Goethe und kein Ende

door lievendebrouwere

  

Ik denk er nu pas aan, maar gisteren was het de verjaardag van Goethe en het toeval wil dat ik uitgerekend dán ben beginnen lezen in de nieuwe biografie die Rudiger Safranski over hem geschreven heeft. Ik ben eens benieuwd! Het begint in ieder geval veelbelovend. Goethe, schrijft Safranski, was ten diepste verbonden met het maatschappelijke en culturele leven van zijn tijd, maar hij verstond de kunst een eenling te blijven. Hij huldigde het principe slechts zoveel wereld in zich op te nemen als hij kon verwerken. Waar hij niet op de een of andere manier productief kon op antwoorden, dat ging hem niets aan. Met andere woorden: hij kon wonderbaarlijk goed dingen links laten liggen. 

Het (dikke) boek eindigt ook goed, namelijk met een citaat van de 62-jarige Goethe: ‘Ik herinner mij een verwijt dat een jeugdvriend me ooit maakte en dat mijn ijdelheid streelde. Hij zei dat ik beter leefde dan schreef. Het zou me heel wat waard zijn als dat nog altijd zo was.’

Als de rest van het boek even actueel is als dit begin en dit einde, dan is Goethe de afgelopen 2oo jaar geen dag ouder geworden. 

Advertenties