Zoals je hoort te denken

door lievendebrouwere

  

Er is weer een video opgedoken van een donker persoon, doodgeschoten door blanke agenten. Het maakt me misselijk. Niet de gedachte aan bloed, het lood in mensenvlees of de koude tranen van de weduwe. De ontkenning maakt mij misselijk. Niet alleen de ontkenning van Amerikanen, ook de ontkenning in Nederland. De grijze massa verandert in een stelletje egocentrische individuen die zich laten leiden door de oer-emotie: angst. We zijn bang voor de Mo’s en Fatima’s, we zijn bang voor de donkere Bijlmergemeenschap maar het meest zijn we bang voor onszelf. We durven niet eerlijk te zijn, niet recht in de spiegel te kijken en toe te geven dat discriminatie bestaat, óók binnen de Ring. We ontkennen het probleem, blank Nederland ontkent het probleem. 

Als Hollander met blond haar en blauwe ogen heb ik nog nooit te maken gehad met racisme of discriminatie. Mijn vriendin is half-Egyptisch en wordt regelmatig vies aangekeken in buurtcafés. Gewoon hier, in ons Amsterdamse dorpje. Wat weet ik, met blond haar en blauwe ogen, nu van discriminatie? Mijn beste vriend is ook half-Arabisch en mijdt blanke gemeenschappen. Bang om dood gestaard te worden. Ik daarentegen zeg dat het allemaal wel meevalt, dat ze zich niet zo moeten aanstellen. Hier gaat het dus mis. Want wat weet ik, Jesse Henderikus Moes, kleinzoon van een ras-Fries en zoon van een Henk, nu van discriminatie? Wanneer ik van mijn vriendin hoor dat zij zich niet veilig voelt in bruine, nee, witte kroegen, wie ben ik dan om te zeggen dat dat niet zo is? 

Een probleem kun je niet erkennen, als je het niet kunt herkennen. Maar het is er, recht voor onze blauwe ogen. Het wordt tijd dat wij racisme als maatschappij gaan erkennen. Durf het taboe te doorbreken, durf samen te komen en durf het vooral bespreekbaar te maken. Ik ben gisteren voor de spiegel gaan staan. In mijn nakie, met blond haar en blauwe ogen, en ik heb het gezegd. Gewoon, omdat iemand het moet zeggen en durven toe te geven: ‘Ik ben een racist’. Vuile klootzak, denk je dan, zoals je hoort te denken. Maar kijk jezelf eens aan in de spiegel en wees dan heel eerlijk: ben jij geen racist? Want als niemand het is, wie is het dan wel?

(Jesse Moes) 

Bron: Het Parool

Advertenties