Artistiek bolsjewisme

door lievendebrouwere

  

In het Rijksmuseum in Amsterdam vindt momenteel een tentoonstelling plaats met werk van de wereldberoemde kunstenaar Anish Kapoor. Hij ‘gaat er in visuele dialoog met’ de Staalmeesters en Het Joodse Bruidje, twee werken van de – eveneens wereldberoemde – Nederlandse kunstenaar Rembrandt. Kapoor – die onlangs Versailles verblijdde met zijn monumentale Vagina van de Koningin en nu werkt aan een ander monumentaal beeld dat een plaats moet krijgen op de Brusselse Place de Brouckère (dat wordt terreurdreiging niveau 10) – werkt volgens museumdirecteur Dibbits ‘in de grote traditie van de schilderkunst en laat ons met andere ogen naar Rembrandt kijken’. Dat laatste zal ongetwijfeld wel het geval zijn, tenminste dat hoop ik. Maar op hetzelfde moment dat Kapoor zijn viezigheid uitstalt naast de meesterwerken van Rembrandt, lees ik in het pas verschenen boek van Sergej Prokofieff over Michaël het volgende: ‘In de herfst van 1917 worden deze tegenstanders van de etherische Christus, ook wel ‘geesten van de duisternis’ genaamd, door Michaël op de aarde omlaag gestort. En we kunnen direct herkennen waar zij zich in die tijd in de mensen nestelen. Want in hetzelfde jaar komen in Rusland de bolsjewieken aan de macht met hun schrikbewind van meer dan zeventig jaar.’ Waar Prokofieff niet over spreekt is dat die geesten zich ook nog ergens anders nestelen. In dat onheilsjaar 1917 stelt Marcel Duchamp namelijk ook zijn beroemde pispot tentoon. In welke ‘grote traditie’ hij zich daarmee plaatste is niet meteen duidelijk, maar het was wél de geboorte van de Hedendaagse Kunst wier schrikbewind intussen al bijna 100 jaar duurt. En het ziet er niet naar uit dat het vlug zal afgelopen zijn, wel integendeel. Dit artistieke bolsjewisme rukt steeds verder op. Het dringt onze grootste musea binnen en installeert zich vlak naast de meesterwerken van de Europese kunst. Het dringt zelfs het Goetheanum binnen en wordt daar, net als overal, op luid gejuich onthaald. Een mens vraagt zich af wat er nog allemaal moet gebeuren voor de Europese mens wakker wordt en de ‘geesten van de duisternis’ herkent. Laat ons hopen dat bovenstaand ‘werk’ van Anish Kapoor niet visionair is …

Advertenties