Kunst verzacht de zeden

door lievendebrouwere

   

‘Respecteer ons, wij zijn geen loslopend wild, ook niet wanneer we naakt zijn.’ Met deze boodschap stond kunstenares Milo Moiré – als naar gewoonte poedelnaakt – voor de dom van Keulen. Een beetje laat, want haar performance zou op oudejaarsavond ongetwijfeld meer effect geressorteerd hebben. Wel is niet helemaal zeker welk effect dat zou geweest zijn. De asielzoekers/vluchtelingen/migranten zouden namelijk als volgt geredeneerd kunnen hebben. Het is in dit land verboden om naakt op straat rond te lopen. Vraag het maar aan de man uit Hoeilaart die daarvoor tot één jaar cel veroordeeld werd. Maar als iemand zegt dat zijn of haar naaktloperij kunst is – zoals deze Milo Moiré – dan gelden de wetten van het land blijkbaar niet meer. Ze kan dan ongestoord haar gang gaan. Ze kan (in andere performances) zelfs allerlei obscene dingen doen zonder dat de politie haar lastigvalt. Want kunst is heilig in de Europese cultuur, zoveel is duidelijk, vooral ‘hedendaagse’ kunst dan. Die is boven alles verheven. Als we dus op oudejaarsavond 100 blanke vrouwen de kleren van het lijf rukken en we noemen dat een collective ethnic performance, dan kan niemand ons iets maken. Laat een rechter maar eens bewijzen dat het géén kunst is wat we doen! Daar zal hij een hele klus aan hebben. In onze inburgeringscursus hebben we immers geleerd dat kunst ‘datgene is wat wordt gemaakt door iemand die van zichzelf zegt dat hij een kunstenaar is’. Als ze durven betwisten dat we kunstenaars zijn, klagen we ze gewoon aan wegens racisme. Want Jeder Mensch ist toch ein Künstler? 

Advertenties