Het goede doel heiligt de middelen

door lievendebrouwere

  

Frans Timmermans, vice-voorzitter van de Europese Commissie, verklaarde onlangs voor televisie dat 60 procent van de vluchtelingen helemaal geen vluchtelingen zijn, maar gewoon migranten op zoek naar een beter leven. Daarmee vertelde hij niks nieuws. De tentenkampen in Calais en Duinkerken bijvoorbeeld worden niet bevolkt door mensen die op de vlucht zijn voor oorlogsgevaar. Ze zijn immers in Frankrijk, ze zijn dus veilig. Maar om de een of andere reden willen ze per se naar Engeland en daar hebben ze veel voor over. Een ander voorbeeld is Aylan, het verdronken jongetje dat uitgegroeid is tot een vluchtelingen-icoon. Ook dat jongetje was geen vluchteling. Het leefde veilig en wel met zijn familie in Turkije. Maar de vader dacht dat hij in Duitsland of Zweden gemakkelijker aan een nieuw gebit kon komen en daarvoor offerde hij zijn gezin op. Zijn dit uitzonderingen of vormen zij de regel? Het feit dat 80 procent van de vluchtelingen bestaat uit jonge mannen lijkt op het laatste te wijzen.

Frans Timmermans heeft dus niks gezegd wat we niet al weten. Het – zeer belangrijke – asielprincipe wordt al jarenlang op grote schaal misbruikt. Degenen die het echt nodig hebben, komen erdoor in de kou te staan. Maar Frans Timmermans wordt teruggefloten. Vanessa Saenen van de vluchtelingenorganisatie van de Verenigde Naties beweert dat Timmermans’ verhaal niet ondersteund wordt door de cijfers. Dat zegt natuurlijk niks. Met cijfers kun je alles bewijzen. Wat Vanessa Saenen daarna zegt, doet trouwens sterke twijfels rijzen aan de betrouwbaarheid van ‘de cijfers’. Ze is namelijk van mening dat de uitspraken van Timmermans meer kwaad dan goed doen. In oktober, zegt ze, was er nog veel solidariteit, maar sindsdien is het debat vergiftigd. Een gelijkaardige reactie krijgen we te horen uit de mond van europarlementslid Judith Sargentini. Het is mij een raadsel, zegt ze, hoe Timmermans op deze manier denkt om de vluchtelingencrisis aan te pakken en vooral het draagvlak te vergroten.

De uitspraak van Frans Timmermans wordt dus niet veroordeeld omdat ze niet waar zou zijn (al wordt dat wel beweerd) ze wordt in de eerste plaats veroordeeld omdat ze een verkeerd effect heeft. Ze ondergraaft namelijk de solidariteit met de vluchtelingen. Ze doorkruist de plannen van de grote organisaties en die plannen zijn blijkbaar belangrijker dan de waarheid. Niemand twijfelt aan de goede bedoelingen van de vluchtelingenorganisaties en eenieder die vluchtelingen en asielzoekers wil opvangen. Maar die bedoelingen heiligen de middelen. En de waarheid wordt duidelijk NIET als een goed middel gezien. Dat blijkt bijvoorbeeld ook weer uit de bezwaren waarop de nieuwe Deense wet over het confisceren van de bezittingen van asielzoekers/vluchtelingen stuit. Dit is een totaal fout signaal, aldus Kris Pollet, beleidsmedewerker van de koepel van Europese vluchtelingenorganisaties, het ondergraaft het draagvlak dat er is voor de opvang van vluchtelingen in Europa.  

Dat het doel de middelen heiligt, is een constante in het hele vluchtelingen- en immigratiedebat. Alles wat de integratie van vluchtelingen of migranten kan bemoeilijken, wordt als ‘totaal fout’ bestempeld en op alle mogelijke manieren vermeden. Dat komt er doorgaans op neer dat de waarheid verzwegen, verdraaid of ontkend wordt. De aanrandingen in Keulen waren daar een treffend voorbeeld van. Eerst was er helemaal niets gebeurd op oudejaarsavond. Daarna was er sprake van tientallen aanrandingen. Dat werden er vervolgens honderden. Waarna bleek dat dergelijke feiten zich ook in andere Duitse steden hadden voorgedaan. En in andere landen. De zaak werd met andere woorden steeds groter en de vraag is hoeveel er eigenlijk boven water is gekomen. Gelet op de felle – en voorspelbare – reacties op de traag doorsijpelende nieuwsberichten, mag geconcludeerd worden dat het deksel nog lang niet van de put is. Er is een ontploffing geweest, maar er wordt alweer met man en macht afgedekt.

Het grote slachtoffer van het hele migratie-drama lijkt dus … de waarheid te zijn. Zij wordt ondergeschikt gemaakt aan het doel: de integratie van de vreemdelingen, de solidariteit van de Europese bevolking. Dat ‘goede doel’ is boven alle twijfel verheven, het heiligt zowat alle middelen, vooral dan het desavoueren van de waarheid. De immigratie gaat gepaard met de afbouw van de vrijheid van meningsuiting. Bepaalde waarheden – bijvoorbeeld dat het in hoofdzaak om de immigratie van moslims gaat – mogen niet meer uitgesproken worden. Dat doet de vraag rijzen of het middel niet het doel zou kunnen zijn, en het doel het middel. Want wat kan zo belangrijk zijn dat de waarheid gereduceerd moet worden tot een middel? Waarom geldt de integratie van miljoenen moslims in Europa als een doel dat belangrijker is dan om het even wat, belangrijker zelfs dan de vrijheid van meningsuiting? Tenslotte is die vrijheid de hoeksteen van de hele Europese samenleving.

Het echte doel zou dus best eens de vernietiging van de waarheid kunnen zijn en daarmee ook de vernietiging van de vrije samenleving. Er kan geen twijfel meer over bestaan dat die enorme vluchtelingenstroom georganiseerd wordt. Ze wordt waarschijnlijk georganiseerd vanuit het Westen, vanuit Amerika, dat ook het hele Midden-Oosten heeft doen ‘ontploffen’ en de islam wakker heeft gemaakt, met de massale moslim-emigratie tot gevolg. Dat gebeurt natuurlijk in nauwe samenwerking met ‘onze’ leiders, vooral dan met het soort dat de Europese instellingen bevolkt. Zij houden de islam op alle mogelijke manieren de hand boven het hoofd, zijn proberen ook op alle mogelijke manieren de christelijke wortels van Europa uit te rukken. Het knagen aan die wortels is al heel lang bezig, al sinds de introductie van het linkse, communistische denken, dat de waarheid zowat heeft afgeschaft en dat volgens Rudolf Steiner een ‘experiment’ was dat uitging van Westerse occulte loges.

Achter dit alles doemen de omtrekken op van een kolossale geest die als een geniale schaker zijn zetten al lang op voorhand plant. Deze kwaadaardige geest heeft het gemunt op het christelijke Europa, niet alleen in materiële zin (het inplanten van duizenden moskeeën, het vernielen en ontwijden van duizenden kerken) maar ook, en vooral, in geestelijke zin: het uitroeien van de waarheidszin. Liegen, zoals over de gevolgen van de immigratie, moet een tweede natuur worden: liegen voor een hoger doel. Het is in dit verband interessant om eens te lezen wat Rudolf Steiner zegt over Ahriman. Deze geest, zegt hij, laat het volkomen onverschillig of een voorstelling overeenkomt met de werkelijkheid of niet. Alles draait bij hem om het effect dat hij wil bereiken. Hij verkondigt zijn ‘waarheden’ dus niet omdat ze waar zijn, maar omdat ze een bepaalde werking hebben op de mens. Hij verstaat de kunst – en het is werkelijk een kunst – om waarheden rond te strooien die alleen maar op het effect berekend zijn. 

Dergelijke dingen, vervolgt Steiner, doen zich voor in occulte groeperingen. Natuurlijk zijn er ook mensen die zo dom en dwaas zijn dat ze deze ahrimanische impulsen onbewust opnemen. Maar deze ahrimanische kunsten worden heel zeker bedreven en wat eruit voortkomt is voor onze tijd van zeer grote betekenis. Veel van wat er sinds lang met de mensheid gebeurt, gebeurt op deze manier en kan anders niet begrepen worden. Aldus Rudolf Steiner. Het mag duidelijk zijn dat dit soort ‘ahrimanische kunsten’ volop beoefend worden door de ‘hogere’ kringen, door de politici, de intellectuelen, de media, de kunstenaars ook. Het gaat hen helemaal niet (meer) om waarheden-die-overeenkomen-met-de-werkelijkheid, maar om waarheden-die-effect-ressorteren. Wat ons over de vluchtelingen en asielzoekers wordt verteld, heeft dus (vaak) niet de bedoeling om de waarheid te vertellen, maar om een bepaalde werking te hebben: het moet de islamisering of ontchristelijking van Europa bevorden. Dat is Ahrimans ‘goede doel’.  

Advertenties