Vijgen na Pasen

De wereld als een kunstwerk zien

The English Patient

  
Op het filmfestival van Rome werden Ralph Fiennes, Kristin Scott Thomas en Juliette Binoche in de bloemetjes gezet ter gelegenheid van de 20ste verjaardag van The English Patient, één van de grote films van de 20ste eeuw. De film – die véél beter is dan het boek – is een moderne versie van Tristan en Isolde, over twee soorten van liefde: de dodelijke, passionele liefde en de veel nuchterder, levensvatbare liefde. Het is een overweldigend zintuiglijke film, die de meest erotische beelden bevat die ik ooit in een bioscoop heb gezien (en dat zonder dat er bloot vlees aan te pas komt). Tegelijk is het een buitengewoon diepzinnige film, met een ongelooflijke beeldenrijkdom. Ooit moet ik die beelden nog eens bespreken, misschien als de film 21 jaar wordt. The English Patient is een film om telkens weer opnieuw te zien, een film om in te wonen, een film om nooit te vergeten.  

Met de H van hedendaags

  
De stad Brugge heeft onlangs de Poortersloge gekocht, een 600 jaar oud gebouw in de buurt van het Jan Van Eyckplein, en gaat dat nu inrichten als een tentoonstellingsruimte voor – wat had u gedacht? – hedendaagse kunst. Alsof er nog niet genoeg hedendaagse kunst te zien is in Brugge. Gelukkig moeten de hedendaagsen afblijven van de oubollige buitenkant van Brugge, anders hadden ze die Poortersloge met de grond gelijk gemaakt, anders hadden ze heel Brugge met de grond gelijk gemaakt. En reken maar dat hen dat dwars zit. Maar elders kunnen ze hun gram halen. In Gent bijvoorbeeld. Met de Stadshal hebben ze een grote middenvinger opgestoken naar al die kleinburgerlijke burgertjes die hun stad willen behouden. En binnenkort gaat de Krook open. Na het Havenhuis in Antwerpen moest Termont toch iéts doen om niet achter te blijven! De burgervader mag er dan wel uitzien als een kloefkapper, van binnen is hij héél hedendaags. Daarvan getuigt onder meer dit fraaie statement naast de Vooruit:

  
Ik vraag me soms af hoe de wereld er over 100 jaar zal uitzien. Gelukkig zal ik dat niet meer hoeven mee te maken. ’t Is nu al erg genoeg. Ik voel me een beetje als dat beertje links in die nis van de Brugse Poortersloge. Het heeft een of andere occulte betekenis, maar ik ben vergeten welke. 

Besmettelijk

  

Denk ook eens aan een ander