Benitootje moet hangen

door lievendebrouwere

  

In De Morgen schrijft Ann Van Den Broeck : ‘Het is lang niet zo verwonderlijk dat de zonden van relschoppers als Benito Raman vergeven worden. We geven met plezier tweede kansen aan mensen met macht en lef. Onze buurman daarentegen, die moet langer boeten.’ Deze drie zinnetjes werpen een akelig helder licht op de politiek-correcte mentaliteit. Wat is er namelijk aan de hand? Benito Raman, de jonge speler van AA.Gent die onlangs in het nieuws kwam omdat hij na een wedstrijd ‘alle boeren zijn homo’s’ had gezongen, is uitgeleend aan STVV, een voetbalclub uit Sint Truiden die aan de staart van het klassement bungelt en volgend jaar misschien in tweede klasse speelt. Voor Benito Raman is het nu reeds een degradatie, want in plaats van in de Champions League te spelen met de beste Belgische ploeg van het moment, moet de jonge Gentenaar nu tegen de degradatie gaan vechten in … Limburg. 

In de Middeleeuwen was verbanning een zeer zware straf: de gestrafte werd uit zijn vertrouwde omgeving gerukt en mocht er nooit meer terugkeren. Het overkwam Dante (de schrijver, niet de voetballer) en voor hem betekende het een doodservaring die hij – gelukkig – in een artistieke vorm kon gieten. Wat Benito Raman vandaag overkomt, is eveneens een verbanning. Hij wordt slechts verhuurd, maar de kans dat hij ooit nog naar Gent terugkeert, is klein. AA Gent wilde Raman gewoon kwijt, hij was wel een goede voetballer maar hij was slecht voor het imago van de club. Waarom? Omdat de politiek-correcte pers over hem heen was gevallen na zijn korte zangstonde. Wie het voorval heeft gezien, weet dat het niks voorstelde. In de euforie van de overwinning greep de jonge voetballer de microfoon en zong één keer ‘alle boeren zijn homo’s’. Het was voorbij voor je ’t wist. 

Maar de pc-pers had bloed geroken en sloeg ongenadig toe. Benito Raman kwam in het oog van een mediastorm te staan, zoals dat heet. AA Gent begreep meteen dat er stront aan de knikker was en greep in. Er werd een persverklaring opgesteld waarin de club zich nadrukkelijk distantieerde van ‘de feiten’ en zich verontschuldigde bij zowel de homo- als de landbouwgemeenschap. Raman werd geschorst en kreeg een boete van om en bij de 30.000 euro. Daarna werd het stil, tot het bericht kwam dat Raman naar Sint Truiden moest om waarschijnlijk nooit meer terug te keren. De voetballer verklaarde voor de pers dat hij ‘het als een nieuwe uitdaging ziet’ en meer van die voorgekauwde pr-clichés. Hij begrijpt waarschijnlijk heel goed dat dit zijn laatste kans is, want in de pers waren verschillende stemmen te horen die vonden dat Raman veel te licht gestraft was, dat men een kans gemist had om ‘een voorbeeld te stellen’.

Voor de politieke correctheid was er maar één straf de juiste geweest: een eind maken aan de voetbalcarrière van Benito Raman, hem verbieden ooit nog te voetballen. Dat is ook de overtuiging die doorklinkt in de woorden van Ann Van Den Broeck. Ze vindt het niet kunnen dat deze ‘relschopper’ een tweede kans krijgt. Het is goed om in al die politiek-correcte hysterie even te herinneren aan de ‘vreselijke misdaad’ waaraan Benito Raman zich schuldig heeft gemaakt en waarvoor hij volgens Ann Van Den Broeck niet alleen verbannen maar ook gebroodroofd zou moeten worden: hij heeft één keer gezongen van ‘alle boeren zijn homo’s’. Eén keer. Het duurde nog geen 5 seconden maar het was genoeg om hem voor het leven te brandmerken. Ten bewijze: Raman werd deze week geflitst toen hij aan 150 per uur over de autostrade ‘scheurde’ en dat was breaking news. 

Het ziet ernaar uit dat de pers Benito Raman nooit meer met rust zal laten. De kleinste misstap, het kleinste onvertogen woord, en hij zal opnieuw door het slijk gesleurd worden. Heel slecht voor het imago van de club waarvoor hij speelt natuurlijk, en de kans dat hij dan opnieuw verhuurd of verkocht zal worden, is niet gering. Op die manier zal hij dan steeds lager zakken, steeds minder verdienen, tot hij er helemaal moedeloos van wordt en de pijp aan Maarten geeft. Dat is ongetwijfeld de straf die de politieke correctheid voor deze speelvogel in gedachten heeft. Met minder is ze niet tevreden. Het enige wat er voor Benito Raman opzit, is een politiek volkomen correct leven gaan leiden, liefst met veel verontschuldigingen en boetedoening. Misschien dat Big Sister hem dan vergeeft. Maar vergeten zal ze zijn zonde nooit. 

Advertenties