Vijgen na Pasen

De wereld als een kunstwerk zien

Maand: juni, 2016

Opgeruimd staat netjes

  

‘Eerst Beaufort genekt, nu Watou doodgenepen’, zo begon kunstintendant Jan Moeyaert zijn klaagzang nadat Vlaams minister van Cultuur Sven Gatz eerder op de dag de lijst van gesubsidieerde kunstorganisaties bekend had gemaakt. Onze intendant was duchtig in zijn gat gebeten, want hij vervolgde: ‘Het pretentieuze, elitaire zootje ongeregeld van de commissie heeft finaal haar slag thuisgehaald.’ Alsof Moeyaert geen deel uitmaakt van dat pretentieuze, elitaire zootje dat ieder jaar voor miljoenen euro’s aan subsidies opsoupeert! Het is een waar genot om deze elite aan het woord te horen wanneer de geldkraan dichtgedraaid wordt. Misschien maak ik het nog eens mee dat Jan Fabre op droog zaad gezet wordt. Dat zou pas mooi zijn! Maar dit is het ook al: geen Beaufort meer, geen rotzooi op het strand. Nu nog de zon en deze zomer kan niet meer stuk. 

Winners en losers

  

Dear Liberals, we understand your feeling of hurt and disappointment over the Brexit result. It did not go your way. These things happen. Especially to the younger generation brought up in the over protected, self-esteem movement based ‘everyone is a winner’ education system, the shocking realisation that in the real world you cannot always be winners could be disconcerting. But here is the thing folks, today the reason that the so-called right is rising throughout Europe does not necessarily point at a moral decay in society. It can simply be disenchantment with the promises that the left-liberals sold but failed to deliver. If you consider your ideology as a product and its consumers as your clients, then calling clients who were won over by the competition as ‘lynch mobs’, is hardly an effective strategy to win them back over. Trust me, I have been in sales for over twenty years and I am yet to see a single client coming back to the salesperson who abused him/her.

(Mayuresh Didolkar op opindia.com)

That’s the spirit! 

  
Get pissed betekent in Engeland: get drunk. 

Granny bashing

  

We live in a time obsessed with -isms and -phobias. There is a penchant for calling out anything deemed to be transphobic, homophobic, sexist, disablist, racist, classist… the list goes on. But ever since the UK voted to leave the European Union, there is one -ism that has been excused by the offence-seekers: ageism. It seems that hating old people is the new socially acceptable prejudice. Since the EU referendum, granny-bashing has become mainstream. Polls have revealed that the older population tended to vote Leave, in contrast with young voters who were predominantly in favour of Remain, and, with that information, some Remain supporters have turned ugly.

One popular tweet, referenced by journalist Giles Coren in his gross takedown of ‘old wrinklies’, encouraged young people to refuse to give up their seat on public transport for old people as revenge for their decision to vote Leave. Esquire magazine, meanwhile, ran an article bemoaning the fact that ‘some of the oldest and whitest people on the planet leapt at a chance to vote against the monsters in their heads’. Some got creative on social media, voicing their disgust for the old by sharing paintings by Goya. Alongside these visceral attacks on old people, some worrying political proposals are being put forward. Before the referendum a (middle-aged) journalist argued in GQ magazine for ‘a total ban on anyone of retirement age voting in the EU referendum’. Why? Because ‘the majority of senior citizens are politically and culturally informed – either directly or through osmosis with their flaky-skinned peers – by the Daily Mail’. These stupid old people should be banned from politics, he wrote: ‘We take pensioners’ driving licences away… why not their right to vote?’

Where were the cries of indignation? Where was the You Can’t Say That patrol? Instead of condemning this genuine prejudice against old people, many are actually celebrating the sense of drift between generations. Giving advice to young Remain voters, one Guardian columnist told them to ‘take heart in the fact that you’re more than likely part of this optimistic, open-minded gang’. Some have taken this quasi-religious faith in the young even further and renewed their calls for 16-year-olds to be given the vote. ‘The fact that 16- and 17-year-olds – about 1.5million people – were shut out of this decision is an absolute disgrace’, wrote one disgruntled youth.

Taking these arguments to their logical end would mean stripping the over-65s of their vote and handing it to 16-year-olds. According to many angry Remainers, children should be given greater democratic say than adults. Teenagers, who have a hard time picking their GCSE subjects let alone deciding on the future direction of politics, should be enfranchised, whereas their elders, adults who have worked and lived under the EU for 40 years, should be silenced. There is also a bizarre belief among many political commentators that the young have somehow been damaged by the result – that we have ruined our children’s future.

At the same time as Remain voters slam the alleged anti-migrant prejudice of Leave voters, they openly express their own ugly prejudice towards old people. But far from being evil, right-wing reactionaries, the older generation has proven itself to be far more radical than the younger generation. In voting for a Brexit, they have won greater democratic control for the British public – young and old. Thanks in part to those pensioners who voted Leave, we now have more power to take control of politics and shape it in brilliant and radical new ways. We owe them.

(Ella Whelan op spiked-online.com) 

Licht en donker

  

Het kan verkeren

  
“Daarom is het referendum onontbeerlijk geworden om maatschappelijke problemen die door de bevolking worden aangevoeld, dringend op de agenda te plaatsen. (…) Het referendum is een zegen. Een wapen tegen altijd die vage programma’s waarmee de politici altijd alle kanten uit kunnen en de kans om de dichtgeslibde kanalen tussen volk en overheid te ontstoppen. Burgers kunnen nooit à la carte kiezen. Zij moeten altijd het hele menu van een partij slikken, ook al staan daar dingen bij die ze niet lusten. Een ad-hoc-referendum, dat er uiteraard pas kan komen nadat een betekenisvol deel van de bevolking erom vraagt, schakelt dit uit.”

(G. Verhofstadt, Eerste burgermanifest, 1991)

Verbale inflatie

  

Na Brexit wordt Engeland overspoeld door racistische incidenten. Zo was er gisteren alweer een geval van extreem racisme, aldus De Morgen. In een trein schreeuwden tieners scheldwoorden naar een allochtoon. Idioot, riepen ze, ga terug naar Afrika! Het goede nieuws is dat de incidenten beperkt blijven tot zwaar en extreem racisme. Lichte gevallen zoals bij ons, waar alleen al de afgelopen week (Ramadan!) vier mensen het ziekenhuis werden in geslagen door jongeren, zijn er tot nog toe niet geweest. 

Hysterie

  

 

De Belgische fotografe Eva ­Vermandel woont en werkt in Londen. Enkele van haar reacties op Brexit:

In de pro-Europese Londense buurt waar ik woon, zag je de angst in de ogen van de mensen. 

De jaren dertig zijn ­terug.

Nigel Farage, die de nazi-propaganda niet heeft geschuwd. 

De mensen die nu feesten, beseffen waarschijnlijk nog niet wat er aan de hand is. Ze hebben tegen zichzelf gestemd, maar beseffen dat nog niet. 

Dit is als een referendum “wilt u nog belastingen betalen”, waarna alle voorzieningen instorten.

De BBC heeft dit slecht aangepakt. Voor iedereen die tegen de Brexit pleitte, lieten ze iemand aan het woord die voor was. 

Ik hoop dat dit snel leidt tot een dramatische recessie en chaos, waardoor de bevolking inziet hoe erg dit is.

Nationale overheden zijn niet opgewassen tegen wereldproblemen als het klimaat of de vluchtelingencrisis. Grote, uitgebalanceerde blokken die in vrede goede beslissingen nemen, dat heeft de wereld nodig.’

Ik word fysiek misselijk als ik aan het Verenigd Koninkrijk denk. Ik ben hier kapot van. Ik wil in een progressief, verenigd Europa wonen. 

Remainer laat spierballen zien aan ouwe Leavetjes

  

Wie laatst lacht …