Verdronken in verontwaardiging

door lievendebrouwere

  

Dit is Aylan Kurdi, het Syrische jongetje dat onlangs aanspoelde op een Turks strand. Mij lijkt het dat bij zo’n beeld vooral deernis past: deernis met dit arme kind, deernis ook met het kind-in-de-mens. Want allebei zijn ze slachtoffer van wat zich vandaag afspeelt. Ik krijg dan ook een wrang gevoel als ik in de kranten lees: ‘Europese kranten schreeuwen het uit: wij verdragen dit niet langer!’ Want die kranten dragen een verpletterende schuld aan de dood van dit onschuldige kind, en door hun verontwaardiging uit te schreeuwen maken ze die schuld alleen maar groter. Het enige wat ik kan doen bij zoveel ziekelijke schijnheiligheid is: niet mee schreeuwen, niet verdrinken in verontwaardiging. 

Toen ik deze aandoenlijke foto zag, moest ik denken aan een verhaal dat ik ooit las. Een man loopt langs de rivier en ziet een lijk drijven. Hij springt in het water en haalt dat lijk aan de kant. Even later ziet hij opnieuw een lijk in het water drijven. En opnieuw haalt hij het aan de kant. Dat herhaalt zich een paar keer, tot de man het opgeeft en niet langer in het water springt. Hij wandelt gewoon langs de rivier terwijl het ene na het andere lijk passeert. Overal springen mensen in het water om de lijken eruit te halen. Eén ervan zegt tegen de wandelaar: ik begrijp niet hoe je hier gewoon langs deze rivier kunt wandelen en niets doen! O maar, antwoordt de wandelaar, ik doe wel degelijk iets! Ik ben op zoek naar de plek waar al die mensen in het water terecht komen! 

Toevallig stond er in de krant ook een foto van een ander Syrisch jongetje, dat de overtocht wél overleefd had. In een interview zei hij het volgende: ‘Stop alsjeblieft de oorlog in Syrië, dan hoeven wij niet naar Europa te komen.’

  

Nóg toevalliger stond er in dezelfde krant ook een foto van een Belgisch jongetje dat bij het zien van het dode Syrische jongetje uitriep: ‘Hoe is dit mogelijk?’ Dat verontwaardigde jongetje heet Guy Verhofstadt. Nog maar enkele jaren geleden riep hij verontwaardigd uit: ‘We moeten wapens sturen naar de Syrische rebellen!’ Voor wie het zich al niet meer herinnert (de Europese kranten bijvoorbeeld): die Syrische rebellen zijn degenen die de chaos veroorzaakt hebben die miljoenen mensen op de vlucht jaagt. Voor wie het al vergeten is (de Europese kranten bijvoorbeeld): die Syrische rebellen waren moslimfundamentalisten. Voor wie het graag zou vergeten (de Europese kranten bijvoorbeeld): wij verdragen het niet dat er iets onvriendelijks over moslimfundamentalisten wordt gezegd. We houden ze de hand boven het hoofd. Voor wie niet goed is in rekenen en een en ander niet kan optellen: de verontwaardiging die de Europese kranten vandaag uitschreeuwen is precies wat dat onschuldige Syrische jongetje heeft doen verdrinken. En voor wie ten slotte niet weet wat hij van die Europese schreeuwers moet denken: ‘Heer, vergeef het hen, want ze weten niet wat ze doen.’

  

Advertenties