Als een zwaard uit de schede

door lievendebrouwere

  

Op De grote Rudolf Steiner Citatensite van Ridzerd van Dijk trof ik onderstaand citaat aan. Zoals gewoonlijk maak ik er een vrije hertaling van om het allemaal wat eenvoudiger en begrijpelijker te maken. Wie dat niet vertrouwt kan altijd de oorspronkelijke tekst opzoeken. Als ik wist hoe het moet, zou ik een directe link plaatsen, maar ik weet het niet en bereidwillige mensen slagen er ook niet in het mij uit te leggen. 

‘Onze lagere natuur wordt in toom gehouden door onze hogere natuur. Beide zijn met elkaar vermengd en niet meer van elkaar te onderscheiden zoals in een groene vloeistof het samenstellende geel en blauw ook niet meer te onderscheiden zijn. De vloeistof kan echter op chemische wijze weer ontbonden worden tot een gele en een blauwe vloeistof, en zo ook worden door een occulte ontwikkeling de hogere en de lagere natuur van de mens weer van elkaar gescheiden. De lagere natuur wordt uit het lichaam getrokken als een zwaard uit de schede, en alle kwaadaardige eigenschappen, waar voordien niets van te merken was, treden nu aan het licht op een bijna griezelige manier. Mensen die we als welwillend kenden, worden nu jaloers en querulant. Die kwalijke eigenschappen zaten vroeger ook al in hen, maar ze werden beheerst door hun hogere natuur. Mensen die de bovenzintuiglijke wereld betreden, worden heel gemakkelijk leugenaars, ze verliezen het vermogen om het ware van het valse te onderscheiden. Daarom moet een occulte scholing noodzakelijkerwijs gepaard gaan met de strengste scholing van het karakter. Wat de geschiedenis over heiligen en hun verleidingen vertelt, is geen legende maar letterlijke waarheid.’

(Rudolf Steiner)

GA 54 – Berlijn, 7 december 1905 

Is dit niet precies waar het in de hele Zwarte-Pietenkwestie om gaat? De mensheid gaat over de drempel en maakt dus onbewust een ‘occulte scholing’ of inwijding door. Haar hogere natuur wordt als een zwaard uit de schede van haar lagere natuur getrokken en deze laatste blijft onbeheerd en onbeheerst achter, met als gevolg dat allerlei kwalijke eigenschappen de vrijheid krijgen. Rudolf Steiner noemt er drie: jaloezie, ruzie zoeken en liegen. De eerste twee komen mij voor als luciferisch, de laatste als ahrimanisch. 

Sinterklaas en Zwarte Piet zijn een kinderlijk beeld van de hogere en de lagere natuur van de mens. Zij werkten tot voor kort eendrachtig samen, maar in onze (drempeloverschrijdings)tijd gaan ze uit elkaar. Sinterklaas verdwijnt bij wijze van spreken in de wolken: hij vervluchtigt tot een hersenschim, want we geloven niet meer in de hogere natuur van de mens. Zwarte Piet blijft alleen achter en wordt kwaadaardig. Maar zijn kwaadaardigheid is niet enkelvoudig: we herkennen er de schijnheilige Lucifer en de agressieve Ahriman in. 

Anders gezegd, Zwarte Piet verandert in een schijnheilige pseudo-Sint en een onderwereld-Piet. We herkennen daar de politiek correcte mens in, met zijn onschuldige schapengezicht (ik ben een goed mens, ik ben vol liefde en verdraagzaamheid, ik wil de wereld beter maken) waarachter een grimmige wolventronie schuilgaat (u bent een racist, u bent een slecht mens, u moet met alle mogelijke middelen worden bestreden). Nog anders gezegd, het uit elkaar gaan van de echte Sinterklaas en Zwarte Piet leidt tot een versmelting van de valse Sinterklaas en Zwarte Piet. Heel verwarrend allemaal. 
 

Advertenties