Het nieuwe blanke ras

door lievendebrouwere

  
In het Amerikaanse Dallas zijn de afgelopen dagen twee zwarten neergeschoten door de politie. In antwoord op dat geweld werden vijf politieagenten neergeschoten. Het schetst zo’n beetje de verhoudingen in Amerika. Keer op keer verschijnen in de media beelden van zwarten die door blanke politieagenten worden neergeschoten. Daarop volgen dan steevast protesten, betogingen en onlusten. Wat echter nauwelijks de media haalt, is dat er steeds meer politieagenten worden neergeschoten door zwarten. Wat ook steeds weer onder de mat wordt geschoven zijn de algemene misdaadcijfers. 

Tijdens de afgelopen vijf jaar pleegden blanken jaarlijks zowat 66.000 aanslagen op zwarten. Dat betekent dat op 100.000 blanken er gemiddeld 33 geweld pleegden op zwarten. Dat zijn indrukwekkende cijfers. Maar in omgekeerde zin zijn ze nog heel wat indrukwekkender, want in dezelfde periode pleegden 328.000 zwarten aanslagen op blanken. Dat betekent dat op 100.000 zwarten er gemiddeld 900 geweld pleegden, ofwel bijna 30 keer meer. Anders gezegd, een blanke maakt 30 keer meer kans aangevallen te worden door een zwarte dan omgekeerd. Het verklaart wellicht iets van het buitensporige politiegeweld in Amerika.

Er zijn ook cijfers voor diefstal. Over dezelfde periode van vijf jaar maakten gemiddeld 2.750 blanken zich schuldig aan het bestelen van zwarten, oftewel 1,4 per 100.000. Daartegenover stonden 70.000 stelende zwarten, of bijna 200 per 100.000. Dat betekent dat blanken 135 keer meer kans maken om bestolen te worden door een zwarte dan omgekeerd. 

En dan hebben we het nog niet gehad over sexueel geweld tussen blank en zwart. Daaraan maakten zich jaarlijks gemiddeld 23.000 zwarten schuldig. Hoeveel blanke ‘sex-offenders’ stonden daar tegenover? Wel, statistisch gezien … geen enkele. Er zijn nagenoeg geen blanken die zwarten sexueel aanranden. Dat betekent dat een blank meisje – we gaan er even vanuit dat vooral meisjes en vrouwen het slachtoffer worden van sexueel geweld – zomaar eventjes 20.000 keer meer kans loopt om aangerand te worden door een zwarte dan omgekeerd. 

Als we alles eens op een rijtje zetten, zien we dat blanken in Amerika 30 keer meer kans lopen om vermoord te worden door een zwarte dan omgekeerd, 135 keer meer kans om bestolen te worden, en 20.000 keer meer kans om verkracht te worden. Voeg daarbij nog eens dat de blanken slechts verantwoordelijk zijn voor 3 procent van alle zwarte doden (97 procent wordt door andere zwarten vermoord) en het wordt nogal potsierlijk om de zwarten voor te stellen als slachtoffers van de blanken. Het klinkt al even potsierlijk als moslims voor te stellen als slachtoffers, terwijl ze verantwoordelijk zijn voor bijna alle bloederige aanslagen die in de wereld worden gepleegd. Natuurlijk kunnen die moslims wijzen naar het oorlogsgeweld dat tegen moslimlanden gepleegd wordt, maar wat kan de zwarte bevolking van Amerika aanvoeren ter verontschuldiging van haar – we mogen wel zeggen extreem – gewelddadige gedrag? 

Statistieken zijn glibberig terrein. De indrukwekkende verschillen tussen het gedrag van blanken en dat van zwarten worden wat gerelativeerd door het feit dat er ongeveer vijf keer zoveel blanken als zwarten in Amerika wonen. Dus moeten de vergelijkende cijfers door vijf gedeeld worden: blanken lopen slechts 6 keer zoveel kans vermoord te worden door een zwarte, 27 keer zoveel kans bestolen te worden en 4000 keer zoveel kans verkracht te worden. Slechts? Het blijven nog altijd indrukwekkende cijfers en ze vormen waarschijnlijk één van de redenen waarom blanke politieagenten buitensporig geweld gebruiken tegen zwarten: ze weten hoe groot de kans is dat ze zelf het slachtoffer worden en ze nemen liever het zekere voor het onzekere. 

En de media, de politici, de intellectuelen? Ze blijven de werkelijkheid ontkennen. Ze vinden ideeën veel reëler dan feiten. Eén van die ideeën is dat alle mensen gelijk zijn. Op geestelijk vlak is dat zeker waar, maar op lichamelijk vlak niet. Zwarte mensen zijn bijvoorbeeld heel wat gewelddadiger dan blanke mensen. Maar dat wordt genegeerd. Hun lichaamsgebonden aanleg tot gewelddadigheid kan volgens de media, de politici en de intellectuelen niet de oorzaak zijn van al dat interraciaal geweld. Dus moet die oorzaak gezocht worden geestelijk vlak en daar stellen we vast dat blanken een stuk wakkerder en intellectueler zijn dan zwarten. Anders gezegd, ze maken scherper onderscheid. En dat verklaart hun racisme.  

Het zwarte ras is een stuk dromeriger van aard dan het blanke, het neemt de werkelijkheid niet zo scherp waar. Dat onderscheid vinden we ook terug binnen het blanke ras, waaruit zich als het ware een nieuw ‘ras’ aan het ontwikkelen is, een ras dat de werkelijkheid veel duidelijker meent te zien en zich dan ook superieur voelt aan het oude, dromerige blanke ras. Waarom meent dit nieuwe blanke ras de werkelijkheid veel duidelijker te zien? Omdat het niet alleen de fysiek-materiële kant van de werkelijkheid in rekening brengt maar ook de geestelijk-ideële kant. We zouden dit nieuwe ras dan ook het ‘antroposofische’ kunnen noemen, want het streeft precies datgene na wat ook de antroposofie nastreeft: het waarnemen van zowel de materiële als de geestelijke dimensie van de werkelijkheid. 

Er is echter één groot verschil: het Nieuwe Blanke Ras is antroposofisch zonder het te weten, en dat is natuurlijk een contradictie. Het beseft helemaal niet dat het ‘over de drempel’ gaat en onder invloed van de geestelijke wereld komt. Het maakt geen onderscheid tussen geest en materie. Het vermengt de geestelijke werkelijkheid (waarin alle mensen gelijk zijn) onbewust en gevoelsmatig met de fysieke werkelijkheid (waar mensen verschillend zijn). Dat heeft als gevolg dat het geen van beide nog duidelijk ziet en langzaam blind wordt voor de hele werkelijkheid. Maar VOELT zich wel superieur omdat het beide dimensies van de werkelijkheid ONBEWUST waarneemt. Het nieuwe ras leeft in de waan dat het eindelijk is doorgedrongen tot de echte, hogere, holistische werkelijkheid, terwijl het in feite overspoeld wordt door de geestelijke dimensie ervan en langzaam maar zeker zijn verstand verliest. Het voelt zich uitverkoren omdat het ‘over de drempel’ is gegaan, maar in werkelijkheid wordt het krankzinnig. 

Het geweld in Amerika is een gevolg van de kankzinnigheid van het nieuwe blanke ras, van de zichzelf superieur wanende nieuwe mens die zich een ingewijde waant en vanuit zijn ‘hoger weten’ – dat in werkelijkheid een verward en troebel voelen is – meent anderen de les te mogen en moeten spellen. Deze krankzinnigheid wordt steeds erger, want de moderne mens wordt in toenemende mate ‘overspoeld’ door de geestelijke dimensie van de werkelijkheid. Als hij zich niet inspant om die werkelijkheid bewust te leren kennen, zal hij steeds meer zijn gezond verstand verliezen. De rassenrellen in Amerika zijn een onverwachte bevestiging van wat Rudolf Steiner over de antroposofie zei, namelijk dat ze een zeer, zeer gevaarlijke zaak was. Als antroposofie bewust wordt opgenomen, is ze een zegen. Wordt ze echter onbewust opgenomen, dan wordt ze een vloek. Ze roept dan een nieuw ras in het leven, een ras van krankzinnigen die iedereen aansteken met hun waanzin. 

Advertenties