Alfalfa

door lievendebrouwere

  

Sinds enkele weken ben ik weer begonnen met het kweken van ‘sprietjes’ of kiemen. Het procédé is heel eenvoudig: in speciaal daarvoor ontworpen schaaltjes laat je zaadjes ontkiemen en binnen de week heb je verse en goedkope groenten. In principe kun je daarvoor alle zaden gebruiken, in de praktijk gebruik ik bijna altijd luzerne of alfalfa. Niet alleen bevatten die kiempjes het meeste vitaminen en mineralen, maar ze hebben ook een frisse en aangename smaak. Ten bewijze: toen ik Anna (vijf jaar en vleeseter) er eindelijk toe kon bewegen om eens te proeven, was ze meteen verkocht. Ze wil nu iedere dag sprietjes mee naar school hebben. Of haar moeder dat ziet zitten is een andere vraag. Maar ’t zal alleszins gezonder zijn dan de door de overheid gepushte vaccinaties tegen mazelen. 

Nu zou ik mezelf niet zijn als die sprietjes me niet tot nadenken stemden. De vraag die ze in me deden opkomen (sic) was de volgende. Toen na de Middeleeuwen de grote ontdekkingsreizen begonnen, was één van de grootste problemen scheurbuik. Deze door gebrek aan vitamine C veroorzaakte ziekte eiste op de zeilschepen talloze dodelijke slachtoffers. Al vlug ontdekte men dat de ziekte voorkomen en/of genezen kon worden door het eten van citrusvruchten. Maar die waren slechts beperkt houdbaar en geen oplossing op de lange omvaart. Pas halverwege de 18de eeuw kwam men erachter dat ook zuurkool een probaat middel was en dat was natuurlijk wél lang houdbaar. Al met al heeft het dus eeuwen geduurd vóór men scheurbuik de wereld kon uithelpen.

Hoeveel slachtoffers de ziekte al die tijd geëist heeft, is niet bekend, maar het zullen er ongetwijfeld veel zijn geweest. En dat maakt de vraag zo prangend: waarom kweekten ze op die schepen geen sprietjes? Het is een simpel procédé, iedereen (zeker in die tijd) wist hoe zaadjes ontkiemen. Maar waarschijnlijk wist men niet dat kiempjes zoveel vitamine C bevatten en evenmin dat scheurbuik veroorzaakt wordt door gebrek aan vitamine C. Toch blijft het merkwaardig, vind ik, dat dokters en geleerden eeuwenlang gezocht hebben naar een oplossing voor deze dodelijke ziekte en nooit uitgekomen zijn bij die eenvoudigste en goedkoopste aller oplossingen: het laten ontkiemen van zaadjes. Waaraan zou het liggen dat dergelijke eenvoudige dingen (niet) ontdekt worden? 

Advertenties