Mattheuspassie

door lievendebrouwere

  
Paastijd is Mattheuspassietijd. Bachs meesterwerk is ongetwijfeld één van de hoogtepunten – en misschien wel hét hoogtepunt – van de Europese muziek. Als het niet zo oneerbiedig klonk, zou je het een verzameling schlagers en meezingers kunnen noemen. Maar dan van het allerhoogste niveau. Jammer genoeg heb ik de Mattheuspassie nog nooit in het echt gehoord. Gelukkig is er voor de simpele luiden Ahriman en zijn technologie. Ik heb 2 uitvoeringen: die van Herreweghe (oude versie) en die van Gardiner. De Engelse versie is veel levendiger en kleurrijker dan de Vlaamse, maar het is geen passiemuziek. Als je ernaar luistert, begrijp je waarom Handel zo populair was in Engeland. Ik luister dus altijd naar Herreweghe, zijn versie is gewoon beter, al duurt het wel een tijdje om te wennen aan het tempo. Het is het tempo van een begrafenis: stap vooruit, voet bijschuiven en stilstaan, stap vooruit, voet bijschuiven enzovoort. En de Mattheuspassie is natuurlijk begrafenismuziek, dat spreekt. Ingetogen, aangrijpend, maar niet deprimerend. De ‘kinderlijke’ natuur van Bach bereikt hier ongekende hoogten. Zijn muziek illustreert als geen ander het bijbelse woord: ‘wie niet wordt als de kinderkens …’

Advertenties