannelijke eensgezindheid.
En die vinden we alleen bij de moslims.
We zijn weerloos tegen de moslim-pesterijen omdat we geestelijk verdeeld zijn, omdat er geen geestelijk principe is waar we ons allemaal achter kunnen scharen.
Vroeger was dat het christendom, vandaag is er niets meer.
We leven in een geestelijk vacuüm.
Dat vacuüm wordt langzaam maar zeker opgevuld met de islam.
Zolang we geen nieuwe geestelijke kern vinden, zijn we machteloos.
Ze mogen bij de Ursulinen vechten wat ze willen tegen hoofddoeken, lange jurken of wat de moslima’s er nog meer zullen op vinden, winnen kunnen ze die strijd (op die manier) nooit.
Zelfs een Gulliver als Bart De Wever zal vroeg of laat onder de speldenprikken bezwijken.

Advertenties