De woede van de feministen

door lievendebrouwere

  

De Deutsche Mädel hierboven zijn duidelijk geen feministen, want die kunnen er niet om lachen dezer dagen. Nadat ze zich al boos hadden gemaakt op de mannen, zijn ze nu ook onder elkaar ruzie beginnen maken. Een groep van 22 Duitse feministen heeft een verklaring opgesteld, ondertekend door 900 Duitse politici, academici, schrijvers en andere prominenten, waarin aangeklaagd wordt dat de aanrandingen in Keulen misbruikt worden voor populistische en racistische propaganda. ‘Tegen gesexualiseerd geweld en racisme. Altijd. Overal.’ is de slogan die onder de hashtag # ausnahmlos gelanceerd wordt. Het is hoogst belangrijk dat er wordt gesproken over geweld tegen vrouwen, aldus de opstellers, ook in zaken die minder aandacht van de media krijgen en waarin de daders voor het merendeel blank zijn. Nu wordt het feminisme misbruikt door rechtse populisten die het niet te doen is om het welzijn van de slachtoffers. 

Zoals dat verwacht kan worden van feministen, is de boodschap behoorlijk dubbelzinnig. Wat moeten we ons immers voorstellen bij ‘gesexualiseerd racisme’? Toch niet dat de aanranders in Keulen racisten waren die het specifiek op blanke vrouwen gemunt hadden? Dat is juist wat de Hateful 22 NIET gezegd willen hebben! En toch zeggen ze het. Natuurlijk hebben ze het zo niet bedoeld, we worden verondersteld te lezen: gesexualiseerd geweld en racisme, niet: gesexualiseerd geweld en (gesexualiseerd) racisme. Maar het blijft merkwaardig dat ze ‘toevallig’ deze slogan gebruiken, alsof ze – een klassieker – nee zeggen en ja bedoelen. Het zijn dus niet alleen de feministen die ruzie onder elkaar maken, ook hun woorden maken ruzie onder elkaar. Van dat laatste zijn ze zich ongetwijfeld niet bewust, zoals dat wel meer gebeurt met mensen die niet goed nadenken. 

Een goed voorbeeld daarvan is Anne Wizorek, één van de Boze 22. De verkrachtingscultuur, zegt ze, is niet typisch voor Noord-Afrika, we vinden ze ook in Duitsland. En ze geeft als voorbeeld de Oktoberfeesten in München waar jaarlijks gemiddeld 10 vrouwen worden ‘belaagd’ door dronken Duitse mannen. Dat moeten er volgens Wizorek echter zeker 200 zijn. Waar ze dat cijfer haalt, is niet duidelijk. Ook in België gaan feministen nogal ‘rekkelijk’ om met cijfers. Volgens de enen worden jaarlijks 3000 vrouwen verkracht in België, volgens anderen zijn er dat meer dan 35.000. Een (jonge) Vlaamse feministe verklaarde zelfs dat ze al meer dan 100 keer was aangerand. Een mens wil graag geloven dat het Westers geweld tegen vrouwen de pan uitswingt (zoals feministen met grote stelligheid beweren), maar als je dan ziet hoe ze met cijfers en feiten omgaan, durft er wel eens twijfel binnensluipen.

Het voorbeeld van de Oktoberfeesten is in dat verband veelzeggend. Het wordt trouwens wel meer aangehaald door feministen en politiek correcten om de ‘racisten’ en ‘islamofoben’ de wind uit de zeilen te nemen. Maar overtuigend is het allesbehalve. Het is zelfs ongepast. Wat ze hier namelijk vergelijken zijn twee zeer verschillende dingen. Enerzijds een oudejaarsavond waar meer dan 500 vrouwen in het centrum van de stad totaal onverwachts worden aangevallen door een grote (hoogstwaarschijnlijk georganiseerde) bende moslims. Anderzijds een bierfeest dat 14 dagen duurt en dat ieder jaar bezocht wordt door zo maar eventjes 5 miljoen mensen. De meeste vrouwen – in 2014 waren dat er welgeteld 8 (dat cijfer komt uit feministische hoek) – worden er trouwens aangerand door hun vriend of terwijl ze in het gras of op een bank liggen te slapen. 

Nuchter beschouwd (sic) bewijst dit voorbeeld precies het tegenovergestelde van wat de feministen ermee willen aantonen. Als hun cijfers kloppen en er worden in Duitsland gemiddeld 20 vrouwen per dag  verkracht, dan zouden er op de Münchense Oktoberfeesten 280 vrouwen aangerand moeten worden, een cijfer dat nog eens vermenigvuldigd moet worden aangezien iedereen er in meer of minder beschonken toestand rondloopt. In werkelijkheid worden er 10 vrouwen aangerand, ongeveer 3 percent van het gemiddelde. Uit deze cijfers, aangeleverd door de feministen zelf, blijkt dus eigenlijk dat de autochtone Duitsers – de Oktoberfeesten zijn zéér autochtoon – zich zelfs in beschonken toestand relatief netjes gedragen tegenover vrouwen en dat er eenvoudig geen vergelijking mogelijk is met die 500 slachtoffers die een losgeslagen moslimbende op één avond heeft gemaakt. 

Wat een vreemde zaak dus! Niet alleen met woorden spreken de feministen zichzelf tegen, ze doen dat ook met cijfers. Een macho-man zou voor minder zeggen: typisch vrouwelijk! Die feministen weten gewoon niet wat ze willen: ze zeggen wit maar bedoelen zwart, ze willen een man die vriendelijk, zacht en respectvol is, maar tegelijk willen ze zich onderwerpen aan bruut mannelijk geweld tot zelfs een besnijdenis toe! Het is inderdaad moeilijk om die vrouwelijke dubbelzinnigheid te begrijpen, tenzij … je ervan uitgaat dat die harde tantes stiekem dromen van een witte prins op een paard (of was het een prins op een wit paard?) die beide tegengestelde eigenschappen in zich verenigt, een beetje zoals een Tempelier, die tegelijk een stoere ridder was (die naar verluidt vier moslims tegelijk aankon) en een kuise monnik (bij wie iedere vrouw veilig was). 

Goed en wel bekeken, verlangen de hedendaagse feministen dus naar moderne Tempeliers, naar … antroposofen. Ze willen een man die enerzijds sterk genoeg is om hen te verdedigen tegen moslim-aanvallen (de oorspronkelijke Tempeliers-opdracht) en die anderzijds over genoeg innerlijke beschaving beschikt om zelf geen gevaar te vormen. In onze tijd kan dat natuurlijk geen houwdegen meer zijn die moslims een kopje kleiner maakt als ze vrouwen lastigvallen. Het moet iemand zijn die het moslimgevaar geestelijk te lijf (sic) gaat en de islam met zijn bewustzijn probeert te verslaan. Helaas zijn dergelijke strijdbare antroposofen nauwelijks te vinden, laat staan dat ze overal ‘commanderijen’ hebben. Antroposofische ‘monniken’ zijn er wel, maar antroposofische ‘ridders’, laat staan beide samen? Wellicht zijn de hedendaagse feministen dáárom zo kwaad …

Advertenties