Benaarstiging

door lievendebrouwere

  

Vanmorgen kreeg ik een gerechtsdeurwaarder aan de deur. De schrik sloeg me om het hart. Zou ik alsnog uit mijn huis gezet worden? Of had vadertje Staat een andere manier gevonden om me de duimschroeven aan te draaien? Niets van dat alles. Het bleek om een niet betaalde parkeerboete van 55 euro te gaan. Ik herinnerde me daar vaag iets van. Het was mijn dochter die de boete had gekregen en dus had ik het papier aan haar doorgespeeld. Daar was het blijkbaar bij gebleven. Kan gebeuren. Maar een gerechtsdeurwaarder? Voor een parkeerboete? 

In de krant lees je dat criminelen worden vrijgesproken, dat businesslui de hele Graslei kunnen huren en dat de politie niet eens reageert op zware overtredingen. Maar als je vergeet een parkeerboete te betalen sturen ze een gerechtsdeurwaarder op je dak die je een pak papier overhandigt voorzien van talloze onderstrepingen, omlijningen en handtekeningen, en met frasen als ‘op instructie en benaarstiging’, ‘die woonstkeuze doet op het kantoor’, ‘middelen van tenuitvoerlegging’ en ‘uitvoerend beslag op roerend goed’. 

Hebben ze daar op het stadhuis van Gent echt niks beters te doen? Ik vroeg het de (overigens zeer vriendelijke) gerechtsdeurwaarder. Vertel mij wat, zuchtte hij. Hij had blijkbaar nog genoeg gezond verstand om zich te generen voor zijn opdrachtgever. Het wordt met de dag duidelijker dat de staat zich aan het ontwikkelen is tot een monster dat andere monsters met rust laat (en zelfs de hand boven het hoofd houdt) maar dat brave burgers onafgebroken op de huid zit middels speciaal aangestelde ‘sactionerende ambtenaren’. 

Advertenties