Woord- en beeldmagie

door lievendebrouwere

  

De gedachte komt in me op dat de beelden van de Hedendaagse Kunst van dezelfde orde zijn als de woorden die we gebruiken: het zijn lege gebaren zonder enige betekenis. Neem nu het woord ‘democratie’. Dat kan vanalles betekenen: van de zeggenschap van het volk tot het volk dat moet luisteren naar zijn leiders. Het heeft dus – althans op de manier dat we het gebruiken – géén betekenis meer. Het is alleen nog een lege klank, waarmee echter wel nog een emotionele lading verbonden is. Je zou het kunnen vergelijken met homeopathie: daar wordt alle fysieke stof verwijderd tot alleen nog de onzichtbare ‘etherische’ kwaliteit overblijft. En die werkt. Op dezelfde manier werkt ook een woord als ‘democratie’: het is ontdaan van al zijn concrete betekenisen en wat blijft is een geestelijk ‘fluïdum’ dat ontzag wekt, zonder dat men weet waarom of waarvoor. In de ziel veroorzaakt dat chaos, verlamming en onderwerping, onderwerping aan degenen die voortdurend schermen met dat woord (en tal van andere gelijksoortige lege woorden). De (levende) idee ‘democratie’ verdwijnt en in de plaats komt een magische werking die eerbied en ontzag wekt en het kritische bewustzijn uitschakelt. Zo werken ook de beelden van de Hedendaagse Kunst: ze wekken ontzag en eerbied zonder dat men weet waarom, zonder dat men weet waarvoor. Het kritische bewustzijn wordt uitgeschakeld, in de gevoelswereld wordt chaos gecreëerd, en het resultaat is een groeiende innerlijke leegte waar demonen zich kunnen nestelen. 

Advertenties