Gay Orlando

door lievendebrouwere

  
Wat zeg je wanneer een moslim een terroristische aanslag pleegt? Juist, ‘het heeft niets met de islam te maken.’ Als je nóg correcter wil zijn, zeg je: ‘het is onze eigen schuld.’ Dat zijn natuurlijk allemaal loze praatjes want iedereen weet dat Allahu Akbar wel degelijk iets met de islam te maken heeft en niemand meent het wanneer hij de schuld voor die aanslagen op zich neemt. Maar wanneer je die politiek correcte slogans lang genoeg naäapt, ga je ze zelf geloven. En wat erger is: je weet niet meer wat je echt gelooft. Je houdt op met denken, je laat anderen dat in je plaats doen. Dat wordt pijnlijk duidelijk wanneer je in de kranten de reacties van homo’s – correcter: LGBT-ers – leest. 

Zo verklaart Tim Devriese in De Morgen het volgende: ‘Agressie tegen holebi’s vindt dagelijks plaats. Ik word dagelijks met homofobie geconfronteerd, het gebeurt continu. Het zit overal, al horen Vlamingen dat misschien niet graag. Maar wat me gelukkig stemt, is dat holebi’s ook bij ons steeds luider beginnen te reageren. Vroeger ging ik er niet in op, om de lieve vrede te bewaren. Maar nu begin ik dat beu te worden. Ik begin mensen erop te wijzen. Ik ga de confrontatie aan. Ik laat me niet meer doen, ik ben dat beu. Ik heb me te vaak laten doen. Dat moet de Vlaamse homobeweging volgens mij ook doen, wat meer tanden tonen.’ 

Over moslims of over de islam rept hij met geen woord, net zoals zijn mede-LGBT-ers. Hoe vaak holebi’s ook aangevallen en gemolesteerd worden door moslims, ze krijgen het woord niet over de lippen. Zelfs nu er vijftig in één keer werden doodgeschoten, blijft de omerta van kracht. De schrik zit er blijkbaar diep in, en dat valt wel te begrijpen. Maar juist daarom klinkt de ‘strijdbare’ taal van Tim Devriese zo ergerlijk. Hij verklaart dat hij er genoeg van heeft, dat hij lang genoeg zijn mond gehouden heeft, dat hij nu de confrontatie aangaat. Met wie? Met de moslims? Natuurlijk niet. Hij gaat de confrontatie aan met de Vlamingen. Die gaat hij eens flink op hun foute gedrag wijzen. 

En waarin bestaat dat foute Vlaamse gedrag dan wel? Worden holebi’s voortdurend aangevallen, uitgescholden en in elkaar geslagen door autochtone Vlamingen? Ik geloof er niks van. Een andere holebi, Lien De Ruyck, geeft uitsluitsel: ‘Laat er geen twijfel over bestaan: ook in Vlaanderen is er nog werk aan de winkel. Er heerst nog altijd een zekere voorzichtigheid en vervreemding.’ Elders in het artikel wordt gesproken over ‘de vrije expressie van holebi’s’. Dat is dus waar het schoentje wringt: holebi’s kunnen zich in ons land niet vrij genoeg uitdrukken. Als ze dat doen, worden er nog altijd vreemde blikken op hen geworpen. Misschien wordt er zelfs geclaxonneerd of worden ze nagefloten.

En dát stellen holebi’s op gelijke lijn met het gedrag van moslims. Je zou voor minder gebelgd worden. Zo’n gedrag doet onwillekeurig denken aan … moslims die luid schreeuwen dat ze gedicrimineerd worden omdat ze hun normen en gewoonten niet aan anderen mogen opdringen. Ook hún vrije expressie wordt aan banden gelegd, en dat pikken ze niet. Als je zo’n standpunt huldigt, kom je natuurlijk gegarandeerd in botsing met andere ‘vrije expressies’. Daarom moet iedereen zich een beetje inhouden en wordt de ‘vrije expressie’ van de mens onderworpen aan regels en wetten, behalve op geestelijk vlak. Op het gebied van de gedachten bijvoorbeeld heerst er wél vrijheid van expressie.

Je kunt het niet allebei hebben: vrijheid van expressie op geestelijk én op fysiek vlak. Het is één van de twee. De holebi’s – of althans een (luidruchtig) deel ervan – kiezen duidelijk voor de lichamelijke vrijheid van expressie. Ze eisen het recht op om duidelijk als holebi’s door het leven te kunnen gaan, om in het publiek te kussen en jaarlijks Gay Parades te houden. Op zich is daar niks mis mee, maar het gaat wel gepaard met de eis om de vrijheid van meningsuiting aan banden te leggen. Hetero’s mogen niet meer zeggen wat ze vinden van homosexualiteit. Iedere vorm van kritiek wordt gebrandmerkt als achterlijkheid en barbarij. 

Dat zet natuurlijk kwaad bloed. Holebi’s mogen hetero’s bekritiseren zoveel ze willen, maar omgekeerd: oh la la! Ja maar, zullen de holebi’s zeggen: wij zijn een minderheid, wij moeten beschermd worden, wij moeten positief gediscrimineerd worden! Datzelfde zeggen de moslims natuurlijk ook: als minderheid moeten wij meer rechten krijgen dan de meerderheid! Het onvermijdelijke resultaat is dat die twee ‘privileges’ botsen: het recht op vrije expressie van de holebi’s en het recht op vrije expressie van de moslims. Wat de schutter in Orlando heeft gedaan, is niets anders dan gebruik gemaakt van zijn recht op de vrije expressie van zijn godsdienst.

De LGBT-ers worden dus in toenemende mate slachtoffer van hun eigen eisen. Als zij zich vrij willen kunnen uitdrukken, waarom zouden moslims dat dan niet mogen? Het tragische van de hele zaak is dat de holebi’s met hun politiek-correcte gedrag niet alleen de moslims maar ook de gewone Vlamingen tegen zich in het harnas jagen, want die pikken het niet dat ze de mond gesnoerd – en dus gediscrimineerd – worden. De holebi’s konden in Vlaanderen op veel goodwill rekenen, meer dan in andere landen, maar ze zijn die goodwill weer aan het verspelen. Ik geloof het graag dat er onder Vlamingen weer meer ‘homofobie’ is, maar dat hebben de homo’s vooral aan zichzelf te danken.

Het is een voorbeeld van het zelfvernietigende karakter van de politieke correctheid. Een ander voorbeeld is het feminisme dat via de hoofddoek opkomt voor het recht op vrije expressie van de moslima. Dat dit recht op vrije expressie in de islam neerkomt op het recht om vrouwen te onderdrukken, lijken de feministen niet te willen of kunnen zien. Wat hen (net als de holebi’s) drijft, is dan ook niet het streven naar gelijkheid, maar machtswellust. Het is die drift die hen blind maakt voor het feit dat ze zichzelf aan het vernietigen zijn. In die zin was de aanslag in Orlando niets anders dan een spiegel die de holebi’s werd voorgehouden. Veelzeggend genoeg was de dader zelf homo …

Advertenties