De Vliegende Hollandse

door lievendebrouwere

  

Op de afgelopen wereldkampioenschappen atletiek heeft zich een wereldwonder voorgedaan. Een blonde Hollandse boerendochter heeft daar goud en zilver behaald in de … sprintnummers. Een politiek correct mens denkt dan onmiddellijk aan racisme en discriminatie, want hoe kan een blanker dan blanke vrouw anders een sprintnummer winnen? Sinds mensenheugnis zijn de finales van die sprintnummers, zowel bij de vrouwen als de mannen, een zwarte aangelegenheid. Blanken komen er niet aan te pas. Niemand komt op de gedachte dat toe te schrijven aan racisme, want de reden ligt voor de hand: zwarten kunnen sneller lopen dan blanken. Een bijzonder racistische gedachte. Het is trouwens opvallend hoe raciaal gescheiden de wereld van de atletiek is. Hoogspringen bijvoorbeeld is een bijna exclusieve blanke aangelegenheid. Nochtans geldt: white men can’t jump! Maar dat komt uit het basket. In de atletiek zijn het blijkbaar black men that can’t jump. Of toch alleszins niet over een lat. En white men can’t run fast. White women ook niet. 

Daarom was het wereldnieuws dat daar opeens een onbekende blanke vrouw al die zwarte vrouwen het nakijken gaf op de 100 en de 200 meter. Een journalist stelde de coach van Dafne Schippers dan ook de voor de hand liggende vraag: is dat niet buitengewoon merkwaardig dat een blanke vrouw de sprintnummers bij uitstek wint? De man kende duidelijk zijn wereld want hij antwoordde verschrikt verontwaardigd (of verontwaardigd verschrikt): daar houden wij ons helemaal niet mee bezig, wij denken niet in die termen! Jaja, ’t zal wel, in de atletiek zijn het allemaal blanke zieltjes, ik bedoel onschuldige zieltjes, ik bedoel … godherejezus, wat is het vandaag toch moeilijk om niet racstisch te zijn! In ieder geval, de coach van Dafne mocht dan wel ‘zo’ niet denken, maar een normaal mens denkt natuurlijk wél zo. Want als hij niet zo denkt, hoe verklaart hij dan dat de sprintnummers doorgaans een exclusief zwarte aangelegenheid zijn? Waarschijnlijk door helemaal niet te denken. Want de uitleg dat zwarten sneller kunnen lopen dan blanken is uiteraard racistisch, want met ras mogen géén speciale vermogens worden verbonden. Je mag ternauwernood zeggen dat zwarten … zwart zijn. 

Toen men Larry Harvey, de (blanke) oprichter van Burning Man, onlangs vroeg waarom 90 percent van het publiek op zijn festival blank is, zei hij: ik denk dat zwarten gewoon niet zo graag kamperen als blanken. Terstond werd zijn antwoord wereldnieuws. Het bewijst nog maar eens dat racisme racistisch is: het is een eigenschap die men bijna alleen bij blanken aantreft. Althans volgens de antiracisten, wat hen logischerwijs zelf tot racisten maakt. Maar omdat ze blank zijn geldt hun racisme niet als racisme. Wat hen nog racistischer maakt. Daarom zijn antiracisten mensen die niet denken, want als ze dat wél deden, zouden ze hun mond moeten houden. Daarom ook zijn de medailles van Dafne Schippers wereldnieuws: de antiracisten hebben voor één keer hun verstand gebruikt. Ze hebben hun mond gehouden en ze hebben haar niet van racisme beschuldigd. Want één blanke op allemaal zwarten en uitgerekend die blanke wint? Kom nou! Als dát geen racisme is! De Vliegende Hollandse heeft dus niet alleen alle Zwarte Spurtende Vrouwen verslagen, ze heeft ook alle Blanke Racistische Antiracisten het zwijgen opgelegd. Voor eventjes tenminste, want zo’n sprint duurt helaas niet lang …

Advertenties