Dweilen met de kraan open

door lievendebrouwere

  

In De Morgen lees ik een artikel over het zogenaamde ‘not halal’-incident in Macedonië. Vluchtelingen zouden hulppaketten geweigerd hebben omdat ze ‘niet halal’ waren. Als dit waar is, dan werpt het een verontrustend licht op het fanatieke moslimkarakter van deze vluchtelingen: ze verhongeren nog liever dan voedsel-voor-ongelovigen aan te nemen. In het artikel wordt dit bericht zorgvuldig onderzocht. Is het wel waar? In het filmpje dat van dit incident werd gemaakt, hoor je iemand roepen: not halal! Maar is het wel zeker dat het dát was wat hij riep? vraagt de journaliste zich af. En wat bedoelde hij ermee? Sprak hij voor álle vluchtelingen of was hij maar een geïsoleerde fanaticus? Ze probeert een antwoord op die vragen te vinden door andere bronnen te raadplegen. Het Rode Kruis zegt bijvoorbeeld dat de pakketten géén niet-halalvoedsel bevatten – daar wordt namelijk op toegezien – en dat maakt het weinig waarschijnlijk dat dát de reden van de weigering was. Een andere bron zegt dan weer dat de weigering een protest was tegen de slechte behandeling van de vluchtelingen. De ‘not halal’-kreet zou mogelijk daarop betrekking hebben. Er zijn dus geen echte bewijzen dat het voedsel geweigerd werd omdat het niet halal was, concludeert de journaliste en ze bestempelt het bericht als weinig waarschijnlijk. 

Kijk, dit is goede journalistiek. Een bericht dat door bepaalde mensen aangegrepen wordt om vluchtelingen met het grootste wantrouwen te bekijken, wordt zorgvuldig tegen het licht gehouden. Mogelijke andere interpretaties worden aangedragen en tegen elkaar afgewogen. Ten slotte komt de journaliste tot een weloverwogen conclusie die grote vraagtekens plaatst bij de eerste interpretatie. 

Mooi zo, zou je zeggen. Een pluim voor De Morgen. Dit soort zorgvuldige journalistiek zie je veel te weinig. Eigenlijk kan ik me niet meteen een ander voorbeeld herinneren. En juist daarom treft het me dat uitgerekend dit ene zeldzame artikel het opneemt voor … moslims. Wat me ook treft, is dat er in dezelfde krant een artikel staat waarin aangekondigd wordt dat een Gentse politieagent vervolgd zal worden wegens racisme. Hij riskeert (tot) een jaar cel en/of 6000 euro boete. Als hij veroordeeld wordt, is het afgelopen met zijn carrière. Dat is niet niks. Maar misschien heeft hij zich ook schuldig gemaakt aan een zwaar vergrijp, zwaarder bijvoorbeeld dan iemand in dronken toestand omver rijden met de auto, want dat wordt doorgaans veel milder bestraft. Heeft de politieagent het inderdaad zo bont gemaakt? Ik meen me te herinneren dat hij op Facebook twee foto’s geplaatst had: eentje met een auto die vol apen zit, en eentje met een auto die vol … allochtonen zit. De boodschap was duidelijk: die allochtonen zijn net als apen. Misschien was het als grap bedoeld, wie weet. In ieder geval, het was grof. En naar verluidt deed hij dat regelmatig. Maar is het echt een reden om iemand te broodroven en/of naar de gevangenis te sturen als was hij een misdadiger? 

Enkele dagen geleden las ik – en niet op Facebook – een artikel van Rachida Aziz waarin ze zich vreselijk opwindt over een cartoon waarin, nuchter bekeken, geen spoor van racisme te vinden is, tenzij men lachen met een kleuter die moslimterroristje speelt racistisch wil noemen. Maar dan mogen er ook geen grapjes meer gemaakt worden over IS, dan mag er zelfs met de grootste misdadigers niet meer gespot worden als het moslims zijn. Iedere grappige of kritische tekening waarin moslims figureren, moet dan niet alleen verboden worden, de makers ervan moeten ook vervolgd worden. Dat is dan ook wat Rachida Aziz eist in haar artikel. Maar ze eist nog veel meer. Ze wil eigenlijk zowat het hele Vlaamse onderwijs achter slot en grendel, want dat onderwijs is volgens haar ondraaglijk racistisch. In de ogen van moslimkinderen die op 1 september weer naar school moeten, leest ze de angst voor wat hen opnieuw te wachten staat. Met instemming citeert ze haar jongste zus die de schooldirecties die geen hoofddoeken in de school willen, bestempelt als ‘enkele gefrustreerden die ons met dit pathetische middel proberen in hun pasvorm van middelmatigheid te duwen.’

Ik kan dit hysterische artikel niet anders zien dan een poging tot het zaaien van haat tegen iedereen die geen moslim is. Deze uitbarsting is minstens even erg (en waarschijnlijk véél erger) dan wat de politieman hierboven op Facebook postte. Maar riskeert Rachida Aziz broodroof en gevangenisstraf? Wel integendeel, ze oogst lof. Is er een journalist die zowel de gewraakte cartoon als het wraken zelf aan een zorgvuldig onderzoek onderwerpt om ten slotte te komen tot een weloverwogen oordeel? De vraag stellen, is ze beantwoorden. De hedendaagse journalistiek wijdt haar beste krachten aan de verdediging van moslims en het ondergraven van de vrije meningsuiting. Ze spant zich met andere woorden tot het uiterste in om … zichzelf te vernietigen. 

En dat doet ze nu al tientallen jaren. De vrije samenleving  – de bloem van de Europese beschaving – wordt dus niet alleen van buitenaf bedreigd door het binnenstromen van miljoenen moslims, ze wordt ook – en vooral – van binnenuit bedreigd door miljoenen Europese intellectuelen. Want zonder dat daar een aanwijsbare reden voor is, worden ze allebei bezield door een intense haat tegen de vrije samenleving, tegen de Europese beschaving. En die haat is zelfvernietigend. Het is huiveringwekkend om dat waar te nemen. Europa – en daarmee bedoel ik de Europese geest – wordt belaagd door een dubbele stroom van mensen die bezeten zijn door de wil om te vernietigen, ook al betekent die vernietiging hun eigen zelfvernietiging. Zo’n wil is niet menselijk meer, hij is anti-menselijk. Het woordje ‘bezeten’ moet hier dus letterlijk worden genomen. Deze mensen weten niet meer wat ze doen. Je kunt het ze dus eigenlijk niet kwalijk nemen. Je kunt je alleen afvragen: hoe is het zover kunnen komen? Hoe is het mogelijk dat mensen ertoe gebracht worden zichzelf te willen vernietigen en daarbij zoveel mogelijk anderen te willen meesleuren? En voor alle duidelijkheid: het gaat hier niet alleen om moslimterroristen, het gaat ook – en vooral – om de Europese intellectuele terroristen. Zij liggen aan de bron van dit kwaad. Daar is het dat al die mensen in het water worden geworpen die dan later aanspoelen op Europese stranden. Het gaat er dus om die bron te vinden, anders is het dweilen met de kraan open. 

Advertenties