Beschuldigde sta op!

door lievendebrouwere

Ik lees net dat het Vlaams Belang klacht heeft ingediend tegen Abou Jahjah wegens het aanzetten tot haat en geweld.
Moet kunnen!
Iedereen heeft het (mensen?)recht om andere mensen aan te klagen en daar wordt dezer dagen duchtig gebruik van gemaakt.
Afgelopen week moest professor Willem Elias eraan geloven.
Naar aanleiding van de zelfmoord van Steve Stevaert had hij op Facebook geschreven dat de vrouw die de politicus had aangeklaagd dat onmiddellijk had moeten doen en er geen drie jaar mee wachten.
Hij klaagde dus iemand aan die iemand had aangeklaagd en werd daarop zelf aangeklaagd.
Hij is intussen berispt door de universiteit waar hij werkt en heeft zijn verontschuldigingen moeten aanbieden, anders had hij wel eens zijn job kunnen verliezen.

Het doet me denken aan Urbain Vermeulen, de professor islamistiek wiens carrière gebroken werd toen Yves Desmet in de krant opriep om hem te ontslaan.
Wat was er gebeurd?
Tijdens een voordracht over de islam had professor Vermeulen zich laten provoceren door een groepje moslims dat hem telkens weer onderbrak. Moegetergd had hij ten slotte gezegd: zwijgen, we zijn hier niet in Turkije! Waarop hij tussen haakjes applaus kreeg van de hele zaal die machteloos stond tegenover de moslimpesterijen.
Dat kwam Yves Desmet ter ore, die meteen een fatwa uitsprak, waarop de professor een blaam kreeg en niemand nog met hem wilde of durfde spreken.
Yves Desmet was trouwens niet aan zijn proefstuk toe, en ook naar aanleiding van de dood van Steve Stevaert sprak hij weer een banvloek uit, dit keer over de sociale media.

Zondebok van dienst was Willem Elias die zwaar onder vuur werd genomen door (overwegend) vrouwen die woorden als ‘gruwelijk’ en ‘weerzinwekkend’ in de mond namen en op hoge poten zijn ontslag eisten.
Niemand zal me kunnen verdenken van sympathie voor professor Elias (de man is een notoir pleitbezorger van de Hedendaagse Kunst) maar ik vind het toch wel wat bangelijk wat hem overkomen is.
Je kunt van zijn uitspraak vinden wat je wil, maar uiteindelijk is het toch maar een mening.
Bovendien werd ze in een emotionele context geuit: de pijn om een vriend die overleden is.
En wat meer is: alles gebeurde op Facebook.
Als de kranten dat bericht niet hadden opgevist en opgeblazen, zou niemand er wat van geweten hebben.
Idem voor degene die getwitterd had: ‘van mij mogen alle rooien in ’t kanaal springen’.
Idem ook voor Abou Jahjah die zijn gewraakte uitspraak ergens in de sociale media heeft gedaan.

Het lijkt wel of de ‘kwaliteitsmedia’ de sociale media afspeuren naar uitspraken die ze kunnen gebruiken om een mentale lynchpartij te organiseren.
En ik denk dat ‘organiseren’ het juiste woord is.
Ik geloof er geen fluit meer van dat al die hetzes toevallig zijn en dat al die verontwaardiging spontaan is.
Er wàs in het geval van Steve Stevaert niets om verontwaardigd over te zijn en toch werd er weer een hele heksenjacht op touw gezet.
Was er dan niets aan te merken op die uitspraak van Willem Elias?
Zeker wel.
Maar er is nog méér aan te merken op de manier waarop er gereageerd werd.
De zaak werd opgeblazen tot een halsmisdaad die … bestraft moest worden, iets wat inmiddels gebeurd is, al hadden velen op een zwaardere straf gehoopt.

Het lijkt wel of een openbaar debat vandaag alleen nog in de rechtbank kan plaatsvinden.
Waarom kon er niet op een redelijke manier gesproken worden over die uitspraak van Willem Elias?
Ze had tot uitgangspunt kunnen dienen voor een interessant en wellicht noodzakelijk gesprek.
Maar in plaats daarvan werd geroepen: kruisig hem!
En zoals steeds kreeg wie het luidst riep gelijk.
De moslims hebben dat heel goed begrepen.
Door telkens weer heel hard en verontwaardigd te roepen, zijn ze erin geslaagd iedere kritiek op de islam strafbaar te maken.
Maar het ergste is nog dat ze navolging krijgen.
Als ik zie hoe de feministen dezer dagen te keer gaan: het is van hetzelfde laken een broek (sic).
Hebben ze dan geen reden tot klagen?
Natùùrlijk hebben ze reden tot klagen.
Iederéén heeft reden tot klagen tegenwoordig.

In plaats van te zoeken naar zondebokken kunnen we beter zoeken naar de ‘organisator’ van al die lynchpartijen, want dat is iemand die steeds weer buiten schot blijft.
Ik heb al gewezen op Yves Desmet – heeft iemand ooit die man aangeklaagd? – maar ook hij is slechts een spreekbuis van de ahrimanische geest die zowat de hele intellectuele wereld in zijn greep heeft.
Dat wil niet zeggen dat we Ahriman moeten aanklagen, want dan nemen we de plaats van Lucifer in.
We moeten in het midden blijven staan.
We moeten ze allebei leren kennen, en via hen moeten we onszelf leren kennen.
En dat is natuurlijk het allermoeilijkste.
Als het Vlaams Belang Abou Jahjah aanklaagt, moeten we daarin geen reden zien om dat toe te juichen of om het Vlaams Belang zelf aan te klagen.
We moeten er gebruik van maken om de aandacht te richten op dat eindeloze aanklagen.
Daarbij moeten we ervoor oppassen ook het aanklagen zelf niet aan te klagen.
Voorwaar geen gemakkelijke opgave!
Zeker niet als je voortdurend het gevaar loopt aangeklaagd te worden …

Advertenties