Achter de schermen

door lievendebrouwere

  

Tien jaar geleden werd Samira Achbita ontslagen door haar werkgever toen ze op een dag met een hoofddoek op kantoor verscheen en die weigerde af te zetten. Ze kaartte de zaak aan bij de vakbond en bij het Centrum voor Racismebestrijding en die brachten de zaak voor de rechter. Die gaf haar echter ongelijk, waarop de zaak voor het Hof van Justitie van de Europese Unie verscheen. Gisteren stelde de advocaat-generaal van dat Hof Samira opnieuw in het ongelijk (en volgt dus het oordeel van de Belgische rechter). Vandaag lezen we in de krant dat het Belgische ministerie van Buitenlandse Zaken een advocaat naar het Europese Hof van Justitie stuurt om te bepleiten dat Samira wel degelijk gelijk heeft en dat het om een geval van discriminatie gaat. Voor alle duidelijkheid: zowel het Belgische als het Europese gerecht oordelen dat er geen sprake is van discriminatie, maar de Belgische Staat gaat daar NIET mee akoord.

Ik zou wel eens willen weten wie die ‘Belgische Staat’ is. Wie heeft het ministerie van Buitenlandse Zaken opdracht gegeven te protesteren tegen het Europese verdict? Dat moet toch de minister zijn, in dit geval Didier Reynders! Maar waarom zou die man dat doen? Hij is een liberaal, die deel uitmaakt van een liberale regering die opkomt voor de werkgever. Daarom schreeuwt verzameld links nu al de hele tijd moord en brand. En toch trekt die regering nu opeens partij voor een fundamentalistische moslima en tegen de werkgever in een zaak die zo klaar zou moeten zijn als een klontje. Ze gaat zelfs uitdrukkelijk protesteren tegen Europa, als om te zeggen: vergeet alles waar we voor staan en wat we zeggen, DIT is veel belangrijker! Zo’n houding valt totaal niet te begrijpen, tenzij het verdedigen van gehoofddoekte moslima’s inderdáád belangrijker is dan al de rest.

Interessant om weten is dat het Amerikaanse hooggerechtshof in 2008 in een gelijkaardig geval in het voordeel van de moslima oordeelde. En dát in het liberale land bij uitstek! Ik heb het er al eens over gehad: het loutere feit dat men moslima’s toelaat om steeds weer klacht in te dienen over hun hoofddoek geeft aan dat men hen eigenlijk gelijk geeft, en dat het gewoon een kwestie van tijd is voor de rechtbanken onder de druk bezwijken. En dus rijst de vraag: wie laat dat toe, wie geeft de moslima’s (principieel) gelijk, wie moedigt hen aan? Ik kan me alvast niet van de indruk ontdoen dat er achter de (Westerse) schermen krachten aan het werk zijn die de fundamentalistische moslims en moslima’s steunen en die sterker zijn dan regeringen, rechtbanken en ondernemingen samen. Dat is niet wat je noemt een prettig vooruitzicht. En het werpt ook een verhelderend licht op al die onschuldige moslima’s die maar niet kunnen begrijpen waarom we ons zo druk maken over een hoofddoek. 

 

Advertenties