De kleine man heeft niet geluisterd

door lievendebrouwere

  

Zo voelt democratie dus. Zo ziet een stembusrevolutie eruit. Donderdag zijn de mensen opgekomen voor zichzelf, hebben ze hun afkeer van de EU duidelijk gemaakt en het establishment getrotseerd. De kapitalisten, de grote meerderheid van de politieke klasse, de experts, de academici, de wereldleiders, de mondiale instellingen, de progressieve media en de sterren, allemaal hebben ze front gevormd om de kleine man de les te lezen en te waarschuwen over de gevolgen van een afwijzing van de EU. De kleine man heeft niet geluisterd. Hij is in opstand gekomen, niet alleen tegen Brussel maar ook tegen zijn eigen politieke klasse. Tegen zijn bestuurders.

Het establishment heeft enorm veel energie, geld, tijd en intellectuele middelen gepompt in de campagne om Groot-Brittannië in de EU te houden. Het heeft de mensen angst aangejaagd met onheilspellende profetieën over een recessie na een Brexit, over een mogelijke golf van racisme en geweld. Het heeft experts opgetrommeld om onze kleine verstandjes uit te leggen wat er zou gebeuren als we verkeerd zouden kiezen. Het heeft niet gewerkt. Het establishment heeft geen voeling meer met grote delen van de maatschappij. De kloof tussen de elite en het volk is niet meer te overbruggen.

Dat is niet alleen het probleem van de regerende Conservatieve partij, die nu hopeloos verdeeld is. Ook Labour heeft verloren: veel van de socialistische bastions in het noordoosten en de Midlands hebben tegen de EU gestemd. Kijk bovendien naar het onvermogen van de experts en de commentatoren om het publiek te overtuigen. Van Yanis Varoufakis, die met een groep pro-Europese linksen overal in het land campagne heeft gevoerd, tot de wetenschappelijke lobby en het onderwijsestablishment, allemaal hebben ze gefaald.

Maar de nederlaag van het establishment is nog geen overwinning van het volk. Toch niet helemaal. We moeten waakzaam blijven, want er zal een georkestreerde poging komen om de legitimiteit van onze democratische beslissing in twijfel te trekken. Je hoort het nu al: het volk is onbezonnen geweest, het heeft emotioneel gestemd in plaats van naar de feiten te kijken, het is xenofoob, het is misleid door demagogen, het weet niet wat het doet. Men zal ongetwijfeld ook beweren dat het verschil te klein is om drastische maatregelen te rechtvaardigen en dat we onze banden met de EU misschien moeten hervormen in plaats van ze te verbreken.

We mogen dat niet toelaten. Het volk heeft gesproken en het volk is soeverein – of hoort dat toch te zijn. Want de essentie van dit referendum was de vraag van de soevereiniteit: beslist Brussel of beslist het parlement in Londen? De mensen zijn opgekomen voor zichzelf. Nu moeten we het argument voor de democratie verdiepen. Een breuk met Brussel zal Groot-Brittannië niet zomaar in een briljant democratische, geëngageerde natie veranderen. We zullen ook over andere instellingen moeten nadenken. We zullen het publieke debat een nieuwe dynamiek moeten geven. Maar dit is een prachtig vertrekpunt.

Negeer de politici en de commentaren die zeggen dat dit het einde van Groot-Brittannië is en dat ze hun eigen land niet meer herkennen (nu ervaren ze zelf wat de mensen die tegen de EU hebben gestemd al jaren voelen). Deze enorme schok in de wereldpolitiek, deze schitterende volksbeving heeft het politieke landschap opengebroken en geeft ons de kans om het te veranderen. We moeten deze kans, dit democratische elan, benutten om een beter, een opener, een meer geëngageerd politiek tijdperk te beginnen.

(Brendan O’ Neill, hoofdredacteur van spiked-online.com)

Advertenties