Karaktermoordtechnieken

door lievendebrouwere

  

Onze Leider, zoals Koen Meulenaere hem pleegt te noemen, heeft het gewaagd zijn mond open te doen over het vluchtelingenprobleem en de reflexen van onze Vlaamse intellectuelen blijken nog altijd intact: ze tuimelen over elkaar heen om hun verontwaardiging te luchten. Hitler en zijn nazi’s vliegen ons om de oren. Business as usual dus. 

Maar het blijft interessant om te zien welke karaktermoordtechnieken gebruikt worden. Twee ervan trof ik aan in de ‘Waalse Kroniek’ van Béatrice Delvaux in De (gratis) Standaard. ‘Wie’, schrijft ze, ‘heeft de studenten uitgelegd dat Orban herinnert aan het ergste van de jaren 30, met zijn openlijke streven om de etnische samenstelling van zijn maatschappij te betonneren?’ Ze heeft het natuurlijk over de jodenvervolging door de nazi’s, iets waar de Gentse studenten vanzelfsprekend nooit op waren gekomen. Dit is dus techniek nr 1: je bestempelt moslims als een ras, waardoor iedereen die problemen heeft met moslims een racist wordt. Maar moslims zijn, anders dan joden, géén ras, evenmin als christenen of boeddhisten. Het zijn aanhangers van een godsdienst, en het is met die godsdienst dat Orban het moeilijk heeft. Zijn land heeft namelijk ruim ervaring met de islam, zoals trouwens nogal wat andere Oost-Europese landen. Zij weten veel beter dan West-Europeanen welk vlees ze in de kuip hebben, en ze willen dat vlees niet. 

Techniek nr 2 tref ik aan op het eind van haar stuk. Daar schrijft ze: ‘Maar het is niet de taak van de politicus om als klankbord van de publieke opinie op te treden, zonder acht te slaan op de polarisering die hij schept, de haat voor de ander die hij oproept, het idee dat er onvermijdelijk altijd twee kampen zijn: de goeden – wij – en de anderen, de profiteurs, de leugenaars, de vijanden van ‘onze’ cultuur. Een beetje politicus zou beter moeten weten.’ De techniek die ze hier gebruikt, is de veelbeproefde en zeer effectieve omkering. 
Het vluchtelingenprobleem kan in één woord worden samengevat: islam. Europa heeft geen problemen met vluchtelingen, het heeft problemen met de islam. Want overal waar moslims komen scheppen ze polarisering, roepen ze haat op voor de ander en zijn ze behept met de idee dat er onvermijdelijk altijd twee kampen zijn: de goeden – de moslims – en de anderen, de ongelovigen, de leugenaars, de vijanden van de islam. Welnu, mensen of landen die zich willen verweren tegen de moslim-agressie worden er doodeenvoudig van beschuldigd polarisering te scheppen, haat op te roepen voor de ander en de idee te koesteren dat er onvermijdelijk … enzovoort. Men keert de zaken dus gewoon om: aanvaller en verdediger worden omgewisseld. Je zou het zelfs een … moslimtechniek kunnen noemen, want er is waarschijnlijk nooit een godsdienst geweest die vanaf haar ontstaan zo agressief en gewelddadig was als de islam. En uitgerekend die godsdienst noemt zichzelf de godsdienst van … de vrede. Je moet maar durven! Eigenlijk illustreert alleen al die benaming het agressieve en leugenachtige karakter van deze godsdienst. 

Er is dus alle reden om bang te zijn voor de islam, en bijgevolg islamofoob te zijn. Toch wordt iedereen die zich wil wapenen tegen de islam – zoals Europa dat 1000 jaar lang heeft moeten doen (anders zou het allang niet meer bestaan) – bestempeld als een racist en een nazi. Eigenlijk moet je een … moslim zijn om zoiets te durven. Het is dan ook mijn stellige overtuiging dat de politieke correctheid de westerse variant van de islam is. Karaktermoordenaars tegenover gewone moordenaars. Maar allebei grote ‘omkeringsleugenaars’. 

Advertenties