Vijgen na Pasen

De wereld als een kunstwerk zien

Maand: mei, 2016

Voorspellen is een kunst

  

De Golden State Warriors hebben zich geplaatst voor de grote NBA-finale. Ik heb blijkbaar meer verstand van piano dan van basket. 

Jeder Mensch ein Künstler

  

‘Ich ernähre mich durch Kraftvergeudung’ van Joseph Beuys. Geschatte prijs: 2000 euro. Verkocht voor: 4.864 euro. No kidding.

De morele grondovertuiging

  

‘Wat we vergeten, is dat het moderne liberalisme juist put uit de christelijke notie dat alle zielen gelijk zijn voor God, een revolutionaire notie, op punt gezet door apostel Paulus. Individuen zijn vrij en gelijk, verantwoordelijk voor hun daden, want uitgerust met de rede en een geweten. Op die grond krijgen alle mensen toegang tot hetzij de hemel (christendom) hetzij de stembus (democratie), ongeacht of je man of vrouw, burger of slaaf, zwart of wit bent en ongeacht of je koosjer of halal eet. Maar de herkomst van die morele grondovertuiging durven liberaal-progressieve Europeanen niet meer te articuleren. Daar zit de tragiek. De gelijkstelling van secularisme aan ongeloof, aan onverschilligheid en materialisme, berooft Europa van moreel gezag, en speelt juist diegenen in de kaart die Europa al te graag afschilderen als decadent en zonder overtuiging.’

(Larry Siedentop)

Finaletijd

  

Vanavond worden de laatste wedstrijden in de play-offs van de Koningin-Elisabethwedstrijd gespeeld en rond middernacht zullen we de winnaar kennen. Veel spanning is er niet meer, want het wordt Lukas Vondracek, de zwetende Tjech, of ik zou mij al heel erg moeten vergissen. Vanavond vindt ook de beslissende wedstrijd plaats in de play-offs van de Amerikaanse basketcompetitie, de NBA. Het gaat tussen Oklahoma City Thunder en de Golden State Warriors. Ook hier is de spanning niet heel groot meer, want de kans dat de Warriors deze wedstrijd winnen acht ik bijzonder klein. Als Thunder wint, gaan ze naar de grote finale tegen de winnaar van de Easter Conference, de Cleveland Cavaliers van LeBron James, en die zullen ze ook wel zonder veel problemen winnen. De Warriors zijn een beetje als AA Gent: verleden jaar zijn ze kampioen geworden en ook dit jaar hebben ze fabelachtig gespeeld, maar ze zitten er door en MVP (Most Valuable Player) Steven Curry is gekwetst geweest en speelt niet op z’n normale peil. Ze spelen vanavond op Oklahoma en daar zie ik ze echt niet winnen, want Thunder is als Club Brugge: ze eindigen heel sterk en walsen momenteel over hun tegenstanders heen, een beetje zoals Sweating Vondracek op de Koningin-Elisabethwedstrijd. Eens zien of het klopt wat ik hier allemaal schrijf. 

Een zeldzaam geval

  

Zó gelukkig …

  

… zijn de katholieken met de komst van de moslims. Godfried van Bouillon zou zich in zijn graf omdraaien. Het is wél een veelzeggend beeld: de vijand komt van buiten én van binnen, en zoals altijd is de vijand van binnen de gevaarlijkste. Je zult als God maar zo’n gelovigen hebben!

No sweat, no glory

  

Gisteravond kwam ik per ongeluk terecht op de Koningin-Elisabethwedstrijd en zag daar een pianist zweten zoals ik nog nooit een pianist heb zien zweten. Het drupte van zijn slapen, zijn voorhoofd, zijn neus, zijn kin en ongetwijfeld ook van minder zichtbare lichaamsdelen. Hoe kon die man in godsnaam spelen, vroeg ik mij af, terwijl het zweet op zijn vingers gutste, op de toetsen, op zijn broek en op de grond! Ik stelde mij voor dat er zich onder zijn stoel langzaam een plas vormde. Maar daar had de camera begrijpelijkerwijze geen belangstelling voor. Nochtans zou het wel een verhelderend beeld zijn geweest. Wie zei ook weer dat wedstrijden voor paarden zijn? Ik zag hier inderdaad een pianist zweten als een paard op een concerto dat leek op een driedubbele steeple chase: het derde van Rachmaninov, een halsbrekend werk. Ik kon me niet verhinderen te denken: wat heeft dit nog met muziek te maken? Topsport, ja. Maar kunst? Het ‘panel’ was na afloop echter wild enthousiast. Zoiets hadden ze nog nooit gehoord! Dit was een historisch moment! Onvergetelijk! De beste Rach3 ooit! Enzovoort. Over het meest opvallende – die liters zweet – geen woord. Was de pianist, de Tsjech Lukas Vondracek (de leestekens moet u er maar bij denken) dan niet goed? Zeker wel. Na tien minuten wist ik al: ik kijk naar de winnaar. Maar terwijl ik vroeger de Elisabethwedstrijd met veel aandacht volgde (vooral om de pronostieken, zoals dat de gewoonte is bij paardenwedrennen) kon ik er nu maar weinig belangstelling meer voor opbrengen. Al dat zweet! Het was niet om aan te zien. Maar daar gaat het toch niet om, zult u zeggen. Wel, ik vrees dat het daar wel om gaat. Of het nu kunst is of voetbal, het gaat steeds meer om de transpiratie en steeds minder om de inspiratie. Ja, die twee worden gewoon gelijkgeschakeld. No sweat, no glory, zeggen ze bij Club Brugge. Het ziet ernaar uit dat ze dat nu ook bij de Koningin-Elisabethwedstrijd zeggen: de grootste zweter wint! En dat geldt niet alleen voor de speler, het geldt ook voor de componist. Luistert u eens naar het 2de en 3de pianoconcerto van Rachmaninov en stel u dan de vraag: wat is er gebeurd tussen die twee concerto’s? Eén ding is zeker: het heeft  iets te maken met het verschil tussen transpiratie en inspiratie. 

Britannia rules the waves (of insanity)!

   

De 62-jarige Kevin Sheehan was al een tijdje bezig aan zijn nieuwe vijver, maar nu moet hij die weer slopen. Volgens de woningbouwvereniging Sovereign Housing zouden “inbrekers erin kunnen vallen en zich verwonden”. De visliefhebber heeft drie weken de tijd gekregen om zijn in opbouw zijnde vijver in de achtertuin te verwijderen. 

Genderstudie voor beginnelingen

  

Maslow voor pubers