De appel valt …

door lievendebrouwere

  

Tijdens het opruimen tref ik twee neergeschreven herinneringen aan, met mijn oudste dochter in de hoofdrol. 

Helena ligt met ‘oortjes’ naar muziek te luisteren. 

Ik wil meeluisteren, zeg ik en trek de plug uit de cassetterecorder zodat de muziek door de huiskamer klinkt. 

Hee, protesteert ze luidkeels, ik wil dat liedje horen! 

Nou en, kun je ’t dan misschien niet horen? 

En daarachter kwam er een liedje waar ik speciaal zat op te wachten! 

Ik tik haar op de schedel en vraag: wat zit hier eigenlijk in? 

Verstand! roept ze. 

Ja, maar wat doe je ermee? 

Sparen!

Een tijdje later vraagt diezelfde Helena: zouden ze in de bibliotheek boeken hebben van Agatha Christie? 

Waarschijnlijk wel, antwoord ik, je moet maar eens gaan kijken. 

Ja, maar ik weet niet wie ze geschreven heeft!

Algemeen gelach.

Helena (verongelijkt): hoe kon ik nu weten dat ze die boeken zelf geschreven heeft! 

Advertenties