Vijgen na Pasen

De wereld als een kunstwerk zien

De vredessigaar

  
Winston Churchill, after being told that he could not drink in front of a Saudi King due to the King’s religious beliefs, said “my religion prescribes an absolute sacred rite smoking cigars and drinking alcohol before, after, and if need be during all meals and the intervals between them.”

Ex-gematigd

  
Wat misschien nog het meest verontrustend is aan het bloedbad in Orlando: de dader stond bekend als een ‘gematigd’ moslim. Hij had helemaal geen problemen met de homo-gemeenschap, bezocht hun bars, lachte en kletste met hen, woonde zelfs optredens van dragqueens bij. Men kende hem als een grapjas die altijd vrolijk gezind was. Tot hij zijn godsdienst ‘herontdekte’. Toen ging het snel bergaf. Hij werd onuitstaanbaar, verpestte de sfeer op zijn werk en niemand durfde er iets aan doen want … hij was een moslim. De onaangename moraal van het verhaal: moslims zijn gematigd tot ze fanatiek worden. En dat laatste kan zeer vlug gaan. 

Voetbalwijsheid

  

Terwijl ik in de plaatselijke Delhaize tussen de Rode-Duivelsartikelen zocht naar etenswaren, hoorde ik op de radio in het plafond een verhelderend gesprek over … voetbal. Een deskundige gaf zijn mening over de rellen met Engelse en Russische supporters. Ik begrijp niet, zei hij, hoe men dit heeft kunnen laten gebeuren. Gelukkig, antwoordde de interviewster, gedragen onze supporters zich een stuk beter! O maar, reageerde de deskundige onmiddellijk, als wilde hij iedere discriminatie meteen de kop indrukken, bij ons is het ook niet zo fraai, hoor! En hij vertelde dat de sfeer tijdens de wedstrijd België-Italië uitstekend was, tot het doelpunt van de Italianen viel. Daarna, vertelde hij, werd de sfeer onder de Belgische supporters grimmiger. Hoeveel agressie en haat ik toen heb moeten horen, je wilt het niet weten! Ik zag in gedachten de ogen van de interviewster wijd open gaan. Geen van beiden leken ze onderscheid te maken tussen supporters die andere supporters te lijf gaan, en suporters die hun woede verbaal uiten. Dat was voor hen allemaal één pot nat. Tja, op die manier valt natuurlijk te begrijpen dat president Obama hevig verontwaardigd is over Donald Trump, die lelijke dingen zegt over de islam. Lelijke dingen zeggen over de islam en mensen neerschieten in naam van de islam: het is allemaal haat en geweld!  

Maar we blijven lachen! 

  

Man met haar

  

Hoe untouchable de islam ook in Amerika is, blijkt uit de reacties van vooraanstaande republikeinen op de uitspraken die Donald Trump deed naar aanleiding van de aanslag in Orlando. Wat voor verschrikkelijks had hij dan wel gezegd? Dat hij dit voorspeld had, dat hij als president een immigratiestop voor moslims zou afkondigen en dat de schuld van de schietpartij lag bij de radicale islam. O ja, en hij zou ook gesuggereerd hebben dat Obama begrip zou hebben voor de moordpartij. Een mens vraagt zich af wat daar zo verschrikkelijk aan is. Voorspellen dat dit zou gebeuren, kon iedereen. Dat de schuld ligt bij de radicale islam, begrijpt ook iedereen. En dat Obama zich in alle bochten wringt om de islam uit de wind te zetten, ziet ook iedereen. Blijft dus alleen nog die immigratiestop over. Is dát een reden om – zoals Obama deed – Trump voor te stellen als een bedreiging voor de veiligheid van Amerika? Wat zou de grootste bedreiging voor Amerika vormen: geen moslims meer toelaten in Amerika of het Midden-Oosten blijven bombarderen, zoals Obama nu al jaren doet? 

Ik ken Donald Trump niet (ik ken alleen zijn revolutionaire kapsel), ik weet ook niet wat hij zegt, ik weet alleen dat de verzamelde politieke correctheid zijn bloed wel kan drinken. En ik weet ook dat wat de kopstukken van zijn eigen partij hem vandaag verwijten ronduit pervers is. Het is zonneklaar dat de gevoelens van moslims ontzien, niet werkt. Hoe meer ze krijgen, hoe ontevredener ze worden (en als dit niets met de islam te maken heeft, vraag je je af waarmee dan wel). Aanslagen zoals in Orlando zullen steeds talrijker worden, zowel in Amerika als in Europa. Vroeg of laat zal er iets moeten gebeuren, tenminste als het Westen niet helemaal op de knieën wil gaan liggen voor de moslims (en dus zelf moslim worden) of als het niet wil afstevenen op een burgeroorlog (want hoelang zal het nog duren voor mensen het recht in eigen handen gaan nemen?). Maar als Donald Trump een immigratiestop voor moslims voorstelt (wat slechts een eerste stap kan zijn) staat iedereen op zijn achterste poten. Tenminste, dat willen de kranten ons doen geloven, en dat wil president Obama ons doen geloven.

Volgens hem wil Trump terug naar de tijd toen er nog geen vrijheid van religie was en er nog vrijelijk gediscrimineerd kon worden. ‘Gaan we nu alle moslims in de VS anders behandelen? Gaan we ze discrimineren op basis van hun geloof? Dat is niet het Amerika wat wij willen. Dit strookt niet met onze democratische idealen’, roept hij pathetisch uit. Een mens vraagt zich af wat die ‘democratische idealen’ dan wel inhouden. Jezelf laten vermoorden uit angst de moordenaars te discrimineren? Moslims carte blanche geven in naam van de vrijheid van godsdienst? Vergeten dat moslimterroristen niets anders doen dan wat hun godsdienst hen voorschrijft? De terroristen misbruiken de islam, beweerde Obama onlangs in een felgesmaakte speech. Maar zelf misbruikt hij de democratie. Hij vult haar naar eigen believen in, veel meer dan de terroristen doen met de islam. Als Obama-democratie betekent dat je je niet mag verdedigen en dat je een agressieve godsdienst als de islam geen duimbreed in de weg mag leggen, geef mij dan maar de democratie van Donald Trump. Die heeft tenminste haar op haar tanden. 

Gay Orlando

  
Wat zeg je wanneer een moslim een terroristische aanslag pleegt? Juist, ‘het heeft niets met de islam te maken.’ Als je nóg correcter wil zijn, zeg je: ‘het is onze eigen schuld.’ Dat zijn natuurlijk allemaal loze praatjes want iedereen weet dat Allahu Akbar wel degelijk iets met de islam te maken heeft en niemand meent het wanneer hij de schuld voor die aanslagen op zich neemt. Maar wanneer je die politiek correcte slogans lang genoeg naäapt, ga je ze zelf geloven. En wat erger is: je weet niet meer wat je echt gelooft. Je houdt op met denken, je laat anderen dat in je plaats doen. Dat wordt pijnlijk duidelijk wanneer je in de kranten de reacties van homo’s – correcter: LGBT-ers – leest. 

Zo verklaart Tim Devriese in De Morgen het volgende: ‘Agressie tegen holebi’s vindt dagelijks plaats. Ik word dagelijks met homofobie geconfronteerd, het gebeurt continu. Het zit overal, al horen Vlamingen dat misschien niet graag. Maar wat me gelukkig stemt, is dat holebi’s ook bij ons steeds luider beginnen te reageren. Vroeger ging ik er niet in op, om de lieve vrede te bewaren. Maar nu begin ik dat beu te worden. Ik begin mensen erop te wijzen. Ik ga de confrontatie aan. Ik laat me niet meer doen, ik ben dat beu. Ik heb me te vaak laten doen. Dat moet de Vlaamse homobeweging volgens mij ook doen, wat meer tanden tonen.’ 

Over moslims of over de islam rept hij met geen woord, net zoals zijn mede-LGBT-ers. Hoe vaak holebi’s ook aangevallen en gemolesteerd worden door moslims, ze krijgen het woord niet over de lippen. Zelfs nu er vijftig in één keer werden doodgeschoten, blijft de omerta van kracht. De schrik zit er blijkbaar diep in, en dat valt wel te begrijpen. Maar juist daarom klinkt de ‘strijdbare’ taal van Tim Devriese zo ergerlijk. Hij verklaart dat hij er genoeg van heeft, dat hij lang genoeg zijn mond gehouden heeft, dat hij nu de confrontatie aangaat. Met wie? Met de moslims? Natuurlijk niet. Hij gaat de confrontatie aan met de Vlamingen. Die gaat hij eens flink op hun foute gedrag wijzen. 

En waarin bestaat dat foute Vlaamse gedrag dan wel? Worden holebi’s voortdurend aangevallen, uitgescholden en in elkaar geslagen door autochtone Vlamingen? Ik geloof er niks van. Een andere holebi, Lien De Ruyck, geeft uitsluitsel: ‘Laat er geen twijfel over bestaan: ook in Vlaanderen is er nog werk aan de winkel. Er heerst nog altijd een zekere voorzichtigheid en vervreemding.’ Elders in het artikel wordt gesproken over ‘de vrije expressie van holebi’s’. Dat is dus waar het schoentje wringt: holebi’s kunnen zich in ons land niet vrij genoeg uitdrukken. Als ze dat doen, worden er nog altijd vreemde blikken op hen geworpen. Misschien wordt er zelfs geclaxonneerd of worden ze nagefloten.

En dát stellen holebi’s op gelijke lijn met het gedrag van moslims. Je zou voor minder gebelgd worden. Zo’n gedrag doet onwillekeurig denken aan … moslims die luid schreeuwen dat ze gedicrimineerd worden omdat ze hun normen en gewoonten niet aan anderen mogen opdringen. Ook hún vrije expressie wordt aan banden gelegd, en dat pikken ze niet. Als je zo’n standpunt huldigt, kom je natuurlijk gegarandeerd in botsing met andere ‘vrije expressies’. Daarom moet iedereen zich een beetje inhouden en wordt de ‘vrije expressie’ van de mens onderworpen aan regels en wetten, behalve op geestelijk vlak. Op het gebied van de gedachten bijvoorbeeld heerst er wél vrijheid van expressie.

Je kunt het niet allebei hebben: vrijheid van expressie op geestelijk én op fysiek vlak. Het is één van de twee. De holebi’s – of althans een (luidruchtig) deel ervan – kiezen duidelijk voor de lichamelijke vrijheid van expressie. Ze eisen het recht op om duidelijk als holebi’s door het leven te kunnen gaan, om in het publiek te kussen en jaarlijks Gay Parades te houden. Op zich is daar niks mis mee, maar het gaat wel gepaard met de eis om de vrijheid van meningsuiting aan banden te leggen. Hetero’s mogen niet meer zeggen wat ze vinden van homosexualiteit. Iedere vorm van kritiek wordt gebrandmerkt als achterlijkheid en barbarij. 

Dat zet natuurlijk kwaad bloed. Holebi’s mogen hetero’s bekritiseren zoveel ze willen, maar omgekeerd: oh la la! Ja maar, zullen de holebi’s zeggen: wij zijn een minderheid, wij moeten beschermd worden, wij moeten positief gediscrimineerd worden! Datzelfde zeggen de moslims natuurlijk ook: als minderheid moeten wij meer rechten krijgen dan de meerderheid! Het onvermijdelijke resultaat is dat die twee ‘privileges’ botsen: het recht op vrije expressie van de holebi’s en het recht op vrije expressie van de moslims. Wat de schutter in Orlando heeft gedaan, is niets anders dan gebruik gemaakt van zijn recht op de vrije expressie van zijn godsdienst.

De LGBT-ers worden dus in toenemende mate slachtoffer van hun eigen eisen. Als zij zich vrij willen kunnen uitdrukken, waarom zouden moslims dat dan niet mogen? Het tragische van de hele zaak is dat de holebi’s met hun politiek-correcte gedrag niet alleen de moslims maar ook de gewone Vlamingen tegen zich in het harnas jagen, want die pikken het niet dat ze de mond gesnoerd – en dus gediscrimineerd – worden. De holebi’s konden in Vlaanderen op veel goodwill rekenen, meer dan in andere landen, maar ze zijn die goodwill weer aan het verspelen. Ik geloof het graag dat er onder Vlamingen weer meer ‘homofobie’ is, maar dat hebben de homo’s vooral aan zichzelf te danken.

Het is een voorbeeld van het zelfvernietigende karakter van de politieke correctheid. Een ander voorbeeld is het feminisme dat via de hoofddoek opkomt voor het recht op vrije expressie van de moslima. Dat dit recht op vrije expressie in de islam neerkomt op het recht om vrouwen te onderdrukken, lijken de feministen niet te willen of kunnen zien. Wat hen (net als de holebi’s) drijft, is dan ook niet het streven naar gelijkheid, maar machtswellust. Het is die drift die hen blind maakt voor het feit dat ze zichzelf aan het vernietigen zijn. In die zin was de aanslag in Orlando niets anders dan een spiegel die de holebi’s werd voorgehouden. Veelzeggend genoeg was de dader zelf homo …