Eindelijk!

door lievendebrouwere

  

Een paar dagen geleden werd ‘Dirty Corner’, het reusachtige kunstwerk van Anish Kapoor dat in de tuinen van Versailles is geïnstalleerd en dat door de volksmond werd omgedoopt tot ‘De Vagina van de Koningin’ beklad met allerlei leuzen, sommige zelfs antisemitisch. Vlaamse kwaliteitskranten zouden ongetwijfeld schrijven dat ‘Frankrijk in shock’ is. Want de grote bobo’s zijn vreselijk verontwaardigd. Directrice Catherine Pégard was ‘geschandaliseerd door deze aanslag op een kunstwerk en zelfs op de cultuur in het algemeen’. Minister Fleur Pellerin herinnerde eraan dat de vandalen 7 jaar cel en 100.000 euro boete riskeren, waarna ze verklaarde ‘en colère’ en ‘choquée’ te zijn door deze ‘aanslag op de vrije expressie en meningsuiting waarvoor Frankrijk gedurende eeuwen gevochten heeft’. De Franse president Hollande deed ook zijn duit in het zakje. Vanuit het Elysée liet hij weten deze daad van vandalisme krachtig te veroordelen en zich solidair te voelen met Anish Kapoor. 

Tot zover niks bijzonders aan de hand, al is het wel leerzaam om te zien met hoeveel verontwaardiging de machtigen der aarde reageren op … de verontwaardiging van de gewone man. Want daarvan is deze ‘daad van vandalisme’ toch de uitdrukking. Het kunstwerk van Kapoor had bij veel mensen verontwaardiging gewekt omdat ze het beschouwden als een … daad van vandalisme. Wat het inderdaad ook is. Het is een soort obscene rituele ontwijding van een voor Frankrijk bijna heilige plek. Het is eigenlijk onbegrijpelijk dat men zoiets laat gebeuren. Maar het gebeurt overal. Bijvoorbeeld in Gent, waar de nieuwe Stadshal als een onophoudelijke knetterende vloek is in het historische centrum van Gent. Het hele Europese culturele verleden wordt op die manier – in naam van de cultuur – systematisch gevandaliseerd en bespot. En er zal geen eind aan komen want deze vandalisering van de cultuur wordt als een … kunst beschouwd. En kunst is heilig. 

Daarvan getuigen de – in wezen huiveringwekkende – woorden van Hollande: ‘la liberté de création, qui a sa place dans les lieux les plus prestigieux de notre patrimoine.’ Mijn Frans is niet te best meer, maar volgens mij betekenen deze woorden: ‘de vrije schepping, die thuishoort op de meest prestigieuze plaatsen van ons patrimonium.’ En ik interpreteer ze als volgt: ‘Hedendaagse kunstenaars moeten de vrije hand krijgen op de kostbaarste plekken van ons culturele verleden.’ Of nog: ‘Wie zich verzet tegen de ontheiliging van onze cultuurtempels riskeert zware gevangenisstraffen en dito boetes.’ Het is dus, vrees ik, wachten tot Jan Fabre zijn obscene geest mag loslaten in de kathedraal van Chartres …

Advertenties