Gott mit uns!

door lievendebrouwere

  

In de krant lees ik vandaag de volgende titel:

BLIKOPENER: Hoe Aylan in beeld kwam, waarom het uitkijken is met de ‘voor wat hoort wat’-retoriek en hoe de nazi’s voor geruchten blijven zorgen.

Drie berichten in één titel en ze doen alledrie hetzelfde: stemming maken, de gemoederen ophitsen.


Hoe Aylan in beeld kwam refeert naar de morele superioriteit van De Standaard die, anders dan de anderen, de beelden van Aylan ‘met schroom’ behandelde.

Waarom het uitkijken is met de ‘voor wat hoort wat’-retoriek refereert naar het rechtse gedachtengoed in Vlaanderen dat door de vluchtelingenproblematiek dreigt op te leven. 

Hoe de nazi’s voor geruchten blijven zorgen suggereert dat het nazisme op de loer ligt en dat de concentratiekampen niet veraf meer zijn.

Uiteraard gebeurt dit refereren en suggereren op subtiele, geraffineerde wijze. Tenslotte zijn het allemaal beschaafde mensen daar op de krantenredactie, geen barbaren zoals in de sociale media die botweg roepen: wij zijn de goeden en de anderen moeten zich aanpassen of ze kunnen oprotten! Maar in de grond komt het op hetzelfde neer. De vorm is anders maar de boodschap is dezelfde: Gott mit uns! Het goede is met ons en wij trekken ten strijde tegen het kwade! Met andere woorden: oorlogsretoriek verpakt als een boodschap van vrede. 

Advertenties