L’histoire se répète

door lievendebrouwere

  

Eerste minister Charles Michel heeft vandaag in de Kamer een oproep tot verdraagzaamheid gelanceerd na de aanslagen in Parijs. ‘De daders liegen als ze zeggen dat ze doden in de naam van Allah, ze doden in de naam van haat. De islam is een vreedzame godsdienst vol mededogen’, zei hij. Wel, wel, wel, ze laten er geen gras over groeien, onze bewindslieden. De rivers of blood zijn nog niet opgedroogd of ze haasten zich alweer te verklaren dat al dat moslimgeweld niets-met-de-islam-te-maken-heeft. Michel doet dat op z’n Belgisch, dat wil zeggen: het is moeilijk om er ernstig bij te blijven. De terroristen die Allahu Akbar roepen, zegt hij, wel zij … liegen! Ik moet onwillekeurig aan Geert Hoste denken. ‘Waarde landgenoten, chers compatriotes, als kij een terroriste ziet die roept Allahu Akbar! gelooft hem niet! Want hij liegt! Het is niet waar wat hij zegt!’ De Charles Michels dezer wereld bekommeren zich minder om wat terroristen doen – schieten, ontploffen, onthoofden – dan om wat ze zeggen. Dat het moordenaars zijn, tot daaraan toe, maar het zijn … leugenaars! Het grote kwaad dat zij stichten, is dat zij ons doen geloven dat het de schuld van de islam. En dat is he-le-maal niet waar! De islam heeft niks met geweld te maken, de islam is een religie van vrede!

Een mens vraagt zich af waarom het zo erg is dat de islam een slechte reputatie krijgt. De voor de hand liggende reden is natuurlijk dat moslims zich dan nog méér gediscrimineerd voelen, waardoor ze nog méér de neiging krijgen om te radicaliseren. En dat moet natuurlijk voorkomen worden. Maar zou dat de werkelijke reden zijn? Iedereen weet toch allang dat een ‘voorzichtige’ houding helemaal geen indruk maakt op moslims. Wel integendeel, ze zien er alleen maar zwakte in en daar maken ze gebruik van. Het zijn nu eenmaal geen christenen, voor wie het erkennen van zwakte een deugd is. Dat (grote) onderscheid tussen moslims en christenen zou intussen al meer dan bekend moeten zijn, maar het wordt nog altijd genegeerd. En dát zou wel eens de echte reden kunnen zijn voor Michels oproep: er mag geen onderscheid worden gemaakt tussen christendom en islam. Ze moeten over één kam worden gescheerd. Daarom wordt er ook altijd naar het Oude Testament verwezen (Dimitri Verhulst!) als er over het christendom wordt gesproken. Het – enorme – verschil met het Nieuwe Testament wordt steevast genegeerd. De kern van de zaak is dus Christus: hij moet onzichtbaar worden gemaakt, hij moet verwisseld worden met Mohammed. Niet Christus moet beschouwd worden als de profeet van de liefde, maar Mohammed. En daarom:als een moslim roept ‘Allahu Akbar’, geloof hem niet! Allah, Mohammed en de islam hebben niks te maken met haat, geweld en terrorisme. Christus daarentegen …

Advertenties