Getalenteerd maar te koop

door lievendebrouwere

  
1 op de 3 kinderen wil vluchtelingen terugsturen. Zo staat het vandaag in de (digitale) krant. De vzw Kinderen Goedgekeurd heeft namelijk 3000 leerlingen van het 4de, 5de en 6de leerjaar bevraagd over de thema’s armoede en vluchtelingen. Daaruit blijkt dat één derde van de kinderen vindt dat de vluchtelingen naar hun land moeten terugkeren na de oorlog. Daarvan maakt de krant dus dat 1 op de 3 kinderen de vluchtelingen weg wil. Ik vind het al bedenkelijk dat dergelijke onderzoeken worden gedaan en gepubliceerd, maar dat een krant – een zogenaamde ‘kwaliteitskrant’! – daar dan nog een smerige draai aan geeft, vind ik zodanig beneden peil dat ik me afvraag: wat voor mensen zijn dat die tegenwoordig in de media werken? Ik zie maar twee mogelijkheden. Ofwel is de moraliteit van de media-mensen zo laag gezakt dat ze niet eens meer beseffen wat ze doen. De manier waarop ze in dit geval kinderen gebruiken, doet me denken aan de manier waarop fundamentalistische moslims kinderen inzetten in hun ‘heilige oorlog’. Ik kan daar alleen maar de diepste afschuw voor voelen. Als ik dan ook nog eens vaststel dat deze journalisten zich moreel superieur wanen, kan ik alleen maar denken: dit zijn zieke mensen, dit zijn bezeten mensen. 

Vroeger zei men: als je je eigen moeder vermoord hebt, ben je nog te goed om rijkswachter te worden! Het komt me voor dat journalisten vandaag de plaats van de rijkswachters hebben ingenomen. Je moet wel laag gezonken zijn om vandaag nog bij een krant te willen werken. Ik heb een nichtje dat daarvan droomde, maar toen ze stage liep en zag hoe het eraan toe ging in de mediawereld hield ze het vlug voor bekeken. Het pleit voor haar. Ik begin werkelijk te denken dat alleen het schuim van de intellectuele wereld voor de media werkt: intellectual trash. Er is natuurlijk nog een andere mogelijkheid, en dat is dat al die mediamensen van hogerhand verplicht worden tot dit soort immorele praktijken. Anders komen ze er niet in of raken ze hun job kwijt. En het is natuurlijk een job met glamour: in de krant schrijven, op tv komen, in de media werken! Dan ben je al halvelings een Bekende Vlaming. En zeker een Betere Vlaming. Daar wil een mens wel een prijs voor betalen!

Die prijs is tegenwoordig: je ziel. Journalisten zijn blijkbaar mensen die hun ziel moeten verkopen om in de krant te kunnen schrijven, om op tv te kunnen komen, om in de media te kunnen werken. Nu ja, moeten. Niemand is verplicht om zijn ziel te verkopen. Maar ik vermoed dat deze zielehandel heel subtiel en geraffineerd in zijn werk gaat. Ik vermoed dat het een … kunst is geworden: de kunst om iemand zijn ziel te ontfutselen zonder dat hij het merkt, of zonder dat hij er iets kan of wil tegen doen. Ik kan me bijvoorbeeld niet voorstellen dat ik als journalist ooit zo’n titel als ‘1 op 3 kinderen wil vluchtelingen terugsturen’ uit m’n pen zou krijgen. Maar misschien komt hij niet uit de pen van de journalist in kwestie. Misschien is hij door iemand anders aan zijn stuk toegevoegd, zoals Guy Mortier dat vroeger met de titels in Humo deed. Of misschien had de journalist net een huis gekocht en vreesde hij dat niet te kunnen afbetalen als hij niet gehoorzaamde aan de ‘bedrijfscultuur’. Of misschien zijn er nog vele andere manieren om iemand ertoe te brengen stukje bij beetje zijn ziel te verkopen. 

Dáár zou Dimitri Verhulst eens een boek moeten over schrijven in plaats van opnieuw de draak te steken met de bijbel! Maar dan loopt hij natuurlijk een serieus risico en Verhulst heeft véél te verliezen. Een jonge kerel uit een marginaal gezin die het helemaal gemaakt heeft in letterenland? Hij zal wel gek zijn om dat allemaal op het spel te zetten. Nee, veel liever veilig spelen en het christendom nog eens aanvallen. Dat zal hem zeker in een goed boekje brengen bij de Europese Commissie. Ik vrees dat er veel zijn zoals Dimitri Verhulst, ik vrees zelfs een beetje dat ze allemaal zijn zoals Dimitri Verhulst: getalenteerd maar te koop. De uitzonderingen bevestigen de regel. En ik ben bang dat ze geleidelijk zullen verdwijnen, en dat mét de uitzonderingen ook het besef van de regel zal verdwijnen. Men zal van geen regel meer weten. Men zal zijn ziel verkopen alsof het de normaalste zaak ter wereld is. Ik denk dat het trouwens nu reeds het geval is. Ik ben bang dat de journalist die schrijft ‘1 op de 3 kinderen wil vluchtelingen terugsturen’ zich van geen kwaad bewust is. 

 

Advertenties